
jemanden anflehen
التماس کردن
با اصرار و درماندگی بسیار از کسی چیزی خواستن.
Sie flehte ihn an, sie nicht allein zu lassen.
او از او التماس کرد که تنهایش نگذارد.
التماس کردن
anflehen – flehte an – hat angefleht
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

التماس کردن
با اصرار و درماندگی بسیار از کسی چیزی خواستن.
Sie flehte ihn an, sie nicht allein zu lassen.
او از او التماس کرد که تنهایش نگذارد.
| ich | flehe an |
|---|---|
| du | flehst an |
| er/sie/es | fleht an |
| wir | flehen an |
| ihr | fleht an |
| sie | flehen an |
| ich | flehte an |
|---|---|
| du | flehtest an |
| er/sie/es | flehte an |
| wir | flehten an |
| ihr | flehtet an |
| sie | flehten an |
| ich | habe angefleht |
|---|---|
| du | hast angefleht |
| er/sie/es | hat angefleht |
| wir | haben angefleht |
| ihr | habt angefleht |
| sie | haben angefleht |
| du | fleh an! flehe an! |
|---|---|
| ihr | fleht an! |
| Sie | flehen Sie an! |
| ich | hatte angefleht |
|---|---|
| du | hattest angefleht |
| er/sie/es | hatte angefleht |
| wir | hatten angefleht |
| ihr | hattet angefleht |
| sie | hatten angefleht |
| ich | werde anflehen |
|---|---|
| du | wirst anflehen |
| er/sie/es | wird anflehen |
| wir | werden anflehen |
| ihr | werdet anflehen |
| sie | werden anflehen |
| ich | flehe an |
|---|---|
| du | flehest an |
| er/sie/es | flehe an |
| wir | flehen an |
| ihr | flehet an |
| sie | flehen an |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | flehte an |
|---|---|
| du | flehtest an |
| er/sie/es | flehte an |
| wir | flehten an |
| ihr | flehtet an |
| sie | flehten an |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | anflehen |
|---|---|
| با zu | anzuflehen |
| Partizip I | anflehend |
| Partizip II | angefleht |
«Anflehen» (التماس کردن) فعلی جداشدنی است که از «an» و «flehen» ساخته شده است. در جملهٔ اصلی، «an» در پایان جمله میآید؛ در جملهٔ پیرو، فعل بهصورت یکپارچه باقی میماند. در مصدر همراه با «zu»، «zu» بین پیشوند و فعل قرار میگیرد.
Sie flehte ihren Bruder an, ihr noch eine Chance zu geben.
او از برادرش التماس کرد که یک فرصت دیگر به او بدهد.
Es hatte keinen Sinn, ihn noch länger anzuflehen.
دیگر التماسکردن از او فایدهای نداشت.
Weil sie ihn anflehte, blieb er noch eine Weile.
چون او از او التماس کرد، مرد مدتی دیگر ماند.
«Anflehen» (التماس کردن) اغلب با یک شخص در Akkusativ و یک گروه مصدری همراه با «zu» به کار میرود. شخصی که از او التماس میشود، مفعول مستقیم فعل است.
Die Kinder flehten ihre Mutter an, noch fünf Minuten zu bleiben.
بچهها از مادرشان التماس کردند که 5 دقیقهٔ دیگر بماند.
میتوان درخواست را با «um» (برای) به جمله افزود: از کسی برای چیزی التماس کردن. درخواستهای رایج، درخواست کمک، رحم، بخشش یا یک فرصت دوباره هستند.
Der Gefangene flehte den Richter um Gnade an.
زندانی از قاضی برای بخشش التماس کرد.
گدایی کردن
هر دو فعل به درخواست بسیار مصرانهٔ چیزی اشاره میکنند. «Anflehen» (التماس کردن) بر درماندگی و تأثیر عاطفی شدید تأکید میکند، درحالیکه «betteln» (گدایی کردن) میتواند درخواست را علاوه بر این، حالتی فرمانبردارانه یا برای دیگران آزاردهنده نشان دهد. برای تأکید بر شدت عاطفی، «anflehen» (التماس کردن) را انتخاب کنید و برای این ظرافت معنایی منفی، «betteln» (گدایی کردن) را به کار ببرید.

Nach dem Fehler flehte er den Trainer verzweifelt um eine zweite Chance an.
بعد از آن اشتباه، او با درماندگی از مربی برای یک فرصت دوباره التماس کرد.
Nach dem Fehler bettelte er beim Trainer um eine zweite Chance.
بعد از آن اشتباه، او از مربی برای یک فرصت دوباره گدایی کرد.