
bleich
solgun
Çoğu zaman korku, hastalık veya endişe sonucunda ortaya çıkan çok açık, soluk yüz rengini anlatır.
Er wurde bleich vor Schreck, als er die Nachricht hörte.
Haberi duyunca korkudan benzi attı.
solgun / soluk
bleich – bleicher – am bleichsten
Kayıtlı durumun yükleniyor.

solgun
Çoğu zaman korku, hastalık veya endişe sonucunda ortaya çıkan çok açık, soluk yüz rengini anlatır.
Er wurde bleich vor Schreck, als er die Nachricht hörte.
Haberi duyunca korkudan benzi attı.

soluk
Zayıf, rengi açılmış veya canlılığını yitirmiş renkleri ya da ışığı anlatır.
Nur das bleiche Licht des Mondes erhellte den dunklen Weg.
Karanlık yolu yalnızca ayın soluk ışığı aydınlatıyordu.
| temel form | bleich |
|---|---|
| Komparativ | bleicher |
| Superlativ | am bleichsten |
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Eki bleich kelimesine ekle.
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Eki bleich kelimesine ekle.
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Eki bleich kelimesine ekle.
“bleich” sıfatı, “bleichen” (ağartmak) kelimesinin çevresindeki kelime ailesine aittir. Bu ailedeki bütün kelimeler rengin kaybolmasıyla ilgilidir. Bu bağlantı, temel anlam olan “farblos” (renksiz) ya da “blass” (soluk) anlamını kavramana yardımcı olur.
Die Sonne hat das alte Foto über die Jahre gebleicht.
Güneş eski fotoğrafın rengini yıllar içinde soldurdu.
“bleich” bir kişiyi tanımladığında çoğu zaman “werden” (olmak) ya da “sein” (olmak) fiilleriyle kullanılır. Solgunluğun nedeni sık sık “vor” (yüzünden) edatı ve Dativ ile belirtilir.
Sie wurde ganz bleich vor Angst, als sie das Geräusch hörte.
Sesi duyunca korkudan beti benzi attı.
Nach der langen Krankheit war sein Gesicht noch immer bleich.
Uzun süren hastalıktan sonra yüzü hâlâ solgundu.
“bleich” “schwach” (zayıf) ya da “verblasst” (solmuş) anlamında kullanıldığında çoğu zaman ışık kaynaklarını veya renkleri anlatır. Yaygın birliktelikler “das bleiche Mondlicht” (soluk ay ışığı), “ein bleicher Himmel” (soluk bir gökyüzü) ve “bleiche Farben” (soluk renkler) şeklindedir.
Durch das Fenster fiel nur das bleiche Licht einer Straßenlaterne.
Pencereden yalnızca bir sokak lambasının soluk ışığı içeri giriyordu.
beyaz
Her iki kelime de şok veya hastalık nedeniyle rengi çok açılmış bir yüzü anlatabilir. “Weiß” (solgun) daha çarpıcı bir anlatımdır ve dikkati görünen renge çeker. “bleich” (solgun) ise daha çok resmî ve edebî dilde kullanılır; sağlıksız veya bitkin durumu daha çok vurgular. Renk izlenimi için “weiß”, durumu belirgin bir şekilde anlatmak için “bleich” kullan.

Nach der Krankheit war sein Gesicht auffallend bleich.
Hastalıktan sonra yüzü dikkat çekici derecede solgundu.
Nach der schlechten Nachricht wurde sein Gesicht ganz weiß.
Kötü haberden sonra yüzü bembeyaz oldu.