
schallen
rozbrzmiewać
Wydawać głośny, daleko niosący się i często odbijający się echem dźwięk. Często używane w odniesieniu do głosów, śmiechu, muzyki lub wołań.
Ihr Lachen schallte durch den ganzen Saal.
Jej śmiech rozbrzmiewał w całej sali.
rozbrzmiewać
schallen – schallte – hat geschallt
Wczytuję zapisany stan.

rozbrzmiewać
Wydawać głośny, daleko niosący się i często odbijający się echem dźwięk. Często używane w odniesieniu do głosów, śmiechu, muzyki lub wołań.
Ihr Lachen schallte durch den ganzen Saal.
Jej śmiech rozbrzmiewał w całej sali.
| ich | schalle |
|---|---|
| du | schallst |
| er/sie/es | schallt |
| wir | schallen |
| ihr | schallt |
| sie | schallen |
| ich | schallte scholl |
|---|---|
| du | schalltest schollst |
| er/sie/es | schallte scholl |
| wir | schallten schollen |
| ihr | schalltet schollt |
| sie | schallten schollen |
| ich | habe geschallt |
|---|---|
| du | hast geschallt |
| er/sie/es | hat geschallt |
| wir | haben geschallt |
| ihr | habt geschallt |
| sie | haben geschallt |
| du | schalle! schall! |
|---|---|
| ihr | schallt! |
| Sie | schallen Sie! |
| ich | hatte geschallt |
|---|---|
| du | hattest geschallt |
| er/sie/es | hatte geschallt |
| wir | hatten geschallt |
| ihr | hattet geschallt |
| sie | hatten geschallt |
| ich | werde schallen |
|---|---|
| du | wirst schallen |
| er/sie/es | wird schallen |
| wir | werden schallen |
| ihr | werdet schallen |
| sie | werden schallen |
| ich | schalle |
|---|---|
| du | schallest |
| er/sie/es | schalle |
| wir | schallen |
| ihr | schallet |
| sie | schallen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | schallte schölle |
|---|---|
| du | schalltest schöllest, du schöllst |
| er/sie/es | schallte schölle |
| wir | schallten schöllen |
| ihr | schalltet schöllet, ihr schöllt |
| sie | schallten schöllen |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | schallen |
|---|---|
| z zu | zu schallen |
| Partizip I | schallend |
| Partizip II | geschallt |
Czasownik „schallen” (rozbrzmiewać) jest blisko spokrewniony z rzeczownikiem „der Schall” (dźwięk), który oznacza „Klang” (brzmienie) lub „Geräusch” (hałas). Kiedy coś „schallt” (rozbrzmiewa), wydaje więc dźwięk.
Der Schall der Glocken war im ganzen Dorf zu hören.
Dźwięk dzwonów był słyszalny w całej wiosce.
„Schallen” (rozbrzmiewać) to słowo dość podniosłe i poetyckie. Częściej spotyka się je w literaturze lub tekstach opisowych niż w codziennym języku mówionym.
Die Trompeten schallten zur Eröffnung des Festes.
Trąbki rozbrzmiały na rozpoczęcie uroczystości.
Zwykle „schallen” (rozbrzmiewać) odnosimy do głośnych, wyraźnych dźwięków: śmiechu, wołań, muzyki lub głośnego głosu. Często za pomocą przyimka podaje się, dokąd dociera dźwięk, na przykład „durch den Wald” (przez las) lub „über den Platz” (po placu).
Sein lautes Rufen schallte über den See.
Jego głośne wołanie rozbrzmiewało nad jeziorem.
rozbrzmiewać / tonować / chełpić się
„tönen” (rozbrzmiewać) opisuje wydawanie lub rozleganie się tonu albo dźwięku. „schallen” podkreśla natomiast, że głośny, często niosący się echem dźwięk rozchodzi się daleko w przestrzeni. „tönen” pasuje do samego rozlegania się dźwięku, a „schallen” wtedy, gdy najważniejsze jest jego słyszalne rozchodzenie się.

Laute Musik schallte aus dem Festsaal durch das ganze Gebäude.
Głośna muzyka rozbrzmiewała z sali balowej w całym budynku.
Laute Musik tönte aus den Lautsprechern im Festsaal.
Głośna muzyka rozbrzmiewała z głośników w sali balowej.