
rauchen
palić
Wdychanie i wydychanie dymu z tytoniu lub innych substancji, zazwyczaj w postaci papierosów, cygar albo fajek.
Er hat vor einem Jahr aufgehört zu rauchen.
Rok temu przestał palić.
palić / dymić
rauchen – rauchte – hat geraucht
Wczytuję zapisany stan.

palić
Wdychanie i wydychanie dymu z tytoniu lub innych substancji, zazwyczaj w postaci papierosów, cygar albo fajek.
Er hat vor einem Jahr aufgehört zu rauchen.
Rok temu przestał palić.

dymić
Wydzielanie dymu lub pary, jak w przypadku ognia albo komina.
Der Schornstein der alten Fabrik raucht nicht mehr.
Komin starej fabryki już nie dymi.

komuś dymi się z głowy
Potocznie: konieczność bardzo dużego wysiłku umysłowego albo intensywnego myślenia.
Nach der langen Prüfung hat mir der Kopf geraucht.
Po długim egzaminie dymiło mi się z głowy.
| ich | rauche |
|---|---|
| du | rauchst |
| er/sie/es | raucht |
| wir | rauchen |
| ihr | raucht |
| sie | rauchen |
| ich | rauchte |
|---|---|
| du | rauchtest |
| er/sie/es | rauchte |
| wir | rauchten |
| ihr | rauchtet |
| sie | rauchten |
| ich | habe geraucht |
|---|---|
| du | hast geraucht |
| er/sie/es | hat geraucht |
| wir | haben geraucht |
| ihr | habt geraucht |
| sie | haben geraucht |
| du | rauche! rauch! |
|---|---|
| ihr | raucht! |
| Sie | rauchen Sie! |
| ich | hatte geraucht |
|---|---|
| du | hattest geraucht |
| er/sie/es | hatte geraucht |
| wir | hatten geraucht |
| ihr | hattet geraucht |
| sie | hatten geraucht |
| ich | werde rauchen |
|---|---|
| du | wirst rauchen |
| er/sie/es | wird rauchen |
| wir | werden rauchen |
| ihr | werdet rauchen |
| sie | werden rauchen |
| ich | rauche |
|---|---|
| du | rauchest |
| er/sie/es | rauche |
| wir | rauchen |
| ihr | rauchet |
| sie | rauchen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | rauchte |
|---|---|
| du | rauchtest |
| er/sie/es | rauchte |
| wir | rauchten |
| ihr | rauchtet |
| sie | rauchten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | rauchen |
|---|---|
| z zu | zu rauchen |
| Partizip I | rauchend |
| Partizip II | geraucht |
Czasownik „rauchen” (palić, dymić) jest bezpośrednio związany z rzeczownikiem „der Rauch” (dym). Tym czasownikiem można opisać wszystko, co wytwarza dym albo ma związek z dymem.
Das Lagerfeuer rauchte stark, weil das Holz nass war.
Ognisko mocno dymiło, ponieważ drewno było mokre.
„rauchen” (palić) może występować z dopełnieniem w Akkusativ, aby powiedzieć, co ktoś pali. Można go jednak użyć również bez dopełnienia, aby opisać ogólny nawyk.
Er raucht eine Zigarre nach dem Abendessen.
Po kolacji pali cygaro.
Mein Großvater hat sein ganzes Leben lang geraucht.
Mój dziadek palił przez całe życie.
Jeśli podmiotem zdania nie jest osoba, lecz przedmiot, na przykład komin, ogień albo silnik, „rauchen” (dymić) prawie zawsze oznacza, że ten przedmiot wydziela dym.
Nach dem Unfall rauchte der Motor des Autos.
Po wypadku dymił silnik samochodu.
Wyrażenie „jemandem raucht der Kopf” (komuś dymi się z głowy) zawiera konstrukcję z Dativ. Osoba, która się wysila, występuje w Dativ.
Nach sechs Stunden intensiver Arbeit rauchte mir der Kopf.
Po sześciu godzinach intensywnej pracy dymiło mi się z głowy.
jarać
„rauchen” (palić) i „kiffen” (jarać) mogą oznaczać spożywanie konopi przez ich wdychanie. „Rauchen” jest neutralnym, szerszym czasownikiem i można go używać z nazwą palonej substancji, natomiast „kiffen” jest potoczne i odnosi się konkretnie do konopi. W neutralnych tekstach zwykle pasuje „rauchen”, a w swobodnej rozmowie można też użyć „kiffen”.

Tom raucht Cannabis, obwohl er sonst keine Zigaretten raucht.
Tom pali konopie, chociaż poza tym nie pali papierosów.
Tom kifft mit Freunden am See, obwohl er sonst keine Zigaretten raucht.
Tom jara z przyjaciółmi nad jeziorem, chociaż poza tym nie pali papierosów.