
eins
یک
رقم یا عدد 1 که بهعنوان عدد اصلی در شمردن یا حسابکردن به کار میرود.
Wir zählen zusammen bis drei: eins, zwei, drei.
بیایید با هم تا سه بشماریم: یک، دو، سه.
یک
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

یک
رقم یا عدد 1 که بهعنوان عدد اصلی در شمردن یا حسابکردن به کار میرود.
Wir zählen zusammen bis drei: eins, zwei, drei.
بیایید با هم تا سه بشماریم: یک، دو، سه.

نمرهٔ عالی
در زبان محاوره، بهجای «sehr gut» (خیلی خوب)، یعنی بهترین نمرهٔ ممکن در نظام آموزشی آلمان.
Für ihren Aufsatz hat sie eine glatte Eins bekommen.
او برای انشایش یک نمرهٔ عالی گرفت.

همنظر بودن
یک عبارت ثابت به معنی همنظر بودن یا عقیدهٔ یکسان داشتن.
In diesem Punkt waren sich alle schnell eins.
همه در این مورد خیلی زود همنظر شدند.

یک چیز
بهعنوان ضمیر نامعین به کار میرود و به چیزی نامشخص اشاره میکند؛ اغلب جانشین «etwas» (چیزی) یا «eines» (یکی) میشود.
Wenn ich eins nicht mag, dann ist es Unehrlichkeit.
اگر از یک چیز بدم بیاید، آن چیز بیصداقتی است.
شکل «eins» (یک) که در پایان خود «-s» دارد، هنگام شمردن یا وقتی عدد بهتنهایی میآید و بلافاصله بعد از آن اسمی قرار نمیگیرد، به کار میرود. در این حالت میتواند جانشین یک اسم خنثی شود یا بهعنوان عددی انتزاعی به کار برود.
Wir zählen jetzt: eins, zwei, drei.
حالا میشماریم: یک، دو، سه.
Ich hätte gern noch ein Brötchen. – Hier, bitte, nimm dir eins.
یک نان دیگر میخواهم. بفرما، یکی بردار.
در نظام آموزشی آلمان، «eine Eins» (یک نمرهٔ عالی) بهترین نمره، یعنی «sehr gut» (خیلی خوب)، است. عبارتهای «eine Eins schreiben» (نمرهٔ عالی گرفتن در یک آزمون) و «eine Eins bekommen» (نمرهٔ عالی گرفتن) در زبان روزمرهٔ مدرسه بسیار رایجاند.
Er hat in der Matheprüfung eine Eins geschrieben.
او در امتحان ریاضی نمرهٔ عالی گرفت.
عبارت «sich eins sein» (همنظر بودن) به معنی «sich einig sein» (با هم توافق داشتن) است و همیشه با فعل «sein» (بودن) و یک شکل انعکاسی به کار میرود. افرادی که با هم توافق دارند، بهصورت جمع میآیند.
In diesem Punkt sind wir uns zum Glück alle eins.
خوشبختانه همهٔ ما در این مورد همنظر هستیم.
Die Experten waren sich darüber eins, dass die Maßnahme notwendig ist.
کارشناسان در این مورد توافق داشتند که این اقدام ضروری است.
در زبان محاوره، «eins» (یک چیز) اغلب بهعنوان ضمیر برای «etwas» (چیزی) یا «eine Sache» (یک چیز) به کار میرود. این واژه اغلب در آغاز جمله میآید تا بر چیز مشخصی تأکید کند.
Eins kann ich dir versprechen: Langweilig wird es nicht.
یک چیز را میتوانم به تو قول بدهم: حوصلهات سر نخواهد رفت.
Wenn ich eins gelernt habe, dann ist es Geduld.
اگر یک چیز یاد گرفته باشم، آن چیز صبر است.
در زبان محاوره، «eins» (ساعت یک) اغلب برای ساعت «ein Uhr» (ساعت یک) به کار میرود. هم میتوان گفت «Es ist ein Uhr» (ساعت یک است) و هم «Es ist eins» (ساعت یک است).
Wir treffen uns um eins am Bahnhof.
ساعت یک در ایستگاه قطار همدیگر را میبینیم.
یک
«Ein» (یک) و «eins» (یک) هر دو به عدد 1 اشاره میکنند. «Ein» پیش از اسم مذکر یا خنثی میآید، درحالیکه «eins» هنگام شمردن یا حسابکردن بهطور مستقل به کار میرود. بنابراین، پیش از اسم از «ein» و وقتی عدد بهتنهایی میآید از «eins» استفاده کنید.

Bitte zähle langsam: eins, zwei, drei.
لطفاً آهسته بشمارید: یک، دو، سه.
Auf dem Tisch liegt ein Buch.
روی میز یک کتاب است.