
die Miene
mina
Wyraz twarzy osoby, odzwierciedlający jej chwilowy nastrój, uczucia lub myśli.
An seiner finsteren Miene erkannte ich sofort, dass etwas nicht stimmte.
Po jego ponurej minie od razu poznałem, że coś jest nie w porządku.
mina
die Miene, die Mienen
Wczytuję zapisany stan.

mina
Wyraz twarzy osoby, odzwierciedlający jej chwilowy nastrój, uczucia lub myśli.
An seiner finsteren Miene erkannte ich sofort, dass etwas nicht stimmte.
Po jego ponurej minie od razu poznałem, że coś jest nie w porządku.

robić dobrą minę do złej gry
Wyrażenie oznaczające, że ktoś zewnętrznie spokojnie, a nawet przyjaźnie przyjmuje nieprzyjemną lub trudną sytuację, chociaż wewnętrznie jest niezadowolony lub zirytowany.
Obwohl er die Kritik ungerecht fand, machte er gute Miene zum bösen Spiel und bedankte sich für das Feedback.
Chociaż uważał krytykę za niesprawiedliwą, robił dobrą minę do złej gry i podziękował za uwagi.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Mienen |
| Genitiv | der Miene |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Miene | die Mienen |
| Akkusativ | die Miene | die Mienen |
| Dativ | der Miene | den Mienen |
| Genitiv | der Miene | der Mienen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo „Miene” (mina) jest często używane z czasownikiem „verziehen” (wykrzywiać). „Keine Miene verziehen” (nie zmienić wyrazu twarzy) oznacza, że zewnętrznie nie okazuje się żadnej reakcji. „Eine Miene verziehen” (zmienić wyraz twarzy) opisuje krótką, często mimowolną zmianę wyrazu twarzy.
Obwohl er überrascht war, verzog er keine Miene.
Chociaż był zaskoczony, nie zmienił wyrazu twarzy.
Als er sich den Finger klemmte, verzog er schmerzvoll die Miene.
Kiedy przytrzasnął sobie palec, wykrzywił twarz z bólu.
Aby opisać nastrój, słowo „Miene” (mina) często łączy się z przymiotnikami. Typowe przykłady to „eine ernste Miene” (poważna mina), „eine finstere Miene” (ponura mina), „eine freundliche Miene” (przyjazna mina) oraz „eine versteinerte Miene” (kamienna mina).
Der Chef betrat den Raum mit ernster Miene.
Szef wszedł do pokoju z poważną miną.
Słowo „Miene” (mina) należy raczej do języka pisanego lub stylu podniosłego. Często używa się go, aby opisać wewnętrzne nastawienie osoby na podstawie jej wyrazu twarzy.
Der Angeklagte hörte das Urteil mit unbewegter Miene an.
Oskarżony wysłuchał wyroku z nieporuszoną miną.
Wyrażenie „gute Miene zum bösen Spiel machen” (robić dobrą minę do złej gry) jest stałym wyrażeniem, którego elementów nie można zmieniać. Opisuje ono zewnętrzne, spokojne przyjmowanie negatywnej sytuacji.
Obwohl er die Aufgabe nicht mochte, machte er gute Miene zum bösen Spiel.
Chociaż nie lubił tego zadania, robił dobrą minę do złej gry.
twarz
Gesicht (wyraz twarzy) i Miene (mina) mogą oznaczać rozpoznawalny nastrój. Gesicht oznacza przy tym twarz jako nośnik tego wyrazu, natomiast Miene odnosi się konkretnie do pokazywanego wyrazu. Dlatego często mówi się „ein ernstes Gesicht machen” (robić poważną minę), ale istniejący nastrój opisuje się bezpośrednio jako poważną minę.

Nach der schlechten Nachricht blieb seine Miene ernst.
Po tej złej wiadomości jego mina pozostała poważna.
Nach der schlechten Nachricht machte er ein ernstes Gesicht.
Po tej złej wiadomości zrobił poważną minę.