
sich weigern
odmawiać
Stanowczo odrzucać coś, czego się od kogoś żąda lub czego się od niego oczekuje, i nie robić tego. Wyraża to silną niechęć.
Der Angeklagte weigerte sich, eine Aussage zu machen.
Oskarżony odmówił złożenia zeznań.
odmawiać
sich weigern – weigerte – hat geweigert
Wczytuję zapisany stan.

odmawiać
Stanowczo odrzucać coś, czego się od kogoś żąda lub czego się od niego oczekuje, i nie robić tego. Wyraża to silną niechęć.
Der Angeklagte weigerte sich, eine Aussage zu machen.
Oskarżony odmówił złożenia zeznań.
| ich | weigere weigre |
|---|---|
| du | weigerst |
| er/sie/es | weigert |
| wir | weigern |
| ihr | weigert |
| sie | weigern |
| ich | weigerte |
|---|---|
| du | weigertest |
| er/sie/es | weigerte |
| wir | weigerten |
| ihr | weigertet |
| sie | weigerten |
| ich | habe geweigert |
|---|---|
| du | hast geweigert |
| er/sie/es | hat geweigert |
| wir | haben geweigert |
| ihr | habt geweigert |
| sie | haben geweigert |
| du | weiger! weigere!, weigre! |
|---|---|
| ihr | weigert! |
| Sie | weigern Sie! |
| ich | hatte geweigert |
|---|---|
| du | hattest geweigert |
| er/sie/es | hatte geweigert |
| wir | hatten geweigert |
| ihr | hattet geweigert |
| sie | hatten geweigert |
| ich | werde weigern |
|---|---|
| du | wirst weigern |
| er/sie/es | wird weigern |
| wir | werden weigern |
| ihr | werdet weigern |
| sie | werden weigern |
| ich | weigere weigre |
|---|---|
| du | weigerst |
| er/sie/es | weigere weigre |
| wir | weigern |
| ihr | weigert |
| sie | weigern |
Używany w mowie zależnej.
| ich | weigerte |
|---|---|
| du | weigertest |
| er/sie/es | weigerte |
| wir | weigerten |
| ihr | weigertet |
| sie | weigerten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | sich weigern |
|---|---|
| z zu | zu weigern |
| Partizip I | sich weigernd |
| Partizip II | geweigert |
„Weigern” (odmawiać) jest czasownikiem zwrotnym i zawsze musi być używane z zaimkiem zwrotnym w Akkusativie: „mich”, „dich”, „sich”, „uns”, „euch”, „sich”. Zaimka dobiera się do podmiotu zdania.
Ich weigere mich, diese ungerechte Regel zu akzeptieren.
Odmawiam przyjęcia tej niesprawiedliwej zasady.
Warum weigert ihr euch, mit uns zu sprechen?
Dlaczego odmawiacie rozmowy z nami?
Najczęstsza konstrukcja zdaniowa z wyrażeniem „sich weigern” (odmawiać) polega na połączeniu go z bezokolicznikiem z „zu” (partykuła bezokolicznika). W ten sposób wyraża się, jakiej czynności ktoś nie chce wykonać.
Das Kind weigerte sich, sein Gemüse zu essen.
Dziecko odmówiło zjedzenia warzyw.
Czasownik „sich weigern” (odmawiać) wyraża stanowczą i świadomą odmowę. Pod względem stylistycznym jest nieco bardziej formalny i mocniejszy niż inne wyrażenia oznaczające odmowę.
Die Mitarbeiter weigerten sich, unter den neuen Bedingungen weiterzuarbeiten.
Pracownicy odmówili dalszej pracy na nowych warunkach.
odrzucać
Oba czasowniki mogą wyrażać negatywną reakcję na propozycję lub oczekiwane działanie. „Ablehnen” (odrzucać) odnosi się zazwyczaj do oferty lub propozycji, natomiast „sich weigern” (odmawiać) podkreśla, że dana osoba nie wykonuje oczekiwanego działania. Używaj „ablehnen” w odniesieniu do sprawy lub propozycji, a „sich weigern” w odniesieniu do wykonania albo niewykonania czynności.

Sie weigerte sich, am Samstag länger zu bleiben.
Ona odmówiła zostania dłużej w sobotę.
Sie lehnte den Vorschlag ab, am Samstag länger zu bleiben.
Ona odrzuciła propozycję, żeby zostać dłużej w sobotę.