
einen
jednoczyć
Łączyć różne osoby, grupy lub rzeczy w jedną całość; zespalać.
Der gemeinsame Gegner einte die zerstrittenen Stämme.
Wspólny wróg zjednoczył skłócone plemiona.
jednoczyć
einen – einte – hat geeint
Wczytuję zapisany stan.

jednoczyć
Łączyć różne osoby, grupy lub rzeczy w jedną całość; zespalać.
Der gemeinsame Gegner einte die zerstrittenen Stämme.
Wspólny wróg zjednoczył skłócone plemiona.
| ich | eine |
|---|---|
| du | einst |
| er/sie/es | eint |
| wir | einen |
| ihr | eint |
| sie | einen |
| ich | einte |
|---|---|
| du | eintest |
| er/sie/es | einte |
| wir | einten |
| ihr | eintet |
| sie | einten |
| ich | habe geeint |
|---|---|
| du | hast geeint |
| er/sie/es | hat geeint |
| wir | haben geeint |
| ihr | habt geeint |
| sie | haben geeint |
| du | eine! ein! |
|---|---|
| ihr | eint! |
| Sie | einen Sie! |
| ich | hatte geeint |
|---|---|
| du | hattest geeint |
| er/sie/es | hatte geeint |
| wir | hatten geeint |
| ihr | hattet geeint |
| sie | hatten geeint |
| ich | werde einen |
|---|---|
| du | wirst einen |
| er/sie/es | wird einen |
| wir | werden einen |
| ihr | werdet einen |
| sie | werden einen |
| ich | eine |
|---|---|
| du | einest |
| er/sie/es | eine |
| wir | einen |
| ihr | einet |
| sie | einen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | einte |
|---|---|
| du | eintest |
| er/sie/es | einte |
| wir | einten |
| ihr | eintet |
| sie | einten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | einen |
|---|---|
| z zu | zu einen |
| Partizip I | einend |
| Partizip II | geeint |
Czasownik „einen” (jednoczyć) jest blisko spokrewniony z liczebnikiem „eins” (jeden) i przymiotnikiem „einig” (zgodny). Podstawowe znaczenie zawsze polega na łączeniu czegoś w jedną całość.
Nach langer Diskussion waren sich alle einig.
Po długiej dyskusji wszyscy byli zgodni.
Można jednoczyć kogoś lub coś, na przykład „ein Land einen” (zjednoczyć kraj). Czasownika można jednak używać także zwrotnie: „sich einen” (zjednoczyć się) oznacza wtedy, że grupy lub osoby łączą się albo dochodzą do porozumienia.
Der König versuchte, die verfeindeten Fürsten zu einen.
Król próbował zjednoczyć zwaśnionych książąt.
Die Mitglieder konnten sich auf keinen gemeinsamen Vorschlag einen.
Członkowie nie mogli uzgodnić żadnej wspólnej propozycji.
Czasownik „einen” (jednoczyć) ma raczej formalny charakter i często występuje w kontekstach politycznych, historycznych lub abstrakcyjnych. Często można go spotkać w wiadomościach lub książkach historycznych.
Der Wunsch nach Unabhängigkeit einte die Bevölkerung.
Pragnienie niepodległości zjednoczyło ludność.
łączyć / jednoczyć
Zarówno „vereinen” (jednoczyć), jak i „einen” (jednoczyć) mogą wyrażać to, że ludzie jednoczą się dzięki wspólnemu celowi. „Vereinen” jest przy tym bardziej neutralne, natomiast „einen” często brzmi podniośle lub uroczyście. Dlatego w zwykłych sytuacjach na ogół lepiej pasuje „vereinen”, a w przemówieniu uroczystym raczej „einen”.

In ihrer Festrede sagt die Leiterin: „Dieses gemeinsame Ziel eint unsere drei Gruppen.“
W swoim uroczystym przemówieniu dyrektorka mówi: „Ten wspólny cel jednoczy nasze trzy grupy”.
Das gemeinsame Ziel vereint die drei Gruppen in diesem Projekt.
Wspólny cel jednoczy w tym projekcie trzy grupy.