
hinauf
w górę
Określa ruch w górę, z niższego położenia na wyższe, często z dala od mówiącego.
Wir sind langsam den steilen Bergpfad hinauf gewandert.
Powoli wspinaliśmy się stromą górską ścieżką.
w górę
Wczytuję zapisany stan.

w górę
Określa ruch w górę, z niższego położenia na wyższe, często z dala od mówiącego.
Wir sind langsam den steilen Bergpfad hinauf gewandert.
Powoli wspinaliśmy się stromą górską ścieżką.
Słowo składa się z „hin” (w kierunku od mówiącego) i „auf” (w górę). „Hin” (w kierunku od mówiącego) opisuje ruch od mówiącego, a „auf” (w górę) wskazuje kierunek ku górze.
Schau mal, wie die Katze den Baum hinauf klettert!
Patrz, jak kot wspina się na drzewo!
„Hinauf” (w górę) bardzo często łączy się z czasownikami ruchu jako rozdzielny przedrostek, na przykład „hinaufgehen” (iść w górę), „hinauffahren” (jechać w górę) lub „hinaufsteigen” (wspinać się w górę). W zdaniu głównym „hinauf” (w górę) stoi na końcu.
Wir fahren mit dem Aufzug in den zehnten Stock hinauf.
Jedziemy windą na dziesiąte piętro.
Aby wskazać drogę lub cel ruchu w górę, często stawia się przed „hinauf” (w górę) rzeczownik w Akkusativ. Typowe przykłady to „die Treppe hinauf” (w górę po schodach) lub „den Berg hinauf” (pod górę).
Er lief die Treppe schnell hinauf, weil er spät dran war.
Szybko wbiegł po schodach, bo się spieszył.
w górę
Oba słowa wyrażają ruch w górę. „hinauf” (w górę) jest pełną formą i może podkreślać ruch z dala od mówiącego, natomiast „rauf” (w górę) jest potoczną skróconą formą słowa „hinauf” lub „herauf” i często pozostawia tę perspektywę nieokreśloną. W neutralnym języku standardowym bardziej pasuje „hinauf”, a w rozmowie często używa się „rauf”.

Die Kinder gingen die Treppe hinauf, während ich unten blieb.
Dzieci poszły po schodach w górę, a ja zostałem na dole.
Die Kinder gingen die Treppe rauf, während ich unten blieb.
Dzieci poszły po schodach w górę, a ja zostałem na dole.