
aufblitzen
برق زدن
برای لحظهای کوتاه با شدت نور دادن یا نور ساطع کردن.
In der Ferne blitzten die Lichter eines Fahrzeugs auf.
در دوردست، چراغهای یک خودرو برق زدند.
برق زدن
aufblitzen – blitzte auf – hat aufgeblitzt
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

برق زدن
برای لحظهای کوتاه با شدت نور دادن یا نور ساطع کردن.
In der Ferne blitzten die Lichter eines Fahrzeugs auf.
در دوردست، چراغهای یک خودرو برق زدند.

به ذهن آمدن
ناگهان و فقط برای مدتی کوتاه قابل مشاهده یا آگاهانه احساس شدن؛ برای مثال دربارهٔ یک فکر، خاطره یا احساس.
Während des Gesprächs blitzte in ihr eine wichtige Erinnerung auf.
در طول گفتوگو، خاطرهٔ مهمی ناگهان در ذهنش زنده شد.
| er/sie/es | blitzt auf |
|---|---|
| sie | blitzen auf |
| er/sie/es | blitzte auf |
|---|---|
| sie | blitzten auf |
| er/sie/es | hat aufgeblitzt ist aufgeblitzt |
|---|---|
| sie | haben aufgeblitzt sind aufgeblitzt |
| er/sie/es | hatte aufgeblitzt war aufgeblitzt |
|---|---|
| sie | hatten aufgeblitzt waren aufgeblitzt |
| er/sie/es | wird aufblitzen |
|---|---|
| sie | werden aufblitzen |
| er/sie/es | blitze auf |
|---|---|
| sie | blitzen auf |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| er/sie/es | blitzte auf |
|---|---|
| sie | blitzten auf |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | aufblitzen |
|---|---|
| با zu | aufzublitzen |
| Partizip I | aufblitzend |
| Partizip II | aufgeblitzt |
«Aufblitzen» (برق زدن) از «auf» و «blitzen» تشکیل شده و جداشدنی است. در جملهٔ اصلی، «auf» جدا میشود و در پایان جمله قرار میگیرد؛ در جملهٔ وابسته، فعل بهصورت پیوسته میآید. در مصدر همراه با «zu»، «zu» بین «auf» و «blitzen» قرار میگیرد.
Zwischen den Bäumen blitzte ein Licht auf.
بین درختها نوری برق زد.
Sie erschrak, weil zwischen den Bäumen ein Licht aufblitzte.
او ترسید، چون بین درختها نوری برق زد.
Das Licht schien nur für einen Augenblick aufzublitzen.
به نظر میرسید نور فقط برای یک لحظه برق بزند.
فاعل اغلب منبع نور یا شیئی براق است، مانند «ein Licht» (یک نور)، «eine Klinge» (یک تیغه) یا «Metall» (فلز). با عبارتهایی مانند «in der Sonne» (در نور خورشید) یا «im Scheinwerferlicht» (در نور چراغ جلو) میتوانید نشان دهید که شیء چه نوری را بازتاب میدهد.
Die Klinge blitzte in der Sonne auf.
تیغه در نور خورشید برق زد.
برای فکرها، خاطرهها یا احساسها، اغلب «in» با Dativ به کار میرود تا شخصی را که چیزی را تجربه میکند مشخص کند. در این حالت، فکر، خاطره یا احساس فاعل جمله است.
Als sie die vertraute Stimme hörte, blitzte in ihr neue Hoffnung auf.
وقتی صدای آشنا را شنید، امید تازهای در دلش زنده شد.
یواشکی دویدن / لحظهای پدیدار شدن
«huschen» (لحظهای پدیدار شدن) و «aufblitzen» (برق زدن) هر دو میتوانند لبخندی را توصیف کنند که برای مدت کوتاهی دیده میشود. «huschen» آن را مانند حرکتی گذرا روی صورت نشان میدهد، درحالیکه «aufblitzen» بر پدیدار شدن ناگهانی آن تأکید میکند. هر دو واژه ممکناند، اما بر جنبههای متفاوتی تأکید دارند.

Ein kurzes Lächeln blitzte in ihrem Gesicht auf.
لبخند کوتاهی روی صورتش برق زد.
Ein kurzes Lächeln huschte über ihr Gesicht.
لبخند کوتاهی روی صورتش گذشت.