
die Sonne
خورشید
ستارهای در مرکز منظومهٔ شمسی ما که به زمین نور و گرما میدهد.
Heute scheint die Sonne den ganzen Tag.
امروز خورشید تمام روز میتابد.
خورشید
die Sonne, die Sonnen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

خورشید
ستارهای در مرکز منظومهٔ شمسی ما که به زمین نور و گرما میدهد.
Heute scheint die Sonne den ganzen Tag.
امروز خورشید تمام روز میتابد.

آفتاب
نور و گرمایی که از خورشید ساطع میشود.
Setz dich doch ein bisschen in die Sonne, aber vergiss die Sonnencreme nicht.
بیا کمی در آفتاب بنشین، اما ضدآفتاب را فراموش نکن.

ستاره
در اخترشناسی، نام هر ستارهای که مرکز یک منظومهٔ سیارهای باشد.
Astronomen haben einen Planeten entdeckt, der um eine ferne Sonne kreist.
اخترشناسان سیارهای را کشف کردهاند که به دور ستارهای دوردست میچرخد.

مایهٔ شادی
در معنای مجازی، شخص یا چیزی که منبع شادی، خوشبختی یا درخشندگی فراوان دانسته میشود.
Für ihre Großeltern war das Enkelkind die reinste Sonne.
آن نوه برای پدربزرگ و مادربزرگش مایهٔ شادی واقعی بود.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Sonnen |
| Genitiv | der Sonne |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Sonne | die Sonnen |
| Akkusativ | die Sonne | die Sonnen |
| Dativ | der Sonne | den Sonnen |
| Genitiv | der Sonne | der Sonnen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
حرفهای اضافهای که با «Sonne» (خورشید) میآیند، تفاوت مهمی را نشان میدهند: «in die Sonne» (به آفتاب، حالت Akkusativ) حرکت را توصیف میکند، درحالیکه «in der Sonne» (در آفتاب، حالت Dativ) مکان یا وضعیت را توصیف میکند.
Lass uns unsere Stühle in die Sonne stellen.
بیا صندلیهایمان را به آفتاب ببریم.
Es ist herrlich, im Frühling in der Sonne zu sitzen.
نشستن در آفتاب در بهار فوقالعاده است.
واژهٔ «Sonne» (خورشید) جزء بسیار پربسامدی در بسیاری از اسمهای مرکب مربوط به نور یا گرمای خورشید است. وقتی «Sonnen-» (خورشیدی) را میبینید، معمولاً موضوع به خورشید مربوط است.
Vergiss deine Sonnenbrille nicht, es ist sehr hell draußen.
عینک آفتابیات را فراموش نکن؛ بیرون خیلی روشن است.
Gegen den Sonnenbrand hilft am besten eine gute Sonnencreme.
برای آفتابسوختگی، یک ضدآفتاب خوب بهترین راه است.
در معنای اخترشناسی، «Sonne» (خورشید) اغلب با سه فعل اصلیِ چرخهٔ روز ترکیب میشود: خورشید طلوع میکند، میتابد و غروب میکند. در آلمانی اینها بهترتیب با «Die Sonne geht auf» (خورشید طلوع میکند)، «sie scheint» (میتابد) و «sie geht unter» (غروب میکند) بیان میشوند.
Wir müssen früh aufstehen, wenn wir sehen wollen, wie die Sonne aufgeht.
اگر بخواهیم طلوع خورشید را ببینیم، باید زود بیدار شویم.
Abends saßen wir am Strand und sahen zu, wie die Sonne im Meer unterging.
عصر در ساحل نشستیم و غروب خورشید را در دریا تماشا کردیم.
وقتی صحبت از نور خورشید است، «Sonne» (آفتاب) اغلب با فعالیتهای آرامشبخش همراه میشود. عبارتهای رایج عبارتاند از «in der Sonne liegen» (در آفتاب دراز کشیدن)، «in der Sonne sitzen» (در آفتاب نشستن) و «sich sonnen» (آفتاب گرفتن).
Im Urlaub möchte ich am liebsten den ganzen Tag in der Sonne liegen und lesen.
در تعطیلات، بیشتر از هر چیزی دوست دارم تمام روز در آفتاب دراز بکشم و کتاب بخوانم.
معنای «Stern» (ستاره) تقریباً فقط به متنهای اخترشناسی یا علمیتخیلی محدود میشود. واژههایی مانند «Planet» (سیاره)، «Galaxie» (کهکشان) یا «entdecken» (کشف کردن) به این کاربرد اشاره دارند.
Der neu entdeckte Planet umkreist eine Sonne, die viel größer ist als unsere.
سیارهٔ تازهکشفشده به دور ستارهای میچرخد که بسیار بزرگتر از ستارهٔ ماست.
ستاره
«Sonne» (ستاره) و «Stern» (ستاره) هر دو میتوانند به یک جرم آسمانی اشاره کنند. «Stern» آن را بهطور کلی جرمی آسمانی میداند که خودش نور تولید میکند. از دیدگاه یک منظومهٔ سیارهای، وقتی این جرم در مرکز آن منظومه قرار داشته باشد، به آن «Sonne» گفته میشود.

Für die Planeten dieses fernen Systems ist der helle Himmelskörper ihre Sonne.
برای سیارههای این منظومهٔ دوردست، این جرم آسمانیِ درخشان خورشیدشان است.
Aus astronomischer Sicht ist derselbe helle Himmelskörper ein Stern.
از دیدگاه اخترشناسی، همین جرم آسمانیِ درخشان یک ستاره است.