
der Dieb
złodziej
Osoba, która potajemnie kradnie cudzą własność.
Der Dieb wurde dank der Überwachungskamera schnell identifiziert.
Złodzieja szybko zidentyfikowano dzięki kamerze monitoringu.
złodziej
der Dieb, die Diebe
Wczytuję zapisany stan.

złodziej
Osoba, która potajemnie kradnie cudzą własność.
Der Dieb wurde dank der Überwachungskamera schnell identifiziert.
Złodzieja szybko zidentyfikowano dzięki kamerze monitoringu.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Diebe |
| Genitiv | des Diebes |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Dieb | die Diebe |
| Akkusativ | den Dieb | die Diebe |
| Dativ | dem Dieb | den Dieben |
| Genitiv | des Diebes des Diebs | der Diebe |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Der Dieb” (złodziej) należy do rodziny wyrazów: czasownikiem jest „stehlen” (kraść), a sam czyn określa się jako „der Diebstahl” (kradzież).
Ein Dieb hat versucht, mein Fahrrad zu stehlen, aber der Diebstahl ist zum Glück misslungen.
Złodziej próbował ukraść mój rower, ale na szczęście kradzież się nie udała.
Słowo „Dieb” (złodziej) często występuje jako druga część rzeczowników złożonych i określa rodzaj kradzieży. Przykładami są „der Taschendieb” (kieszonkowiec), „der Ladendieb” (złodziej sklepowy) oraz „der Autodieb” (złodziej samochodów).
In der vollen U-Bahn muss man besonders auf Taschendiebe achten.
W zatłoczonym metrze trzeba szczególnie uważać na kieszonkowców.
Istnieje znane przysłowie „Gelegenheit macht Diebe” (okazja czyni złodzieja). Oznacza ono, że sprzyjająca sytuacja może skłonić ludzi do zrobienia czegoś złego.
Lass deine Wertsachen nicht offen im Auto liegen, denn Gelegenheit macht Diebe.
Nie zostawiaj kosztowności na widoku w samochodzie, bo okazja czyni złodzieja.
Związany z tym czasownik „stehlen” (kraść) często występuje z Dativem i Akkusativem: „Der Dieb” (złodziej) jako podmiot kradnie „einer Person” (osobie) w Dativie „eine Sache” (rzecz) w Akkusativie.
Der Dieb stahl der alten Dame die Handtasche.
Złodziej ukradł starszej pani torebkę.
rabuś
„Räuber” (rabuś) i „Dieb” (złodziej) zabierają cudzą własność. „Räuber” używa przy tym przemocy lub gróźb, natomiast „Dieb” kradnie potajemnie. Decydujące jest więc to, czy ofiara jest zastraszana, czy początkowo nie zauważa kradzieży.

Der Dieb nahm unbemerkt das Geld aus der offenen Kasse.
Złodziej niezauważenie wyjął pieniądze z otwartej kasy.
Der Räuber bedrohte die Verkäuferin und nahm das Geld aus der Kasse.
Rabuś zagroził sprzedawczyni i wyjął pieniądze z kasy.