
verweigern
odmawiać
Odmawiać wykonania wymaganej lub oczekiwanej czynności.
Der Angeklagte verweigerte die Aussage vor Gericht.
Oskarżony odmówił składania zeznań przed sądem.
odmawiać
verweigern – verweigerte – hat verweigert
Wczytuję zapisany stan.

odmawiać
Odmawiać wykonania wymaganej lub oczekiwanej czynności.
Der Angeklagte verweigerte die Aussage vor Gericht.
Oskarżony odmówił składania zeznań przed sądem.

odmawiać czegoś
Nie dawać ani nie przyznawać komuś czegoś, o co poprosił lub do czego mógłby mieć prawo.
Die Versicherung verweigerte die Zahlung, da der Schaden selbst verschuldet war.
Ubezpieczyciel odmówił wypłaty, ponieważ szkoda powstała z winy ubezpieczonego.

odmawiać udziału
Świadomie wycofywać się z jakiejś sytuacji, wymogu lub społecznego oczekiwania i nie brać w tym udziału.
Der Teenager verweigerte sich dem Gespräch mit seinen Eltern und zog sich in sein Zimmer zurück.
Nastolatek uchylał się od rozmowy z rodzicami i zamknął się w swoim pokoju.

odmawiać służby wojskowej
Z powodów sumienia odrzucać ustawowy obowiązek odbycia służby wojskowej.
Er hat aus pazifistischer Überzeugung den Kriegsdienst verweigert und stattdessen Zivildienst geleistet.
Z przekonań pacyfistycznych odmówił służby wojskowej i zamiast tego odbył służbę cywilną.
| ich | verweigere verweigre |
|---|---|
| du | verweigerst |
| er/sie/es | verweigert |
| wir | verweigern |
| ihr | verweigert |
| sie | verweigern |
| ich | verweigerte |
|---|---|
| du | verweigertest |
| er/sie/es | verweigerte |
| wir | verweigerten |
| ihr | verweigertet |
| sie | verweigerten |
| ich | habe verweigert |
|---|---|
| du | hast verweigert |
| er/sie/es | hat verweigert |
| wir | haben verweigert |
| ihr | habt verweigert |
| sie | haben verweigert |
| du | verweigere! verweiger!, verweigre! |
|---|---|
| ihr | verweigert! |
| Sie | verweigern Sie! |
| ich | hatte verweigert |
|---|---|
| du | hattest verweigert |
| er/sie/es | hatte verweigert |
| wir | hatten verweigert |
| ihr | hattet verweigert |
| sie | hatten verweigert |
| ich | werde verweigern |
|---|---|
| du | wirst verweigern |
| er/sie/es | wird verweigern |
| wir | werden verweigern |
| ihr | werdet verweigern |
| sie | werden verweigern |
| ich | verweigere verweigre |
|---|---|
| du | verweigerst |
| er/sie/es | verweigere verweigre |
| wir | verweigern |
| ihr | verweigert |
| sie | verweigern |
Używany w mowie zależnej.
| ich | verweigerte |
|---|---|
| du | verweigertest |
| er/sie/es | verweigerte |
| wir | verweigerten |
| ihr | verweigertet |
| sie | verweigerten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | verweigern |
|---|---|
| z zu | zu verweigern |
| Partizip I | verweigernd |
| Partizip II | verweigert |
„Verweigern” (odmawiać) jest czasownikiem nierozdzielnie złożonym. Przedrostek „ver-” pozostaje na stałe połączony z tematem czasownika we wszystkich czasach i konstrukcjach zdaniowych.
Er hat die Annahme des Pakets verweigert.
Odmówił przyjęcia paczki.
Ich verstehe nicht, warum sie die Zusammenarbeit verweigert.
Nie rozumiem, dlaczego odmawia współpracy.
Ten czasownik może mieć dwa dopełnienia. Osoba, której się czegoś odmawia, występuje w Dativie. Rzecz, której się odmawia, występuje w Akkusativie. Schemat: komuś (Dativ) czegoś (Akkusativ) verweigern.
Der Türsteher verweigerte uns den Eintritt.
Bramkarz odmówił nam wstępu.
Die Bank hat meinem Bruder den Kredit verweigert.
Bank odmówił mojemu bratu kredytu.
Kiedy ktoś nie chce wykonać jakiejś czynności, czasownik „verweigern” (odmawiać) często łączy się z rzeczownikami opisującymi obowiązek lub oczekiwaną czynność: „die Aussage verweigern” (odmówić składania zeznań), „die Mitarbeit verweigern” (odmówić współpracy), „den Befehl verweigern” (odmówić wykonania rozkazu).
Der Zeuge darf die Aussage verweigern, um sich nicht selbst zu belasten.
Świadek może odmówić składania zeznań, żeby nie obciążać samego siebie.
Forma zwrotna „sich verweigern” (uchylać się) oznacza, że ktoś świadomie wycofuje się z jakiejś sytuacji lub nie spełnia oczekiwania. Często występuje po niej dopełnienie w Dativie, wskazujące, od kogo lub od czego ktoś się uchyla.
Er verweigert sich jeder Diskussion über seine Zukunft.
Uchyla się od każdej dyskusji o swojej przyszłości.
Wyrażenie „den Kriegsdienst verweigern” (odmawiać służby wojskowej) jest stałym zwrotem. Opisuje prawną możliwość nieuczestniczenia w służbie wojskowej z powodów sumienia. Osoba, która tak postępuje, to „Kriegsdienstverweigerer” (osoba odmawiająca służby wojskowej z powodów sumienia).
In Deutschland kann man den Kriegsdienst verweigern und stattdessen einen Zivildienst leisten.
W Niemczech można odmówić służby wojskowej i zamiast tego odbyć służbę cywilną.
odrzucać
Oba czasowniki mogą wyrażać negatywną odpowiedź na prośbę. „Ablehnen” (odrzucać) odnosi się zazwyczaj do samej prośby, oferty lub propozycji, natomiast „verweigern” (odmawiać czegoś) podkreśla raczej, że ktoś nie daje tego, o co poproszono. Używaj „ablehnen” w odniesieniu do odrzucanej sprawy, a „verweigern” w odniesieniu do nieudzielania lub nieprzyznawania czegoś.

Der Verein verweigerte der Familie die finanzielle Hilfe.
Stowarzyszenie odmówiło rodzinie pomocy finansowej.
Der Verein lehnte die Bitte um finanzielle Hilfe ab.
Stowarzyszenie odrzuciło prośbę o pomoc finansową.