
das Unendliche
nieskończoność
To, co nie ma granicy ani końca; nieskończoność jako pojęcie abstrakcyjne.
Der Mensch versucht seit jeher, das Unendliche zu begreifen.
Człowiek od zawsze próbuje pojąć nieskończoność.
nieskończoność
das Unendliche
Wczytuję zapisany stan.

nieskończoność
To, co nie ma granicy ani końca; nieskończoność jako pojęcie abstrakcyjne.
Der Mensch versucht seit jeher, das Unendliche zu begreifen.
Człowiek od zawsze próbuje pojąć nieskończoność.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| Genitiv | des Unendlichen |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Unendliche | – |
| Akkusativ | das Unendliche | – |
| Dativ | dem Unendlichen | – |
| Genitiv | des Unendlichen | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Das Unendliche” (nieskończoność) jest rzeczownikiem odprzymiotnikowym: przymiotnik „unendlich” (nieskończony) jest używany jako pojęcie abstrakcyjne i dlatego zapisuje się go wielką literą. Zwykle występuje z rodzajnikiem albo przyimkiem.
In der Philosophie wird das Unendliche als Grenze des menschlichen Denkens diskutiert.
W filozofii nieskończoność jest omawiana jako granica ludzkiego myślenia.
Częste połączenia to „das Unendliche begreifen” (pojąć nieskończoność), „ins Unendliche reichen” (sięgać w nieskończoność) i „ins Unendliche wachsen” (rosnąć w nieskończoność). Połączenie „ins Unendliche” (w nieskończoność) często opisuje rozciąganie się lub rozwój bez dostrzegalnej granicy.
Der Blick vom Gipfel schien ins Unendliche zu reichen.
Widok ze szczytu zdawał się sięgać w nieskończoność.
„Das Unendliche” (nieskończoność) występuje szczególnie w tekstach filozoficznych, matematycznych i literackich. W języku codziennym często używa się go w przenośnych lub skłaniających do refleksji wypowiedziach.
Das Gedicht verbindet die Weite des Meeres mit der Sehnsucht nach dem Unendlichen.
Wiersz łączy bezkres morza z tęsknotą za nieskończonością.
nieskończoność / wieczność
Oba słowa mogą oznaczać coś, co nie ma granic ani końca. „Unendlichkeit” (nieskończoność) podkreśla cechę lub stan bycia bez granic, na przykład w odniesieniu do przestrzeni. Mówiąc „das Unendliche” (nieskończoność), mówi się o tym, co nieograniczone, jako o abstrakcyjnym przedmiocie myślenia. Często możliwe są oba sposoby ujęcia.

Beim Blick in den Himmel denkt sie über das Unendliche nach.
Patrząc w niebo, myśli o nieskończoności.
Beim Blick in den Himmel denkt sie über die Unendlichkeit des Raumes nach.
Patrząc w niebo, myśli o nieskończoności przestrzeni.