
die Zunge
język
Ruchliwy, umięśniony narząd w jamie ustnej, który służy do odczuwania smaku, połykania i mówienia.
Der Arzt sagte mir, ich solle die Zunge herausstrecken.
Lekarz powiedział mi, żebym wystawił język.
język
die Zunge, die Zungen
Wczytuję zapisany stan.

język
Ruchliwy, umięśniony narząd w jamie ustnej, który służy do odczuwania smaku, połykania i mówienia.
Der Arzt sagte mir, ich solle die Zunge herausstrecken.
Lekarz powiedział mi, żebym wystawił język.

mieć coś na końcu języka
Nie móc sobie w danej chwili przypomnieć słowa lub nazwiska, mimo że ma się poczucie, że właściwie się je zna.
Wie hieß der Film noch gleich? Es liegt mir auf der Zunge!
Jak się nazywał ten film? Mam to na końcu języka!

sparzyć sobie język
Powiedzieć coś nieprzemyślanego lub niestosownego i w wyniku tego ponieść negatywne konsekwencje.
Mit dieser Bemerkung über das Essen seiner Schwiegermutter hat er sich ordentlich die Zunge verbrannt.
Tą uwagą na temat jedzenia swojej teściowej naprawdę sobie nagrabił.

język
W znaczeniu przenośnym lub podniosłym: język albo sposób mówienia danej osoby lub ludu.
Die Konferenz wurde in vielen verschiedenen Zungen abgehalten.
Konferencja odbywała się w wielu różnych językach.

języczek
Ruchomy metalowy trzpień w sprzączce paska lub zapięciu, który wkłada się w otwór.
Die Zunge an meinem Gürtel ist abgebrochen, jetzt kann ich ihn nicht mehr schließen.
Języczek w moim pasku się złamał, więc nie mogę go już zapiąć.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Zungen |
| Genitiv | der Zunge |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Zunge | die Zungen |
| Akkusativ | die Zunge | die Zungen |
| Dativ | der Zunge | den Zungen |
| Genitiv | der Zunge | der Zungen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
W związku z częścią ciała „Zunge” (język) jest często używane w stałych połączeniach. Częste są „sich auf die Zunge beißen” (ugryźć się w język, także w znaczeniu przenośnym) oraz „die Zunge herausstrecken” (wystawić język).
Ich wollte etwas Unhöfliches sagen, habe mir aber gerade noch auf die Zunge gebissen.
Chciałem powiedzieć coś nieuprzejmego, ale w ostatniej chwili ugryzłem się w język.
W wyrażeniu „etwas liegt einem auf der Zunge” (mieć coś na końcu języka) osoba zawsze występuje w Dativ. Mówi się więc „es liegt MIR auf der Zunge” (mam to na końcu języka), a nie „ich” (ja).
Warte, sag es nicht! Der Name liegt mir auf der Zunge.
Czekaj, nie mów! Mam to nazwisko na końcu języka.
Wyrażenie „sich die Zunge verbrennen” (sparzyć sobie język) ma formę zwrotną. Trzeba użyć odpowiedniego zaimka zwrotnego w Dativ: ich verbrenne MIR (parzę sobie), du verbrennst DIR (parzysz sobie), er verbrennt SICH die Zunge (parzy sobie język).
Sei vorsichtig, was du im Meeting sagst, damit du dir nicht die Zunge verbrennst.
Uważaj, co mówisz na spotkaniu, żebyś nie sparzył sobie języka.
Użycie słowa „Zunge” (język) w znaczeniu „Sprache” (język) jest podniosłe lub poetyckie. W zwykłym codziennym języku prawie zawsze używa się słowa „Sprache” (język).
Der Dichter beherrschte mehrere Zungen.
Poeta władał kilkoma językami.
To szczególne, techniczne znaczenie zawsze rozpoznaje się na podstawie kontekstu. Jeśli mowa o „Gürtel” (pasku), „Schnalle” (sprzączce) lub „Verschluss” (zapięciu), chodzi o tę małą metalową część.
Die Zunge der Gürtelschnalle ist aus Messing.
Języczek sprzączki od paska jest wykonany z mosiądzu.
język
„Sprache” (język) to neutralne określenie systemu komunikacji danego kraju lub regionu. „Zunge” (język) może oznaczać ten sam język w przenośnym, podniosłym stylu. W rzeczowych wypowiedziach zwykle wybiera się „Sprache”, natomiast „Zunge” lepiej pasuje do tekstów literackich lub uroczystych.

Die Zunge der Region wird auch in vielen Gedichten gewürdigt.
Język tego regionu jest także sławiony w wielu wierszach.
Die Sprache der Region wird auch in vielen Schulen unterrichtet.
Języka tego regionu uczy się także w wielu szkołach.