
maskulin
męski
Mający lub wyrażający cechy uznawane typowo za męskie; odnoszący się do mężczyzn.
Er hat eine sehr tiefe, maskuline Stimme.
Ma bardzo głęboki, męski głos.
męski
maskulin – maskuliner – am maskulinsten
Wczytuję zapisany stan.

męski
Mający lub wyrażający cechy uznawane typowo za męskie; odnoszący się do mężczyzn.
Er hat eine sehr tiefe, maskuline Stimme.
Ma bardzo głęboki, męski głos.

rodzaju męskiego
W gramatyce oznaczający rodzaj męski.
Das Substantiv „der Tisch“ ist im Deutschen maskulin.
Rzeczownik „stół” jest w języku niemieckim rodzaju męskiego.
| forma podstawowa | maskulin |
|---|---|
| Komparativ | maskuliner |
| Superlativ | am maskulinsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do maskulin.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do maskulin.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do maskulin.
Znaczenie „maskulin” (męski) łatwo rozpoznać z kontekstu. Jeśli mowa o gramatyce, rzeczownikach lub rodzajnikach, chodzi o rodzaj gramatyczny. Jeśli mowa o osobach, cechach lub wyglądzie, znaczenie jest takie jak „männlich” (męski).
Das Wort „Stuhl“ ist maskulin.
Słowo „Stuhl” jest rodzaju męskiego.
Er hat ein sehr maskulines Gesicht.
Ma bardzo męską twarz.
W znaczeniu „männlich” (męski) słowo „maskulin” (męski) jest często używane do opisywania określonych cech. Typowe połączenia to „maskuline Züge” (męskie rysy), „eine maskuline Stimme” (męski głos) lub „ein maskuliner Duft” (męski zapach).
Das Parfum hat eine schwere, maskuline Note.
Perfumy mają ciężką, męską nutę.
Seine markanten, maskulinen Gesichtszüge fielen sofort auf.
Jego wyraziste, męskie rysy od razu rzucały się w oczy.
W tym znaczeniu „maskulin” (rodzaju męskiego) jest terminem z językoznawstwa. Używa się go niemal wyłącznie w zdaniach dotyczących gramatyki, aby określić rodzaj męski rzeczownika.
Der Lehrer erklärte, warum „der Junge“ maskulin ist.
Nauczyciel wyjaśnił, dlaczego „chłopiec” jest rodzaju męskiego.
Im Wörterbuch steht neben dem Nomen, ob es maskulin, feminin oder neutral ist.
W słowniku obok rzeczownika podano, czy jest on rodzaju męskiego, żeńskiego czy nijakiego.
męski
„männlich” (męski) i „maskulin” (męski) mogą opisywać cechy typowo kojarzone z mężczyznami. „männlich” jest neutralnym, codziennym wyborem, podczas gdy „maskulin” brzmi zazwyczaj bardziej formalnie lub fachowo. W zwykłym opisie pasuje „männlich”, a przy celowo formalnej charakterystyce lepiej użyć „maskulin”.

Im formellen Porträt beschreibt sie seine tiefe Stimme als maskulin.
W formalnym portrecie opisuje jego niski głos jako męski.
Im Alltag beschreibt sie seine tiefe Stimme als männlich.
W codziennej rozmowie opisuje jego niski głos jako męski.