
speien
pluć
Wyrzucać coś z ust, zwłaszcza ślinę lub śluz; spluwać.
Das Kind spie dem Fremden vor die Füße.
Dziecko splunęło obcemu pod nogi.
pluć / wymiotować / wyrzucać
speien – spie – hat gespien
Wczytuję zapisany stan.

pluć
Wyrzucać coś z ust, zwłaszcza ślinę lub śluz; spluwać.
Das Kind spie dem Fremden vor die Füße.
Dziecko splunęło obcemu pod nogi.

wymiotować
Wyrzucać z organizmu zawartość żołądka; wymiotować.
Nach der langen Busfahrt musste er speien.
Po długiej podróży autobusem musiał wymiotować.

wyrzucać
Wyrzucać z wielką siłą ogień, dym, lawę lub coś podobnego, zwłaszcza z wulkanu albo instalacji technicznej.
Der Vulkan speit seit Stunden Lava und Asche.
Wulkan od kilku godzin wyrzuca lawę i popiół.

pluć jadem i żółcią
Mówić o kimś lub o czymś z wielką złością, wrogością lub nienawiścią.
In seiner Rede spie er Gift und Galle gegen seine politischen Gegner.
W swoim przemówieniu pluł jadem i żółcią na swoich politycznych przeciwników.
| ich | speie |
|---|---|
| du | speist |
| er/sie/es | speit |
| wir | speien |
| ihr | speit |
| sie | speien |
| ich | spie |
|---|---|
| du | spiest |
| er/sie/es | spie |
| wir | spien |
| ihr | spiet |
| sie | spien |
| ich | habe gespien |
|---|---|
| du | hast gespien |
| er/sie/es | hat gespien |
| wir | haben gespien |
| ihr | habt gespien |
| sie | haben gespien |
| du | speie! spei! |
|---|---|
| ihr | speit! |
| Sie | speien Sie! |
| ich | hatte gespien |
|---|---|
| du | hattest gespien |
| er/sie/es | hatte gespien |
| wir | hatten gespien |
| ihr | hattet gespien |
| sie | hatten gespien |
| ich | werde speien |
|---|---|
| du | wirst speien |
| er/sie/es | wird speien |
| wir | werden speien |
| ihr | werdet speien |
| sie | werden speien |
| ich | speie |
|---|---|
| du | speiest |
| er/sie/es | speie |
| wir | speien |
| ihr | speiet |
| sie | speien |
Używany w mowie zależnej.
| ich | spie |
|---|---|
| du | spiest |
| er/sie/es | spie |
| wir | spien |
| ihr | spiet |
| sie | spien |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | speien |
|---|---|
| z zu | zu speien |
| Partizip I | speiend |
| Partizip II | gespien |
Po „speien” (pluć) można użyć określenia kierunku z „in” (do, w) lub „auf” (na) i Akkusativ. Jeśli działanie jest skierowane przeciwko osobie, osoba ta może dodatkowo wystąpić w Dativie.
Der wütende Mann spie seinem Gegner ins Gesicht.
Rozzłoszczony mężczyzna splunął przeciwnikowi w twarz.
W tym znaczeniu „speien” (wymiotować) używa się bez zaimka zwrotnego i zwykle bez dopełnienia. Często występuje razem z „müssen” (musieć).
Auf dem schwankenden Schiff musste sie mehrmals speien.
Na kołyszącym się statku musiała kilka razy wymiotować.
Typowe połączenia to „Feuer speien” (wyrzucać ogień), „Lava speien” (wyrzucać lawę) i „Asche speien” (wyrzucać popiół). „Feuer speien” (wyrzucać ogień) występuje także w opowieściach o smokach; wyrzucany materiał jest dopełnieniem w Akkusativie.
Der Drache hob den Kopf und spie Feuer.
Smok uniósł głowę i ziejął ogniem.
Naucz się wyrażenia „Gift und Galle speien” (pluć jadem i żółcią) jako stałego połączenia z „und” (i), bez rodzajnika przed żadnym z tych dwóch rzeczowników. Za pomocą „gegen” (przeciwko) i Akkusativu można wskazać, przeciwko komu kieruje się złość.
Nach seiner Entlassung spie er Gift und Galle gegen seinen ehemaligen Chef.
Po zwolnieniu pluł jadem i żółcią na swojego byłego szefa.
rzygać
Przy opisywaniu wymiotowania „kotzen” (rzygać) i „speien” (wymiotować) mogą oznaczać ten sam proces. Różnica dotyczy tonu: „Kotzen” brzmi dosadnie i potocznie, natomiast „speien” brzmi raczej literacko lub archaicznie. „Kotzen” pasuje do dosadnej codziennej opowieści, a „speien” do odpowiednio stylizowanej sceny literackiej.

Der Seemann beugte sich über die Reling und spie.
Marynarz pochylił się przez reling i zwymiotował.
Der Seemann beugte sich über die Reling und kotzte.
Marynarz pochylił się przez reling i zwymiotował.