
schon
już
Wyraża, że coś wydarzyło się wcześniej, niż oczekiwano, albo że już się wydarzyło.
Hast du deine Hausaufgaben schon gemacht?
Czy już odrobiłeś pracę domową?
już / naprawdę
Wczytuję zapisany stan.

już
Wyraża, że coś wydarzyło się wcześniej, niż oczekiwano, albo że już się wydarzyło.
Hast du deine Hausaufgaben schon gemacht?
Czy już odrobiłeś pracę domową?

będzie dobrze
Jest używane jako partykuła, żeby uspokoić, zachęcić albo złagodzić wypowiedź.
Keine Sorge, das wird schon wieder gut.
Nie martw się, wszystko na pewno znowu będzie dobrze.

naprawdę
Służy do podkreślenia lub potwierdzenia wypowiedzi; naprawdę, rzeczywiście.
Das ist schon eine Überraschung!
To naprawdę niespodzianka!

co prawda
Wprowadza zastrzeżenie lub ograniczenie; co prawda, przyznaję.
Er ist schon sehr intelligent, aber leider auch ziemlich faul.
Co prawda jest bardzo inteligentny, ale niestety także dość leniwy.

już
W pytaniu wyraża zniecierpliwienie albo retoryczne oczekiwanie.
Kommst du nun schon?
Idziesz już?
Pozycja „schon” (już) w zdaniu jest ruchoma, ale zwykle znajduje się w środkowej części zdania, często bezpośrednio po czasowniku albo podmiocie. Jej pozycja może nieznacznie zmienić akcent.
Ich habe das schon erledigt.
Już to załatwiłem.
Das habe ich schon erledigt.
To już załatwiłem.
Dokładne znaczenie „schon” (już / na pewno / naprawdę) w dużej mierze zależy od tonu głosu i kontekstu. Pytanie z „schon” (już) może wyrażać zniecierpliwienie, a wypowiedź z „schon” (na pewno) często uspokaja albo potwierdza.
Das wird schon wieder.
Wszystko znowu będzie dobrze.
Bist du schon fertig? Ich warte.
Już skończyłeś? Czekam.
W znaczeniu „bereits” (już) „schon” (już) bardzo często występuje w zdaniach w czasie Perfekt, żeby zapytać albo powiedzieć, że działanie zostało zakończone.
Ich habe den Film schon gesehen.
Już widziałem ten film.
Bist du schon in Berlin angekommen?
Czy już przyjechałeś do Berlina?
W funkcji uspokajającej „schon” (na pewno) często występuje w stałych, optymistycznych wyrażeniach. Typowe są „Das wird schon!” (Na pewno wszystko będzie dobrze!), „Das klappt schon!” (Na pewno się uda!) oraz „Passt schon!” (W porządku!).
Mach dir keine Sorgen, das wird schon klappen.
Nie martw się, na pewno się uda.
Kiedy „schon” (co prawda) wprowadza ograniczenie, prawie zawsze następuje druga część zdania ze słowem „aber” (ale). Konstrukcja wygląda tak: [wypowiedź] schon (co prawda), aber (ale) [przeciwstawna wypowiedź].
Die Wohnung ist schon schön, aber sie ist zu teuer.
Mieszkanie co prawda jest ładne, ale jest za drogie.
już
„Schon” (już) i „bereits” (już) mówią, że coś wydarzyło się wcześniej, niż oczekiwano, albo w pewnym wcześniejszym momencie. „Schon” (już) brzmi w rozmowie zwykle naturalniej i bardziej potocznie, natomiast „bereits” (już) ma bardziej rzeczowy i formalny charakter. Znaczenie pozostaje przy tym niemal takie samo.

Die Gäste sind schon angekommen.
Goście już przybyli.
Die Gäste sind bereits angekommen.
Goście już przybyli.