
vereidigen
zaprzysięgać
Sprawiać, że dana osoba składa oficjalną przysięgę, zwykle przy obejmowaniu urzędu publicznego.
Der neue Bundeskanzler wurde heute im Bundestag vereidigt.
Nowy kanclerz został dziś zaprzysiężony w Bundestagu.
zaprzysięgać
vereidigen – vereidigte – hat vereidigt
Wczytuję zapisany stan.

zaprzysięgać
Sprawiać, że dana osoba składa oficjalną przysięgę, zwykle przy obejmowaniu urzędu publicznego.
Der neue Bundeskanzler wurde heute im Bundestag vereidigt.
Nowy kanclerz został dziś zaprzysiężony w Bundestagu.
| ich | vereidige |
|---|---|
| du | vereidigst |
| er/sie/es | vereidigt |
| wir | vereidigen |
| ihr | vereidigt |
| sie | vereidigen |
| ich | vereidigte |
|---|---|
| du | vereidigtest |
| er/sie/es | vereidigte |
| wir | vereidigten |
| ihr | vereidigtet |
| sie | vereidigten |
| ich | habe vereidigt |
|---|---|
| du | hast vereidigt |
| er/sie/es | hat vereidigt |
| wir | haben vereidigt |
| ihr | habt vereidigt |
| sie | haben vereidigt |
| du | vereidig! vereidige! |
|---|---|
| ihr | vereidigt! |
| Sie | vereidigen Sie! |
| ich | hatte vereidigt |
|---|---|
| du | hattest vereidigt |
| er/sie/es | hatte vereidigt |
| wir | hatten vereidigt |
| ihr | hattet vereidigt |
| sie | hatten vereidigt |
| ich | werde vereidigen |
|---|---|
| du | wirst vereidigen |
| er/sie/es | wird vereidigen |
| wir | werden vereidigen |
| ihr | werdet vereidigen |
| sie | werden vereidigen |
| ich | vereidige |
|---|---|
| du | vereidigest |
| er/sie/es | vereidige |
| wir | vereidigen |
| ihr | vereidiget |
| sie | vereidigen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | vereidigte |
|---|---|
| du | vereidigtest |
| er/sie/es | vereidigte |
| wir | vereidigten |
| ihr | vereidigtet |
| sie | vereidigten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | vereidigen |
|---|---|
| z zu | zu vereidigen |
| Partizip I | vereidigend |
| Partizip II | vereidigt |
Czasownik wywodzi się od rzeczownika „der Eid” (uroczysta przysięga). Przedrostek „ver-” (przedrostek nierozdzielny) oznacza tutaj doprowadzenie kogoś do stanu, w którym złożył przysięgę.
Der Richter muss den Zeugen vor seiner Aussage vereidigen.
Sędzia musi zaprzysiąc świadka przed jego zeznaniami.
Tego czasownika bardzo często używa się w stronie biernej, ponieważ uwaga skupia się zazwyczaj na osobie obejmującej urząd, a nie na osobie przyjmującej przysięgę.
Die neue Ministerin wird morgen Vormittag vereidigt.
Nowa ministra zostanie jutro przed południem zaprzysiężona.
„Vereidigen” (zaprzysięgać) to formalne słowo używane w polityce i prawie. Stosuje się go niemal wyłącznie w kontekście urzędów publicznych i oficjalnych funkcji.
Alle neuen Beamten müssen vor Dienstantritt vereidigt werden.
Wszyscy nowi urzędnicy muszą zostać zaprzysiężeni przed rozpoczęciem pracy.
Funkcję lub podstawę przysięgi często określa się za pomocą przyimka. Typowe konstrukcje to „jemanden als [Position] vereidigen” (zaprzysiąc kogoś na stanowisko [stanowisko]) oraz „jemanden auf [Grundlage] vereidigen” (zaprzysiąc kogoś na podstawie [podstawa]).
Der Zeuge wurde auf die Bibel vereidigt.
Świadek został zaprzysiężony na Biblię.
Sie wurde als erste Bürgermeisterin der Stadt vereidigt.
Została zaprzysiężona jako pierwsza burmistrzyni miasta.
zaprzysiąc
Oba słowa mogą opisywać związanie osoby przysięgą. „Vereidigen” (zaprzysięgać) oznacza oficjalne odebranie przysięgi, na przykład przy obejmowaniu urzędu. „Einschwören” (zaprzysiąc kogoś) podkreśla związanie kogoś z obowiązkiem lub sprawą przez przysięgę albo uroczyste zobowiązanie; oficjalna procedura nie jest do tego potrzebna.

Die Ministerin wurde bei ihrem Amtsantritt feierlich vereidigt.
Ministra została uroczyście zaprzysiężona przy obejmowaniu urzędu.
Die Ministerin wurde bei ihrem Amtsantritt feierlich auf die Verfassung eingeschworen.
Ministra została uroczyście zaprzysiężona na wierność konstytucji przy obejmowaniu urzędu.