
bleich
blady
Opisuje bardzo jasną, bladą cerę, często będącą skutkiem przerażenia, choroby lub strachu.
Er wurde bleich vor Schreck, als er die Nachricht hörte.
Zbladł ze strachu, kiedy usłyszał tę wiadomość.
blady
bleich – bleicher – am bleichsten
Wczytuję zapisany stan.

blady
Opisuje bardzo jasną, bladą cerę, często będącą skutkiem przerażenia, choroby lub strachu.
Er wurde bleich vor Schreck, als er die Nachricht hörte.
Zbladł ze strachu, kiedy usłyszał tę wiadomość.

blady
Opisuje kolory lub światło, które są słabe, wyblakłe albo pozbawione blasku.
Nur das bleiche Licht des Mondes erhellte den dunklen Weg.
Tylko blade światło księżyca oświetlało ciemną drogę.
| forma podstawowa | bleich |
|---|---|
| Komparativ | bleicher |
| Superlativ | am bleichsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do bleich.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do bleich.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do bleich.
Przymiotnik „bleich” (blady) należy do rodziny wyrazów związanej z „bleichen” (wybielać). Wszystkie wyrazy z tej rodziny wiążą się z utratą koloru. Pomaga to zrozumieć podstawowe znaczenie „farblos” (bezbarwny) lub „blass” (blady).
Die Sonne hat das alte Foto über die Jahre gebleicht.
Słońce przez lata wypłowiło starą fotografię.
Kiedy „bleich” (blady) opisuje osobę, często używa się go z czasownikami „werden” (stawać się) lub „sein” (być). Przyczynę bladości często wyraża się przyimkiem „vor” (ze względu na) z Dativem.
Sie wurde ganz bleich vor Angst, als sie das Geräusch hörte.
Zrobiła się zupełnie blada ze strachu, kiedy usłyszała ten hałas.
Nach der langen Krankheit war sein Gesicht noch immer bleich.
Po długiej chorobie jego twarz wciąż była blada.
W znaczeniu „schwach” (słaby) lub „verblasst” (wyblakły) słowo „bleich” (blady) często opisuje źródła światła lub kolory. Typowe połączenia to „das bleiche Mondlicht” (blade światło księżyca), „ein bleicher Himmel” (blade niebo) lub „bleiche Farben” (blade kolory).
Durch das Fenster fiel nur das bleiche Licht einer Straßenlaterne.
Przez okno wpadało tylko blade światło latarni ulicznej.
biały
Oba słowa mogą opisywać twarz, która stała się bardzo blada z powodu szoku lub choroby. „weiß” (biały) ma bardziej obrazowy charakter i zwraca uwagę na widoczny kolor, natomiast „bleich” (blady) brzmi bardziej podniośle i mocniej podkreśla niezdrowy lub wyczerpany stan. Używaj „weiß” w odniesieniu do wrażenia kolorystycznego, a „bleich” do wyraźnego opisu stanu.

Nach der Krankheit war sein Gesicht auffallend bleich.
Po chorobie jego twarz była wyraźnie blada.
Nach der schlechten Nachricht wurde sein Gesicht ganz weiß.
Po tej złej wiadomości jego twarz zrobiła się zupełnie biała.