
anschnauzen
naskoczyć na kogoś
Zwrócić się do kogoś w nieprzyjaznym, ostrym lub rozdrażnionym tonie, często przy tym go strofując.
Warum schnauzt du mich wegen dieses kleinen Fehlers an?
Dlaczego naskakujesz na mnie z powodu tego drobnego błędu?
naskoczyć na kogoś
anschnauzen – schnauzte an – hat angeschnauzt
Wczytuję zapisany stan.

naskoczyć na kogoś
Zwrócić się do kogoś w nieprzyjaznym, ostrym lub rozdrażnionym tonie, często przy tym go strofując.
Warum schnauzt du mich wegen dieses kleinen Fehlers an?
Dlaczego naskakujesz na mnie z powodu tego drobnego błędu?
| ich | schnauze an |
|---|---|
| du | schnauzt an |
| er/sie/es | schnauzt an |
| wir | schnauzen an |
| ihr | schnauzt an |
| sie | schnauzen an |
| ich | schnauzte an |
|---|---|
| du | schnauztest an |
| er/sie/es | schnauzte an |
| wir | schnauzten an |
| ihr | schnauztet an |
| sie | schnauzten an |
| ich | habe angeschnauzt |
|---|---|
| du | hast angeschnauzt |
| er/sie/es | hat angeschnauzt |
| wir | haben angeschnauzt |
| ihr | habt angeschnauzt |
| sie | haben angeschnauzt |
| du | schnauze an! schnauz an! |
|---|---|
| ihr | schnauzt an! |
| Sie | schnauzen Sie an! |
| ich | hatte angeschnauzt |
|---|---|
| du | hattest angeschnauzt |
| er/sie/es | hatte angeschnauzt |
| wir | hatten angeschnauzt |
| ihr | hattet angeschnauzt |
| sie | hatten angeschnauzt |
| ich | werde anschnauzen |
|---|---|
| du | wirst anschnauzen |
| er/sie/es | wird anschnauzen |
| wir | werden anschnauzen |
| ihr | werdet anschnauzen |
| sie | werden anschnauzen |
| ich | schnauze an |
|---|---|
| du | schnauzest an |
| er/sie/es | schnauze an |
| wir | schnauzen an |
| ihr | schnauzet an |
| sie | schnauzen an |
Używany w mowie zależnej.
| ich | schnauzte an |
|---|---|
| du | schnauztest an |
| er/sie/es | schnauzte an |
| wir | schnauzten an |
| ihr | schnauztet an |
| sie | schnauzten an |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | anschnauzen |
|---|---|
| z zu | anzuschnauzen |
| Partizip I | anschnauzend |
| Partizip II | angeschnauzt |
„Anschnauzen” (naskoczyć na kogoś) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym: w zdaniu głównym „an” (przedrostek czasownika rozdzielnie złożonego) stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym pozostaje połączone z czasownikiem na końcu zdania. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” (partykuła bezokolicznika) stoi między „an” (przedrostek czasownika rozdzielnie złożonego) a „schnauzen” (warczeć).
Der Kunde schnauzt die Verkäuferin an.
Klient naskakuje na sprzedawczynię.
Die Verkäuferin bleibt ruhig, obwohl der Kunde sie anschnauzt.
Sprzedawczyni zachowuje spokój, chociaż klient na nią naskakuje.
Es gibt keinen Grund, die Verkäuferin anzuschnauzen.
Nie ma powodu, żeby naskakiwać na sprzedawczynię.
Osoba, do której skierowany jest ostry ton, stoi bezpośrednio w Akkusativie: „jemanden anschnauzen” (naskoczyć na kogoś). Przed tą osobą nie stawia się przyimka.
Bitte schnauz mich nicht gleich an, wenn ich etwas frage.
Nie naskakuj od razu na mnie, kiedy o coś pytam.
„Anschnauzen” (naskoczyć na kogoś) należy do języka potocznego i wyraża negatywną ocenę zachowania. Używając tego słowa, przedstawia się ton osoby, która naskakuje na kogoś, jako niewłaściwie ostry.
Mein Chef hat mich vor allen Kollegen angeschnauzt, und das fand ich respektlos.
Mój szef naskoczył na mnie przy wszystkich kolegach i uznałem to za brak szacunku.
nakrzyczeć na
Oba słowa opisują głośne, rozdrażnione strofowanie. „Anschreien” (nakrzyczeć na) podkreśla przede wszystkim głośność i złość, natomiast „anschnauzen” (naskoczyć na kogoś) bardziej wskazuje na niegrzeczny, ostry ton. Użyj „anschreien”, gdy ktoś mówi bardzo głośno, a „anschnauzen”, gdy jego sposób zachowania jest szczególnie nieprzyjazny.

Die Lehrerin schnauzte den Schüler schroff an, weil er ständig dazwischenrief.
Nauczycielka ostro naskoczyła na ucznia, bo ciągle się wtrącał.
Der Vater schrie seinen Sohn laut an, weil er die Tür offen gelassen hatte.
Ojciec głośno nakrzyczał na syna, bo zostawił otwarte drzwi.