
sonderbar
dziwny
Odbiegający od normy w dziwny, osobliwy lub nieoczekiwany sposób; budzący zdziwienie lub osobliwy.
Er hat die sonderbare Angewohnheit, im Sommer einen Wollschal zu tragen.
Ma dziwny zwyczaj noszenia wełnianego szalika latem.
dziwny
sonderbar – sonderbarer – am sonderbarsten
Wczytuję zapisany stan.

dziwny
Odbiegający od normy w dziwny, osobliwy lub nieoczekiwany sposób; budzący zdziwienie lub osobliwy.
Er hat die sonderbare Angewohnheit, im Sommer einen Wollschal zu tragen.
Ma dziwny zwyczaj noszenia wełnianego szalika latem.
| forma podstawowa | sonderbar |
|---|---|
| Komparativ | sonderbarer |
| Superlativ | am sonderbarsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do sonderbar.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do sonderbar.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do sonderbar.
Wyraz składa się z rdzenia „sonder” (osobny) i końcówki „-bar”. Rdzeń „sonder” jest spokrewniony z wyrazem „besonders” (szczególnie) i oznacza „getrennt” (oddzielony) lub „speziell” (specjalny). „Sonderbar” (dziwny) opisuje więc coś, co odbiega od normy.
Er hat einen recht sonderbaren Geschmack, was Kleidung angeht.
Jeśli chodzi o ubrania, ma dość dziwny gust.
„Sonderbar” (dziwny) jest często używane do opisywania zachowania, zwyczajów lub osób. Częste połączenia to „ein sonderbarer Mensch” (dziwny człowiek), „eine sonderbare Angewohnheit” (dziwny zwyczaj) oraz czasownik „sich sonderbar verhalten” (zachowywać się dziwnie).
Nach dem Vorfall hat er sich sehr sonderbar verhalten.
Po tym zdarzeniu zachowywał się bardzo dziwnie.
„Sonderbar” (dziwny) należy raczej do języka pisanego lub nieco podniosłego stylu. Czasami może brzmieć trochę staroświecko lub formalniej.
In dem alten Buch wurde die Geschichte auf eine sonderbare Weise erzählt.
W starej książce historię opowiedziano w dziwny sposób.
zabawny / dziwny
„Komisch” (dziwny) i „sonderbar” (dziwny) mogą opisywać nieoczekiwaną, dziwną sytuację. „Komisch” może przy tym łatwo zostać zrozumiane jako „lustig” (zabawny), podczas gdy „sonderbar” przede wszystkim podkreśla odstępstwo od normy i budzące zakłopotanie wrażenie. Użyj „sonderbar”, gdy nie chodzi o efekt humorystyczny.

Es war sonderbar, dass der Busfahrer an der Haltestelle plötzlich rückwärts fuhr.
To było dziwne, że kierowca autobusu nagle zaczął jechać tyłem na przystanku.
Es war komisch, dass der Busfahrer an der Haltestelle plötzlich rückwärts fuhr.
To było dziwne, że kierowca autobusu nagle zaczął jechać tyłem na przystanku.