
aufzwingen
narzucać
Zmuszać kogoś, żeby wbrew swojej woli coś przyjął, zrobił albo zaakceptował.
Er versuchte, mir seine Meinung aufzuzwingen, aber ich blieb bei meiner.
Próbował narzucić mi swoje zdanie, ale pozostałem przy swoim.
narzucać / narzucać się
aufzwingen – zwang auf – hat aufgezwungen
Wczytuję zapisany stan.

narzucać
Zmuszać kogoś, żeby wbrew swojej woli coś przyjął, zrobił albo zaakceptował.
Er versuchte, mir seine Meinung aufzuzwingen, aber ich blieb bei meiner.
Próbował narzucić mi swoje zdanie, ale pozostałem przy swoim.

narzucać się
O myśli lub uczuciu: mimowolnie i nieuchronnie zwracać na siebie uwagę w świadomości.
Der Gedanke, dass ich etwas Wichtiges vergessen hatte, zwang sich mir immer wieder auf.
Myśl, że zapomniałem o czymś ważnym, wciąż się we mnie odzywała.
| ich | zwinge auf |
|---|---|
| du | zwingst auf |
| er/sie/es | zwingt auf |
| wir | zwingen auf |
| ihr | zwingt auf |
| sie | zwingen auf |
| ich | zwang auf |
|---|---|
| du | zwangst auf |
| er/sie/es | zwang auf |
| wir | zwangen auf |
| ihr | zwangt auf |
| sie | zwangen auf |
| ich | habe aufgezwungen |
|---|---|
| du | hast aufgezwungen |
| er/sie/es | hat aufgezwungen |
| wir | haben aufgezwungen |
| ihr | habt aufgezwungen |
| sie | haben aufgezwungen |
| du | zwinge auf! zwing auf! |
|---|---|
| ihr | zwingt auf! |
| Sie | zwingen Sie auf! |
| ich | hatte aufgezwungen |
|---|---|
| du | hattest aufgezwungen |
| er/sie/es | hatte aufgezwungen |
| wir | hatten aufgezwungen |
| ihr | hattet aufgezwungen |
| sie | hatten aufgezwungen |
| ich | werde aufzwingen |
|---|---|
| du | wirst aufzwingen |
| er/sie/es | wird aufzwingen |
| wir | werden aufzwingen |
| ihr | werdet aufzwingen |
| sie | werden aufzwingen |
| ich | zwinge auf |
|---|---|
| du | zwingest auf |
| er/sie/es | zwinge auf |
| wir | zwingen auf |
| ihr | zwinget auf |
| sie | zwingen auf |
Używany w mowie zależnej.
| ich | zwänge auf |
|---|---|
| du | zwängest auf zwängst auf |
| er/sie/es | zwänge auf |
| wir | zwängen auf |
| ihr | zwänget auf zwängt auf |
| sie | zwängen auf |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | aufzwingen |
|---|---|
| z zu | aufzuzwingen |
| Partizip I | aufzwingend |
| Partizip II | aufgezwungen |
„Aufzwingen” (narzucać) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym przedrostek „auf-” (przedrostek oddzielany i przenoszony na koniec zdania) stoi na końcu. Czasownik ten pochodzi od „zwingen” (zmuszać), a „auf-” podkreśla kierunek „auf jemanden drauf” (na kogoś).
Ich lasse mir von niemandem eine Entscheidung aufzwingen.
Nie pozwolę, żeby ktokolwiek narzucił mi swoją decyzję.
Ten czasownik wymaga określonej budowy zdania: osoba, której coś się narzuca, stoi w Dativie, a rzecz, którą się narzuca, stoi w Akkusativie. Schemat to: komuś (Dativ) narzucać coś (Akkusativ).
Der Verkäufer wollte mir einen unnötigen Vertrag aufzwingen.
Sprzedawca chciał narzucić mi niepotrzebną umowę.
W formie zwrotnej „sich aufzwingen” (narzucać się) logika jest inna: myśl lub uczucie jest podmiotem, a osoba, która ma tę myśl, stoi w Dativie. Schemat to: coś (Nominativ) narzuca się mi (Dativ).
Der Verdacht, dass etwas nicht stimmte, zwang sich ihm einfach auf.
Podejrzenie, że coś jest nie tak, po prostu mu się narzuciło.
zmuszać do
„Zwingen” (zmuszać do) opisuje skłonienie kogoś do zrobienia czegoś wbrew jego woli i zwykle występuje w połączeniu „jemanden zu etwas zwingen” (zmuszać kogoś do czegoś). „Aufzwingen” (narzucać) zwraca większą uwagę na to, co osoba, której to dotyczy, musi przyjąć lub zaakceptować; łączy się z dopełnieniem w Akkusativie i często z Dativem oznaczającym tę osobę.

Der Trainer zwang dem müden Spieler ein weiteres Training auf.
Trener narzucił zmęczonemu zawodnikowi kolejny trening.
Der Trainer zwang den Spieler, trotz seiner Müdigkeit weiterzulaufen.
Trener zmusił zawodnika, żeby mimo zmęczenia dalej biegł.