
anbellen
szczekać na
Szczekać na kogoś lub na jakieś zwierzę albo szczekać w jego kierunku.
Der große Hund bellte den Briefträger an.
Duży pies szczekał na listonosza.
szczekać na
anbellen – bellte an – hat angebellt
Wczytuję zapisany stan.

szczekać na
Szczekać na kogoś lub na jakieś zwierzę albo szczekać w jego kierunku.
Der große Hund bellte den Briefträger an.
Duży pies szczekał na listonosza.

warczeć na
Zwracać się do kogoś szorstkim, nieprzyjaznym lub agresywnym tonem.
Warum bellst du mich ständig an?
Dlaczego ciągle na mnie warczysz?
| ich | belle an |
|---|---|
| du | bellst an |
| er/sie/es | bellt an |
| wir | bellen an |
| ihr | bellt an |
| sie | bellen an |
| ich | bellte an |
|---|---|
| du | belltest an |
| er/sie/es | bellte an |
| wir | bellten an |
| ihr | belltet an |
| sie | bellten an |
| ich | habe angebellt |
|---|---|
| du | hast angebellt |
| er/sie/es | hat angebellt |
| wir | haben angebellt |
| ihr | habt angebellt |
| sie | haben angebellt |
| du | bell an! belle an!, bill an!, bille an! |
|---|---|
| ihr | bellt an! |
| Sie | bellen Sie an! |
| ich | hatte angebellt |
|---|---|
| du | hattest angebellt |
| er/sie/es | hatte angebellt |
| wir | hatten angebellt |
| ihr | hattet angebellt |
| sie | hatten angebellt |
| ich | werde anbellen |
|---|---|
| du | wirst anbellen |
| er/sie/es | wird anbellen |
| wir | werden anbellen |
| ihr | werdet anbellen |
| sie | werden anbellen |
| ich | belle an |
|---|---|
| du | bellest an |
| er/sie/es | belle an |
| wir | bellen an |
| ihr | bellet an |
| sie | bellen an |
Używany w mowie zależnej.
| ich | bellte an |
|---|---|
| du | belltest an |
| er/sie/es | bellte an |
| wir | bellten an |
| ihr | belltet an |
| sie | bellten an |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | anbellen |
|---|---|
| z zu | anzubellen |
| Partizip I | anbellend |
| Partizip II | angebellt |
„Anbellen” (szczekać na) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym „an” (na) stoi na końcu zdania, w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony, a w bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” stoi między przedrostkiem a tematem.
Jeden Morgen bellt uns der Hund der Nachbarn an.
Każdego ranka szczeka na nas pies sąsiadów.
Sie ging weiter, obwohl der Hund sie ständig anbellte.
Szła dalej, chociaż pies ciągle na nią szczekał.
Der Hund hörte nicht auf, die Passanten anzubellen.
Pies nie przestawał szczekać na przechodniów.
Gdy chodzi o szczekanie zwierzęcia, osoba lub zwierzę, przeciwko któremu jest skierowane szczekanie, często występuje jako dopełnienie w Akkusativie. Pies może na przykład szczekać na listonosza, sąsiada albo innego psa.
Der Schäferhund bellte einen fremden Hund an.
Owczarek niemiecki szczekał na obcego psa.
Znaczenie przenośne często można rozpoznać po tym, że podmiotem jest człowiek, a do kogoś innego się zwraca. Słowa takie jak „unfreundlich” (nieprzyjazny), „aggressiv” (agresywny) lub „sofort” (natychmiast) często wskazują, że chodzi o ton, a nie o zwierzę.
Der Abteilungsleiter bellte den neuen Mitarbeiter wegen eines kleinen Fehlers an.
Kierownik działu warczał na nowego pracownika z powodu drobnego błędu.
ruszać / jechać do / naskoczyć na
Oba czasowniki oznaczają ostre, agresywne zwracanie się do kogoś. „Anfahren” (naskoczyć na kogoś) bezpośrednio opisuje zwracanie się do kogoś w sposób gwałtowny lub gniewny, natomiast „anbellen” (warczeć na kogoś) dodatkowo przywołuje obraz szczekania, czyli szczególnie agresywnego sposobu mówienia. Wybierz „anfahren” (naskoczyć na kogoś), gdy chodzi ogólnie o atak słowny, a „anbellen” (warczeć na kogoś), gdy ważna jest wyraźnie obrazowa ostrość tego zachowania.

Die Kundin bellte den Verkäufer wegen der langen Wartezeit an.
Klientka warczała na sprzedawcę z powodu długiego czekania.
Die Kundin fuhr den Verkäufer wegen der langen Wartezeit an.
Klientka naskoczyła na sprzedawcę z powodu długiego czekania.