
das Antlitz
oblicze
Podniosłe lub poetyckie określenie twarzy człowieka.
Im fahlen Mondlicht wirkte ihr Antlitz noch blasser.
W bladym świetle księżyca jej oblicze wydawało się jeszcze bledsze.
oblicze
das Antlitz, die Antlitze
Wczytuję zapisany stan.

oblicze
Podniosłe lub poetyckie określenie twarzy człowieka.
Im fahlen Mondlicht wirkte ihr Antlitz noch blasser.
W bladym świetle księżyca jej oblicze wydawało się jeszcze bledsze.

oblicze
W przenośni wygląd lub charakter czegoś, na przykład miasta albo krajobrazu.
Die neuen Hochhäuser haben das Antlitz der Stadt für immer verändert.
Nowe wieżowce na zawsze zmieniły oblicze miasta.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Antlitze |
| Genitiv | des Antlitzes |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Antlitz | die Antlitze |
| Akkusativ | das Antlitz | die Antlitze |
| Dativ | dem Antlitz | den Antlitzen |
| Genitiv | des Antlitzes | der Antlitze |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Antlitz” (oblicze) to bardzo formalne i poetyckie słowo oznaczające „Gesicht” (twarz). Spotyka się je głównie w literaturze, w wierszach lub w bardzo podniosłym języku pisanym, ale nie w codziennej rozmowie.
Der Künstler malte das Antlitz einer jungen Frau.
Artysta namalował oblicze młodej kobiety.
Sein Antlitz war von Sorgen gezeichnet.
Jego oblicze nosiło ślady zmartwień.
Gdy „Antlitz” (oblicze) opisuje twarz, często łączy się z poetyckimi przymiotnikami. Typowe połączenia to „ein edles Antlitz” (szlachetne oblicze), „ein bleiches Antlitz” (blade oblicze) lub „das Antlitz eines Engels” (oblicze anioła).
Im Kerzenschein wirkte ihr Antlitz sanft und friedlich.
W blasku świec jej oblicze wydawało się łagodne i spokojne.
W znaczeniu przenośnym „Antlitz” (oblicze) opisuje charakterystyczny wygląd miejsca lub epoki. Mówi się na przykład o „Antlitz einer Stadt” (obliczu miasta) lub „dem Antlitz der Zeit” (obliczu czasów).
Die Industrialisierung veränderte das Antlitz der Landschaft nachhaltig.
Uprzemysłowienie trwale zmieniło oblicze krajobrazu.
twarz
Gesicht (twarz) i Antlitz (oblicze) oznaczają tutaj tę samą część ludzkiej głowy. Gesicht jest neutralne i pasuje do codziennego języka. Antlitz brzmi podniośle lub poetycko, dlatego używa się go raczej w opisach literackich niż w zwykłych rozmowach.

Im Gedicht erscheint ihr blasses Antlitz im Mondlicht.
W wierszu jej blade oblicze pojawia się w świetle księżyca.
Auf dem Foto ist ihr blasses Gesicht deutlich zu sehen.
Na zdjęciu wyraźnie widać jej bladą twarz.