
die Sprache
język
System słów, gramatyki i dźwięków używany do komunikacji przez ludzi w danym kraju lub regionie.
Sie spricht fließend drei verschiedene Sprachen.
Ona płynnie mówi w trzech różnych językach.
język
die Sprache, die Sprachen
Wczytuję zapisany stan.

język
System słów, gramatyki i dźwięków używany do komunikacji przez ludzi w danym kraju lub regionie.
Sie spricht fließend drei verschiedene Sprachen.
Ona płynnie mówi w trzech różnych językach.

mowa
Zdolność człowieka do mówienia.
Nach dem Unfall verlor er vorübergehend die Sprache.
Po wypadku na pewien czas stracił mowę.

poruszać coś
Wspominać o jakimś temacie lub poddawać go pod dyskusję.
Ich werde das Problem bei der nächsten Teamsitzung zur Sprache bringen.
Poruszę ten problem na następnym zebraniu zespołu.

styl języka
Charakterystyczny styl pisania lub mówienia danej osoby albo używany w określonej dziedzinie.
Der Dichter ist für seine bildhafte und poetische Sprache bekannt.
Poeta jest znany z obrazowego i poetyckiego języka.

język programowania
Formalny system poleceń i reguł służący do tworzenia programów komputerowych.
Für die Webentwicklung lernen viele die Sprache JavaScript.
Wiele osób uczy się języka JavaScript na potrzeby tworzenia stron internetowych.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Sprachen |
| Genitiv | der Sprache |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Sprache | die Sprachen |
| Akkusativ | die Sprache | die Sprachen |
| Dativ | der Sprache | den Sprachen |
| Genitiv | der Sprache | der Sprachen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Die Sprache” (język) jest rzeczownikiem związanym z czasownikiem „sprechen” (mówić). To podstawowe połączenie: język jest systemem, którego używamy do mówienia.
Er spricht so leise, dass ich ihn kaum verstehe.
On mówi tak cicho, że prawie go nie rozumiem.
Wyraz „-sprache” (język) tworzy drugą część wielu ważnych rzeczowników. Przykładami są „Muttersprache” (język ojczysty), „Fremdsprache” (język obcy), „Fachsprache” (język specjalistyczny) lub „Umgangssprache” (język potoczny).
Englisch ist für viele Menschen die erste Fremdsprache, die sie lernen.
Dla wielu osób angielski jest pierwszym językiem obcym, którego się uczą.
Gdy chodzi o konkretny język, na przykład niemiecki lub angielski, często używa się czasowników „lernen” (uczyć się), „sprechen” (mówić), „verstehen” (rozumieć) i „beherrschen” (władać).
Um eine Sprache fließend zu beherrschen, muss man viel üben.
Aby płynnie władać językiem, trzeba dużo ćwiczyć.
Znaczenie „Fähigkeit zu sprechen” (zdolność mówienia) często można rozpoznać po określonych czasownikach. Używa się go zwykle, gdy ktoś traci tę zdolność albo ją odzyskuje, na przykład w wyrażeniach „die Sprache verlieren” (stracić mowę) lub „die Sprache wiederfinden” (odzyskać mowę).
Nach dem Schock hatte er für einen Moment die Sprache verloren.
Po szoku na chwilę stracił mowę.
Zwrot „etwas zur Sprache bringen” (poruszać coś) oznacza wspomnieć o jakimś temacie. Temat, o którym się mówi, zawsze występuje w Akkusativ.
Er hat seine Bedenken in der Sitzung zur Sprache gebracht.
Na zebraniu poruszył swoje obawy.
Gdy „Sprache” (język, styl) oznacza styl, często stoi przed nią przymiotnik opisujący ten styl. Przykładami są „einfache Sprache” (prosty język), „formelle Sprache” (język formalny), „bildhafte Sprache” (język obrazowy) lub „technische Sprache” (język techniczny).
Der Autor ist für seine klare und einfache Sprache bekannt.
Autor jest znany ze swojego jasnego i prostego języka.
język
„Sprache” (język) to neutralne określenie systemu komunikacji danego kraju lub regionu. „Zunge” (język) może oznaczać ten sam język w przenośnym, podniosłym stylu. W rzeczowych wypowiedziach zwykle wybiera się „Sprache”, natomiast „Zunge” lepiej pasuje do tekstów literackich lub uroczystych.

Die Sprache der Region wird auch in vielen Schulen unterrichtet.
Języka tego regionu uczy się także w wielu szkołach.
Die Zunge der Region wird auch in vielen Gedichten gewürdigt.
Język tego regionu jest także sławiony w wielu wierszach.