
der Schweif
ogon
Długi, owłosiony ogon niektórych zwierząt, w szczególności koni, bydła lub dużych kotów.
Das Pferd schlug mit dem Schweif nach den lästigen Fliegen.
Koń odganiał natrętne muchy ogonem.
ogon / smuga
der Schweif, die Schweife
Wczytuję zapisany stan.

ogon
Długi, owłosiony ogon niektórych zwierząt, w szczególności koni, bydła lub dużych kotów.
Das Pferd schlug mit dem Schweif nach den lästigen Fliegen.
Koń odganiał natrętne muchy ogonem.

warkocz komety
Świecący „Schwanz” (ogon) komety, który składa się z gazu i pyłu oraz jest skierowany w stronę przeciwną do Słońca.
Mit dem Teleskop konnte man den beeindruckenden Schweif des Kometen erkennen.
Przez teleskop można było dostrzec imponujący warkocz komety.

smuga
Widoczny, podłużny ślad pozostawiany przez coś, na przykład smuga dymu lub smuga kondensacyjna.
Das Flugzeug zog einen langen weißen Schweif über den blauen Himmel.
Samolot zostawił na błękitnym niebie długą białą smugę.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Schweife |
| Genitiv | des Schweifes |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Schweif | die Schweife |
| Akkusativ | den Schweif | die Schweife |
| Dativ | dem Schweif | den Schweifen |
| Genitiv | des Schweifes des Schweifs | der Schweife |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Der Schweif” (ogon / smuga) jest spokrewniony z czasownikiem „schweifen” („umherwandern” (wędrować) lub „sich ausbreiten” (rozprzestrzeniać się)), na przykład w wyrażeniu „den Blick schweifen lassen” (wodzić wzrokiem). Schweif to więc coś, co rozciąga się za obiektem lub za nim podąża.
Sein Blick schweifte über die Landschaft.
Jego wzrok wędrował po krajobrazie.
Znaczenie słowa „Schweif” (ogon / smuga) wynika z kontekstu. Jeśli mowa o zwierzętach, takich jak koń lub lis, chodzi o zwierzęcy ogon. W kontekście astronomii, czyli komety, chodzi o warkocz komety. W przypadku obiektów takich jak samoloty lub kominy chodzi o smugę dymu albo smugę kondensacyjną.
Der Fuchs hat einen buschigen Schweif.
Lis ma puszysty ogon.
Der Komet mit seinem langen Schweif war gut sichtbar.
Kometa z długim warkoczem była dobrze widoczna.
Ein dunkler Rauchschweif stieg aus dem Schornstein auf.
Z komina unosiła się ciemna smuga dymu.
W odniesieniu do zwierząt słowa „Schweif” (ogon) używa się przede wszystkim w odniesieniu do koni, bydła i lisów. Typowym czasownikiem w tym kontekście jest „mit dem Schweif schlagen” (wymachiwać ogonem).
Die Kuh vertrieb die Fliegen, indem sie mit dem Schweif schlug.
Krowa odganiała muchy, wymachując ogonem.
ogon / chuj
Schwanz (ogon) to ogólne określenie tylnej części ciała zwierzęcia. Schweif (ogon) oznacza szczególnie długi, owłosiony ogon, na przykład u konia, i często brzmi nieco bardziej podniośle. Do neutralnego opisu pasuje Schwanz, natomiast za użyciem Schweif może przemawiać kształt i owłosienie ogona.

Das Pferd vertreibt mit seinem langen Schweif die Fliegen.
Koń odgania muchy swoim długim ogonem.
Das Pferd vertreibt mit seinem Schwanz die Fliegen.
Koń odgania muchy swoim ogonem.