
das Äußere
dış görünüş
Bir insanın görünen hâli, özellikle yüzü, vücudu ve kıyafetleri.
Ihr freundliches Äußeres machte sofort einen guten Eindruck.
Onun güler yüzlü dış görünüşü hemen iyi bir izlenim bıraktı.
dış görünüş
Kayıtlı durumun yükleniyor.

dış görünüş
Bir insanın görünen hâli, özellikle yüzü, vücudu ve kıyafetleri.
Ihr freundliches Äußeres machte sofort einen guten Eindruck.
Onun güler yüzlü dış görünüşü hemen iyi bir izlenim bıraktı.

dış yüzey
Bir nesnenin veya bir mekânın iç kısmının karşıtı olan dış tarafı ya da yüzeyi.
Das Äußere des Gebäudes wurde vollständig renoviert.
Binanın dış yüzeyi tamamen yenilendi.
İnsanlar için “Kleidung” (giyim), “gepflegt” (bakımlı) veya “attraktiv” (çekici) gibi kelimeler dış görünüşe işaret eder. Binalar ve eşyalar için “Fassade” (cephe), “beschädigt” (hasarlı) veya “renovieren” (yenilemek) gibi kelimeler dış yüzeyin kastedildiğini gösterir.
Er trägt elegante Kleidung und achtet auf ein gepflegtes Äußeres.
Şık giysiler giyiyor ve bakımlı bir dış görünüşe dikkat ediyor.
Nach dem Brand war das Äußere des Hauses stark beschädigt.
Yangından sonra evin dış yüzeyi büyük ölçüde hasar gördü.
Yaygın kalıplar “auf sein Äußeres achten” (dış görünüşüne dikkat etmek) ve “Wert auf sein Äußeres legen” (dış görünüşüne önem vermek) ifadeleridir. Bu iki yapıda da “auf” edatı Akkusativ ile kullanılır; iyelik kelimesi kişiye göre değişir.
Meine Schwester legt großen Wert auf ihr Äußeres.
Kız kardeşim dış görünüşüne büyük önem veriyor.
“etwas am Äußeren verändern” (bir şeyin dış yüzeyinde değişiklik yapmak) kalıbıyla bir binanın veya eşyanın görünen tasarımındaki değişiklikler anlatılır. “am” burada “an dem” (bir şeyin üzerinde veya dış kısmında) ifadesinin kısaltmasıdır ve Dativ ister.
Die Besitzer möchten am Äußeren des Hauses möglichst wenig verändern.
Sahipleri evin dış yüzeyinde mümkün olduğunca az değişiklik yapmak istiyor.
kılıf / kabuk
Görünüş karakterin karşıtı olarak anlatılıyorsa “Äußeres” (dış görünüş), yani “Äußere” (dış görünüş), tarafsız bir ifadedir. “Hülle” (kabuk) ise insanı, içinde bir özü bulunan dış biçim olarak mecazlı biçimde anlatır ve çoğu zaman mesafeli ya da küçümseyici bir etki yaratır. Tarafsız bir açıklama için “Äußeres” daha uygundur.

Sie bewunderte sein schönes Äußeres, interessierte sich aber auch für seinen Charakter.
Onun güzel dış görünüşüne hayran kaldı ama karakteriyle de ilgilendi.
Sie bewunderte nur seine schöne Hülle, sein Charakter interessierte sie nicht.
Onun sadece güzel dış kabuğuna hayran kaldı, karakteriyle ilgilenmedi.