
bellen
havlamak
Bir köpeğin genellikle uyarı amacıyla, heyecanlandığında veya oynarken çıkardığı tipik, yüksek ses.
Der Hund des Nachbarn bellt jedes Mal, wenn der Postbote kommt.
Komşunun köpeği, postacı her geldiğinde havlıyor.
havlamak
Kayıtlı durumun yükleniyor.

havlamak
Bir köpeğin genellikle uyarı amacıyla, heyecanlandığında veya oynarken çıkardığı tipik, yüksek ses.
Der Hund des Nachbarn bellt jedes Mal, wenn der Postbote kommt.
Komşunun köpeği, postacı her geldiğinde havlıyor.

sertçe bağırmak
Mecaz anlamda bir kişinin birine sert, yüksek sesle ve kaba bir biçimde çıkışması veya bağırması.
Der Feldwebel bellte seine Befehle über den Kasernenhof.
Çavuş, kışlanın avlusunda emirlerini sertçe bağırdı.
Fiilin anlamı özneden anlaşılır. Özne bir köpek veya benzer bir hayvansa gerçek anlamı kastedilir. Özne bir insansa mecaz ve olumsuz anlamı kastedilir.
Mein Hund bellt nie, er ist sehr ruhig.
Köpeğim hiç havlamaz, çok sakindir.
Der Chef bellte nur „Raus!“ und knallte die Tür zu.
Patron sadece “Defol!” diye sertçe bağırdı ve kapıyı çarparak kapattı.
Bu fiille kurulmuş çok bilinen bir Almanca atasözü vardır: “Hunde, die bellen, beißen nicht.” (Havlayan köpek ısırmaz.) Yüksek sesle tehdit eden birinin çoğu zaman zararsız olduğu anlamına gelir.
Mach dir keine Sorgen wegen seiner wütenden E-Mail. Hunde, die bellen, beißen nicht.
Onun öfkeli e-postası yüzünden endişelenme. Havlayan köpek ısırmaz.
“bellen” fiili insanlar için kullanıldığında her zaman çok olumsuz ve aşağılayıcıdır. İnsanlık dışı veya saldırgan olarak algılanan, kısa, yüksek sesli ve kaba bir şekilde bağırmayı anlatır.
Hör auf, mich so anzubellen! Sag es doch in einem normalen Ton.
Bana böyle sertçe bağırmayı bırak! Normal bir ses tonuyla söylesene.
bağırmak
“Schreien” (bağırmak) ve “bellen” (sertçe bağırmak), ikisi de çok yüksek sesli ve kaba bir söyleyiş anlatabilir. “Bellen”, konuşmayı kısa, sert ve buyurgan bir biçimde gösterir; “schreien” ise özellikle sesin yüksekliğini vurgular. Tarafsız bir anlatım için “schreien”, özellikle kaba bir ton için “bellen” daha uygundur.

Der Vorgesetzte bellte die Anweisung so schroff, dass alle sofort still waren.
Amir, talimatı öyle sert bağırarak söyledi ki herkes hemen sustu.
Der Lehrer musste im Lärm schreien, damit ihn die Klasse verstand.
Öğretmen, sınıfın onu anlayabilmesi için gürültünün içinde bağırmak zorunda kaldı.