
die Peinlichkeit
utanç
Rahatsız edici veya utanç verici bir durumda ortaya çıkan mahcubiyet, utanma ve rahatsızlık hâli ya da duygusu.
Die Peinlichkeit der Situation war für alle im Raum spürbar.
Durumun yarattığı utancı odadaki herkes hissediyordu.
utanç
die Peinlichkeit, die Peinlichkeiten
Kayıtlı durumun yükleniyor.

utanç
Rahatsız edici veya utanç verici bir durumda ortaya çıkan mahcubiyet, utanma ve rahatsızlık hâli ya da duygusu.
Die Peinlichkeit der Situation war für alle im Raum spürbar.
Durumun yarattığı utancı odadaki herkes hissediyordu.

utanç verici durum
Utanç verici, patavatsızca veya son derece rahatsız edici bulunan bir davranış, söz ya da olay.
Seine Rede war eine einzige Peinlichkeit und hat viele Gäste verärgert.
Konuşması baştan sona utanç vericiydi ve birçok konuğu kızdırdı.
| cinsiyet | dişil die |
|---|---|
| çoğul | die Peinlichkeiten |
| Genitiv | der Peinlichkeit |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Peinlichkeit | die Peinlichkeiten |
| Akkusativ | die Peinlichkeit | die Peinlichkeiten |
| Dativ | der Peinlichkeit | den Peinlichkeiten |
| Genitiv | der Peinlichkeit | der Peinlichkeiten |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
“Die Peinlichkeit” (utanç), “peinlich” (utandırıcı) sıfatından türemiştir. “-keit” eki, bir özelliği, yani “peinlich sein” (utandırıcı olmak) ifadesini isme dönüştürür. Bu kalıp Almancada çok yaygındır. Örneğin “Ehrlichkeit” (dürüstlük) de “ehrlich” (dürüst) kelimesinden türemiştir.
Die Peinlichkeit der Situation war ihm ins Gesicht geschrieben.
Utanç, yüzünden okunuyordu.
Bu kelime hem sayılabilen hem de sayılamayan bir isim olabilir. Genel bir utanma duygusunu anlattığında sayılamaz. Belirli, utanç verici bir davranışı anlattığında sayılabilir ve çoğul biçimi “Peinlichkeiten” (utanç verici durumlar) olabilir.
Er spürte eine Welle der Peinlichkeit.
İçini bir utanç dalgası kapladı.
Er hat sich in seiner Karriere einige Peinlichkeiten geleistet.
Kariyeri boyunca birkaç utanç verici işe imza attı.
Mahcubiyet duygusunu anlatmak için “vor Peinlichkeit im Boden versinken wollen” (utançtan yerin dibine girmek istemek) ve “vor Peinlichkeit rot werden” (utançtan kızarmak) gibi kalıp ifadeler kullanılır.
Als er den Namen vergaß, wäre er am liebsten vor Peinlichkeit im Boden versunken.
Adını unuttuğunda utançtan yerin dibine girmek istedi.
utanç
Her iki kelime de utandırıcı veya rahatsız edici bir duruma uyabilir. “Scham” (utanç), kişinin kendi davranışını yanlış veya kötü olarak değerlendirmesini daha çok gerektirir. “Eine Peinlichkeit” (utanç verici durum) ise yalnızca sosyal beceriksizlikten de kaynaklanabilir. Kişinin yaptığı ahlaki bir hata için daha çok “Scham”, rahatsız edici bir olay için ise “Peinlichkeit” uygundur.

Sein Versprecher vor allen Gästen war eine große Peinlichkeit.
Herkesin önünde yaptığı dil sürçmesi çok utanç verici bir durumdu.
Nach seinem gemeinen Kommentar spürte er große Scham.
Kötü niyetli yorumundan sonra büyük bir utanç duydu.