
wegrennen
uciekać
Szybko oddalać się biegiem od jakiegoś miejsca lub osoby, zwykle po to, żeby się oddalić albo uciec.
Als der Hund bellte, wollte das Kind wegrennen.
Kiedy pies zaszczekał, dziecko chciało uciec.
uciekać
wegrennen – rannte weg – ist weggerannt
Wczytuję zapisany stan.

uciekać
Szybko oddalać się biegiem od jakiegoś miejsca lub osoby, zwykle po to, żeby się oddalić albo uciec.
Als der Hund bellte, wollte das Kind wegrennen.
Kiedy pies zaszczekał, dziecko chciało uciec.
| ich | renne weg |
|---|---|
| du | rennst weg |
| er/sie/es | rennt weg |
| wir | rennen weg |
| ihr | rennt weg |
| sie | rennen weg |
| ich | rannte weg |
|---|---|
| du | ranntest weg |
| er/sie/es | rannte weg |
| wir | rannten weg |
| ihr | ranntet weg |
| sie | rannten weg |
| ich | bin weggerannt |
|---|---|
| du | bist weggerannt |
| er/sie/es | ist weggerannt |
| wir | sind weggerannt |
| ihr | seid weggerannt |
| sie | sind weggerannt |
| du | renn weg! renne weg! |
|---|---|
| ihr | rennt weg! |
| Sie | rennen Sie weg! |
| ich | war weggerannt |
|---|---|
| du | warst weggerannt |
| er/sie/es | war weggerannt |
| wir | waren weggerannt |
| ihr | wart weggerannt |
| sie | waren weggerannt |
| ich | werde wegrennen |
|---|---|
| du | wirst wegrennen |
| er/sie/es | wird wegrennen |
| wir | werden wegrennen |
| ihr | werdet wegrennen |
| sie | werden wegrennen |
| ich | renne weg |
|---|---|
| du | rennest weg |
| er/sie/es | renne weg |
| wir | rennen weg |
| ihr | rennet weg |
| sie | rennen weg |
Używany w mowie zależnej.
| ich | rennte weg |
|---|---|
| du | renntest weg |
| er/sie/es | rennte weg |
| wir | rennten weg |
| ihr | renntet weg |
| sie | rennten weg |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | wegrennen |
|---|---|
| z zu | wegzurennen |
| Partizip I | wegrennend |
| Partizip II | weggerannt |
„Wegrennen” (uciekać) składa się z „weg” (precz, z dala) i „rennen” (biec) i jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym „weg” stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym i w bezokoliczniku czasownik pozostaje połączony.
Als der Mann die Polizei sah, rannte er sofort weg.
Kiedy mężczyzna zobaczył policję, natychmiast uciekł.
Sie blieb stehen, weil das Kind nicht wegrannte.
Zatrzymała się, ponieważ dziecko nie uciekło.
Er hatte Angst, einfach wegzurennen.
Bał się po prostu uciec.
Kiedy podajesz, przed kim lub przed czym ktoś ucieka, często używa się przyimka „vor” (przed, od) z Dativem. „Wegrennen” (uciekać) można też łączyć z „von” (od) i Dativem, gdy podkreśla się punkt wyjścia.
Der Junge rannte vor dem großen Hund weg.
Chłopiec uciekł przed dużym psem.
Das Reh rannte von der Straße weg.
Sarna uciekła z drogi.
W Perfekt czasownik „wegrennen” (uciekać) łączy się z czasownikiem posiłkowym „sein” (być), ponieważ oznacza ruch z dala od jakiegoś miejsca. Imiesłów stoi wtedy na końcu zdania.
Der Dieb ist mit der Tasche weggerannt.
Złodziej uciekł z torbą.
uciekać
Oba słowa opisują ucieczkę przed niebezpieczeństwem albo osobą. „Fliehen” (uciekać) brzmi rzeczowo i może też odnosić się do poważniejszej albo groźnej sytuacji, natomiast „wegrennen” (uciekać) podkreśla konkretny, szybki ruch biegiem. W raportach zazwyczaj pasuje „fliehen”, a przy opisywaniu widocznego ruchu raczej „wegrennen”.

Das Kind rannte vor dem bellenden Hund weg.
Dziecko uciekło przed szczekającym psem.
Die Bewohner flohen vor dem brennenden Haus.
Mieszkańcy uciekli przed płonącym domem.