
die Ruhezeit
مدت استراحت
مدتی که کسی در آن استراحت میکند و خستگیاش را در میکند.
Nach der langen Wanderung brauchten wir eine ausgedehnte Ruhezeit.
بعد از پیادهروی طولانی به مدت استراحت طولانیتری نیاز داشتیم.
مدت استراحت
die Ruhezeit, die Ruhezeiten
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

مدت استراحت
مدتی که کسی در آن استراحت میکند و خستگیاش را در میکند.
Nach der langen Wanderung brauchten wir eine ausgedehnte Ruhezeit.
بعد از پیادهروی طولانی به مدت استراحت طولانیتری نیاز داشتیم.

مدت استراحت اجباری
مدتِ مقرر یا توافقشدهای که در آن کار کردن مجاز نیست یا باید بعضی فعالیتها متوقف شوند.
Nach dem Arbeitszeitgesetz muss zwischen zwei Arbeitstagen eine ausreichende Ruhezeit liegen.
طبق قانون ساعات کار، باید بین دو روز کاری مدت استراحت کافی وجود داشته باشد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Ruhezeiten |
| Genitiv | der Ruhezeit |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Ruhezeit | die Ruhezeiten |
| Akkusativ | die Ruhezeit | die Ruhezeiten |
| Dativ | der Ruhezeit | den Ruhezeiten |
| Genitiv | der Ruhezeit | der Ruhezeiten |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Ruhezeit» (مدت استراحت) از «Ruhe» (استراحت) و «Zeit» (زمان) ساخته شده است. جزء «Zeit» نشان میدهد که منظور مدت یا بازهٔ زمانی مشخصی است.
Nach einer kurzen Ruhezeit fühlte sie sich wieder fit.
بعد از مدت استراحت کوتاهی، دوباره احساس سرحالی میکرد.
یکی از ترکیبهای رایج «sich eine Ruhezeit gönnen» (برای خود مدتی استراحت در نظر گرفتن) است. «sich» در حالت Dativ میآید؛ بنابراین با «ich» از «mir» و با «du» از «dir» استفاده میکنیم.
Nach der Gartenarbeit gönne ich mir eine kurze Ruhezeit.
بعد از کار در باغ، مدتی کوتاه به خودم استراحت میدهم.
در متن مقررات، «Ruhezeiten einhalten» (مدتهای استراحت را رعایت کردن) و «Ruhezeiten beachten» (مدتهای استراحت را رعایت کردن) ترکیبهای رایجی هستند. «Ruhezeiten festlegen» (مدتهای استراحت را تعیین کردن) یعنی زمانهای مربوط را مشخص کردن.
Alle Bewohner müssen die in der Hausordnung festgelegten Ruhezeiten einhalten.
همهٔ ساکنان باید مدتهای استراحتی را که در مقررات ساختمان تعیین شدهاند رعایت کنند.
استراحت / تنفس
در زندگی روزمرهٔ کاری، «Pause» (استراحت) به وقفهای در کار گفته میشود. «Ruhezeit» (مدت استراحت اجباری) بر مدت مقرر یا توافقشدهای بدون کار تأکید میکند، مثلاً فاصلهٔ بین دو شیفت. یک استراحتِ از پیش تعیینشده هم میتواند برای تجدید قوا باشد؛ مهم این است که میخواهید بر وقفه تأکید کنید یا بر مدتِ بدون کار.

Zwischen meinen Schichten halte ich die vereinbarte Ruhezeit ein.
بین شیفتهایم مدت استراحتِ توافقشده را رعایت میکنم.
Während meiner Schicht mache ich die vereinbarte Pause.
در طول شیفتم استراحتِ توافقشدهام را انجام میدهم.