
damit
تا
بهعنوان حرف ربط، جملهوارهٔ وابستهای را آغاز میکند که هدف، منظور یا قصدِ عملِ جملهٔ اصلی را بیان میکند.
Er spricht lauter, damit ihn alle verstehen können.
او بلندتر حرف میزند تا همه بتوانند او را بفهمند.
تا / با آن
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

تا
بهعنوان حرف ربط، جملهوارهٔ وابستهای را آغاز میکند که هدف، منظور یا قصدِ عملِ جملهٔ اصلی را بیان میکند.
Er spricht lauter, damit ihn alle verstehen können.
او بلندتر حرف میزند تا همه بتوانند او را بفهمند.

با آن
بهعنوان قید ضمیری به کار میرود و معنی «mit dem» (با آن) یا «mit dieser Sache» (با این چیز) میدهد. به چیزی اشاره میکند که پیشتر نام برده شده است.
Hier ist ein Stift. Damit kannst du unterschreiben.
اینجا یک خودکار هست. میتوانی با آن امضا کنی.
تفاوت را از ساختار جمله تشخیص میدهید: «damit» (تا) بهعنوان حرف ربط، یک جملهوارهٔ وابستهٔ کامل را آغاز میکند که فعلش در پایان میآید. «damit» (با آن) بهعنوان قید بهتنهایی میآید و به چیزی اشاره میکند؛ اگر در ابتدای جمله بیاید، فعل بلافاصله پس از آن قرار میگیرد.
Ich beeile mich, damit wir den Zug nicht verpassen. (Konjunktion)
عجله میکنم تا قطار را از دست ندهیم. (حرف ربط)
Das ist ein Hammer. Damit kannst du den Nagel in die Wand schlagen. (Adverb)
این یک چکش است. میتوانی با آن میخ را به دیوار بکوبی. (قید)
«damit» (تا) بهعنوان حرف ربط، هدف یا منظور را بیان میکند. یکی از ویژگیهای مهم آن این است که فاعلِ جملهٔ اصلی و جملهوارهٔ وابسته میتواند متفاوت باشد.
Die Eltern sparen Geld, damit ihre Kinder später studieren können.
پدر و مادر پول پسانداز میکنند تا فرزندانشان بعداً بتوانند درس بخوانند.
«damit» (با آن) بهعنوان قید ضمیری، ترکیبی از «da» (آن) و «mit» (با) است. معنی تحتاللفظی آن «mit dem» (با آن) یا «mit dieser Sache» (با این چیز) است و برای جلوگیری از تکرار واژه، جایگزین چیزی میشود که پیشتر نام برده شده است.
Ich habe ein neues Programm installiert. Damit arbeite ich viel schneller.
یک برنامهٔ جدید نصب کردهام. با آن خیلی سریعتر کار میکنم.
در
هم damit (تا) و هم um ... zu (برای اینکه) میتوانند هدفی را بیان کنند. Damit (تا) یک جملهواره وابسته کامل را آغاز میکند و اجازه میدهد فاعل متفاوت باشد. Um ... zu (برای اینکه) با یک مصدر به کار میرود و معمولاً زمانی مناسب است که یک شخص هر دو عمل را انجام دهد.

Ich erkläre die Aufgabe noch einmal, damit alle sie verstehen.
من تکلیف را یک بار دیگر توضیح میدهم تا همه آن را بفهمند.
Ich lese die Aufgabe noch einmal, um sie besser zu verstehen.
من تکلیف را یک بار دیگر میخوانم تا آن را بهتر بفهمم.