
rauchen
سیگار کشیدن
دود تنباکو یا مواد دیگر را، معمولاً به شکل سیگار، سیگار برگ یا پیپ، به داخل کشیدن و دوباره بیرون دادن.
Er hat vor einem Jahr aufgehört zu rauchen.
او یک سال پیش سیگار کشیدن را ترک کرد.
سیگار کشیدن
rauchen – rauchte – hat geraucht
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

سیگار کشیدن
دود تنباکو یا مواد دیگر را، معمولاً به شکل سیگار، سیگار برگ یا پیپ، به داخل کشیدن و دوباره بیرون دادن.
Er hat vor einem Jahr aufgehört zu rauchen.
او یک سال پیش سیگار کشیدن را ترک کرد.

دود کردن
دود یا بخار بیرون دادن یا منتشر کردن، مانند کاری که آتش یا دودکش انجام میدهد.
Der Schornstein der alten Fabrik raucht nicht mehr.
دودکش کارخانهٔ قدیمی دیگر دود نمیکند.

مغز کسی سوت کشیدن
(محاورهای) مجبور بودن به تلاش شدید ذهنی یا عمیق فکر کردن.
Nach der langen Prüfung hat mir der Kopf geraucht.
بعد از آن امتحان طولانی، سرم دود میکرد.
| ich | rauche |
|---|---|
| du | rauchst |
| er/sie/es | raucht |
| wir | rauchen |
| ihr | raucht |
| sie | rauchen |
| ich | rauchte |
|---|---|
| du | rauchtest |
| er/sie/es | rauchte |
| wir | rauchten |
| ihr | rauchtet |
| sie | rauchten |
| ich | habe geraucht |
|---|---|
| du | hast geraucht |
| er/sie/es | hat geraucht |
| wir | haben geraucht |
| ihr | habt geraucht |
| sie | haben geraucht |
| du | rauche! rauch! |
|---|---|
| ihr | raucht! |
| Sie | rauchen Sie! |
| ich | hatte geraucht |
|---|---|
| du | hattest geraucht |
| er/sie/es | hatte geraucht |
| wir | hatten geraucht |
| ihr | hattet geraucht |
| sie | hatten geraucht |
| ich | werde rauchen |
|---|---|
| du | wirst rauchen |
| er/sie/es | wird rauchen |
| wir | werden rauchen |
| ihr | werdet rauchen |
| sie | werden rauchen |
| ich | rauche |
|---|---|
| du | rauchest |
| er/sie/es | rauche |
| wir | rauchen |
| ihr | rauchet |
| sie | rauchen |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | rauchte |
|---|---|
| du | rauchtest |
| er/sie/es | rauchte |
| wir | rauchten |
| ihr | rauchtet |
| sie | rauchten |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | rauchen |
|---|---|
| با zu | zu rauchen |
| Partizip I | rauchend |
| Partizip II | geraucht |
فعل «rauchen» (سیگار کشیدن یا دود کردن) مستقیماً با اسم «der Rauch» (دود) مرتبط است. هر چیزی که دود تولید کند یا با دود ارتباط داشته باشد، میتواند با این فعل توصیف شود.
Das Lagerfeuer rauchte stark, weil das Holz nass war.
آتش اردوگاه چون چوبها خیس بودند، شدید دود میکرد.
میتوان «rauchen» (سیگار کشیدن) را با مفعول Akkusativ به کار برد تا بگوییم چه چیزی را میکشیم. اما میتوان آن را بدون مفعول هم به کار برد تا عادت کلی سیگار کشیدن را بیان کنیم.
Er raucht eine Zigarre nach dem Abendessen.
او بعد از شام یک سیگار برگ میکشد.
Mein Großvater hat sein ganzes Leben lang geraucht.
پدربزرگم تمام عمرش سیگار کشید.
اگر نهاد جمله شخص نباشد، بلکه چیزی مانند دودکش، آتش یا موتور باشد، «rauchen» (دود کردن) تقریباً همیشه یعنی آن چیز دود بیرون میدهد.
Nach dem Unfall rauchte der Motor des Autos.
بعد از تصادف، موتور ماشین دود میکرد.
عبارت «jemandem raucht der Kopf» (سر کسی دود میکند) از ساختار Dativ استفاده میکند. شخصی که تلاش ذهنی میکند، در حالت Dativ میآید.
Nach sechs Stunden intensiver Arbeit rauchte mir der Kopf.
بعد از 6 ساعت کار فشرده، سرم دود میکرد.
علف کشیدن
Rauchen (سیگار کشیدن) و kiffen (علف کشیدن) هر دو میتوانند به مصرف شاهدانه از راه استنشاق اشاره کنند. Rauchen فعل خنثی و گستردهتری است و میتوان آن را با مادهای که دود میشود به کار برد؛ kiffen محاورهای است و بهطور خاص به شاهدانه اشاره میکند. در متنهای خنثی معمولاً rauchen مناسب است و در گفتوگوی خودمانی kiffen هم به کار میرود.

Tom raucht Cannabis, obwohl er sonst keine Zigaretten raucht.
تام شاهدانه میکشد، با اینکه در حالت عادی سیگار نمیکشد.
Tom kifft mit Freunden am See, obwohl er sonst keine Zigaretten raucht.
تام کنار دریاچه با دوستانش علف میکشد، با اینکه در حالت عادی سیگار نمیکشد.