
ausreden
حرف زدن را تمام کردن
چیزی را که میخواهد بگوید تا پایان بیان کردن، بدون اینکه حرفش قطع شود.
Lass mich bitte ausreden.
لطفاً بگذار حرفم را تمام کنم.
حرف زدن را تمام کردن / منصرف کردن
ausreden – redete aus – hat ausgeredet
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

حرف زدن را تمام کردن
چیزی را که میخواهد بگوید تا پایان بیان کردن، بدون اینکه حرفش قطع شود.
Lass mich bitte ausreden.
لطفاً بگذار حرفم را تمام کنم.

کسی را از کاری منصرف کردن
با استدلال کسی را قانع کردن که کاری را انجام ندهد یا از عقیدهای مشخص دست بکشد.
Seine Freunde haben ihm die riskante Reise ausgeredet.
دوستانش او را از این سفر پرخطر منصرف کردند.
| ich | rede aus |
|---|---|
| du | redest aus |
| er/sie/es | redet aus |
| wir | reden aus |
| ihr | redet aus |
| sie | reden aus |
| ich | redete aus |
|---|---|
| du | redetest aus |
| er/sie/es | redete aus |
| wir | redeten aus |
| ihr | redetet aus |
| sie | redeten aus |
| ich | habe ausgeredet |
|---|---|
| du | hast ausgeredet |
| er/sie/es | hat ausgeredet |
| wir | haben ausgeredet |
| ihr | habt ausgeredet |
| sie | haben ausgeredet |
| du | red aus! rede aus! |
|---|---|
| ihr | redet aus! |
| Sie | reden Sie aus! |
| ich | hatte ausgeredet |
|---|---|
| du | hattest ausgeredet |
| er/sie/es | hatte ausgeredet |
| wir | hatten ausgeredet |
| ihr | hattet ausgeredet |
| sie | hatten ausgeredet |
| ich | werde ausreden |
|---|---|
| du | wirst ausreden |
| er/sie/es | wird ausreden |
| wir | werden ausreden |
| ihr | werdet ausreden |
| sie | werden ausreden |
| ich | rede aus |
|---|---|
| du | redest aus |
| er/sie/es | rede aus |
| wir | reden aus |
| ihr | redet aus |
| sie | reden aus |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | redete aus |
|---|---|
| du | redetest aus |
| er/sie/es | redete aus |
| wir | redeten aus |
| ihr | redetet aus |
| sie | redeten aus |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | ausreden |
|---|---|
| با zu | auszureden |
| Partizip I | ausredend |
| Partizip II | ausgeredet |
«Ausreden» (حرف زدن را تمام کردن یا کسی را منصرف کردن) از «aus» (بیرون، تا پایان) و «reden» (حرف زدن) تشکیل شده و فعلی جداشدنی است. در جملهٔ اصلی، پیشوند در پایان جمله میآید؛ در جملهٔ وابسته، فعل بههمپیوسته میماند. در مصدر با «zu»، «zu» بین پیشوند و فعل قرار میگیرد.
Ich rede erst aus, bevor du antwortest.
اول من حرفم را تمام میکنم، بعد تو جواب بده.
Sie blieb ruhig, obwohl er sie nicht ausreden ließ.
او آرام ماند، با اینکه آن مرد نگذاشت حرفش را تمام کند.
Es wird nicht leicht sein, ihm den Umzug auszureden.
منصرف کردن او از نقلمکان آسان نخواهد بود.
در این معنا، «ausreden» اغلب در ساختار «jemanden ausreden lassen» (گذاشتن تا کسی حرفش را تمام کند) به کار میرود. شخصی که قرار است حرفش را تمام کند، در حالت Akkusativ میآید.
Die Lehrerin ließ den Schüler ausreden.
معلم گذاشت دانشآموز حرفش را تمام کند.
In der hitzigen Diskussion ließ niemand den anderen ausreden.
در آن بحث داغ، هیچکس نگذاشت طرف مقابل حرفش را تمام کند.
در «jemandem etwas ausreden» (کسی را از انجام کاری منصرف کردن)، شخص موردنظر در حالت Dativ و عمل یا عقیده در حالت Akkusativ میآید. این الگوی جمله اغلب با برنامهها، ایدهها یا قصدها به کار میرود.
Seine Schwester redete ihm den gefährlichen Plan aus.
خواهرش او را از آن نقشهٔ خطرناک منصرف کرد.
Niemand konnte ihr diese Idee ausreden.
هیچکس نتوانست او را از این ایده منصرف کند.
منصرف کردن
وقتی استدلالها کسی را قانع میکنند که از برنامهای صرفنظر کند، «abbringen» (منصرف کردن از) و «ausreden» (کسی را از کاری منصرف کردن) هر دو مناسباند. تفاوت در اینجا در ساختار جمله است: برای «abbringen» میگوییم «abbringen» (کسی را از برنامهای منصرف کردن)، اما برای «ausreden» میگوییم «ausreden» (برنامهای را از کسی منصرف کردن). تأثیری که توصیف میشود میتواند یکسان باشد.

Mit guten Argumenten redete ich meinem Bruder seinen riskanten Plan aus.
با استدلالهای خوب، برادرم را از برنامهٔ خطرناکش منصرف کردم.
Mit guten Argumenten brachte ich meinen Bruder von seinem riskanten Plan ab.
با استدلالهای خوب، برادرم را از برنامهٔ خطرناکش منصرف کردم.