
jemandem etwas vorhalten
wypominać komuś coś
Wypominać komuś błąd, zaniedbanie lub negatywne zachowanie albo przypominać mu o nim.
Sie hielt ihm bei jedem Streit seine früheren Fehler vor.
Przy każdej kłótni wypominała mu jego dawne błędy.
wypominać / trzymać przed czymś / wystarczać
vorhalten – hielt vor – hat vorgehalten
Wczytuję zapisany stan.

wypominać komuś coś
Wypominać komuś błąd, zaniedbanie lub negatywne zachowanie albo przypominać mu o nim.
Sie hielt ihm bei jedem Streit seine früheren Fehler vor.
Przy każdej kłótni wypominała mu jego dawne błędy.

trzymać coś przed czymś
Wziąć coś do rąk i trzymać przed osobą lub rzeczą, tak aby było widoczne albo chroniło.
Er hielt sich die Hand vor den Mund, um nicht laut zu lachen.
Zasłonił sobie usta dłonią, żeby nie roześmiać się głośno.

wystarczać
Odnosić się do zapasów lub zasobów, które wystarczają na określony czas albo są dostępne.
Die Lebensmittelkonserven werden noch etwa zwei Wochen vorhalten.
Konserwy spożywcze wystarczą jeszcze na około dwa tygodnie.
| ich | halte vor |
|---|---|
| du | hältst vor |
| er/sie/es | hält vor |
| wir | halten vor |
| ihr | haltet vor |
| sie | halten vor |
| ich | hielt vor |
|---|---|
| du | hieltest vor hieltst vor |
| er/sie/es | hielt vor |
| wir | hielten vor |
| ihr | hieltet vor |
| sie | hielten vor |
| ich | habe vorgehalten |
|---|---|
| du | hast vorgehalten |
| er/sie/es | hat vorgehalten |
| wir | haben vorgehalten |
| ihr | habt vorgehalten |
| sie | haben vorgehalten |
| du | halte vor! halt vor! |
|---|---|
| ihr | haltet vor! |
| Sie | halten Sie vor! |
| ich | hatte vorgehalten |
|---|---|
| du | hattest vorgehalten |
| er/sie/es | hatte vorgehalten |
| wir | hatten vorgehalten |
| ihr | hattet vorgehalten |
| sie | hatten vorgehalten |
| ich | werde vorhalten |
|---|---|
| du | wirst vorhalten |
| er/sie/es | wird vorhalten |
| wir | werden vorhalten |
| ihr | werdet vorhalten |
| sie | werden vorhalten |
| ich | halte vor |
|---|---|
| du | haltest vor |
| er/sie/es | halte vor |
| wir | halten vor |
| ihr | haltet vor |
| sie | halten vor |
Używany w mowie zależnej.
| ich | hielte vor |
|---|---|
| du | hieltest vor |
| er/sie/es | hielte vor |
| wir | hielten vor |
| ihr | hieltet vor |
| sie | hielten vor |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | vorhalten |
|---|---|
| z zu | vorzuhalten |
| Partizip I | vorhaltend |
| Partizip II | vorgehalten |
„Vorhalten” (wypominać, trzymać przed czymś, wystarczać) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym przedrostek „vor” (przed) oddziela się i przechodzi na koniec zdania. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” (partykuła bezokolicznika) stoi między przedrostkiem a czasownikiem.
Er hält ihr ihre Fehler vor.
Wypomina jej jej błędy.
Es ist unfair, jemandem ständig alte Fehler vorzuhalten.
To niesprawiedliwe, ciągle wypominać komuś stare błędy.
Znaczenie można rozpoznać po budowie zdania: jeśli osoba występuje w Dativie („jemandem etwas vorhalten” (wypominać komuś coś)), chodzi o wyrzut. Jeśli mowa o zapasach, które wystarczają, czasownik zwykle występuje bez dopełnienia. Jeśli coś jest fizycznie trzymane przed czymś, występuje dopełnienie w Akkusativie.
Sie hielt ihm seine Unpünktlichkeit vor. (Vorwurf)
Wypomniała mu jego spóźnianie się. (wyrzut)
Die Lebensmittel müssen noch eine Woche vorhalten. (ausreichen)
Jedzenie musi wystarczyć jeszcze na tydzień. (wystarczać)
Sie hielt das Foto vor die Kamera. (physisch halten)
Trzymała zdjęcie przed kamerą. (trzymać fizycznie)
W znaczeniu „vorwerfen” (wypominać, zarzucać) czasownik wymaga stałej konstrukcji: osoba, której coś się zarzuca, występuje w Dativie, a sam zarzut w Akkusativie.
Warum hältst du mir das jetzt vor?
Dlaczego teraz mi to wypominasz?
Man kann ihm nicht vorhalten, dass er es nicht versucht hat.
Nie można mu zarzucać, że nie próbował.
Gdy ktoś trzyma coś przed sobą w celu ochrony lub zasłonięcia, czasownik jest używany zwrotnie z zaimkiem w Dativie: trzymać dłoń przed ustami.
Sie hielt sich erschrocken die Hände vor das Gesicht.
Przerażona zasłoniła sobie rękami twarz.
W tym znaczeniu „vorhalten” (wystarczać) występuje bez dopełnienia. Podmiotem zdania jest zapas, który wystarcza na określony czas.
Wie lange wird unser Wasservorrat noch vorhalten?
Jak długo wystarczy jeszcze nasz zapas wody?
pokazywać
Oba czasowniki mogą oznaczać, że pokazuje się komuś jakiś przedmiot. „zeigen” (pokazywać) ma ogólne znaczenie i może też oznaczać wskazywanie na coś. „vorhalten” (trzymać coś przed kimś) podkreśla, że trzyma się przedmiot rękami przed drugą osobą; w tej sytuacji można użyć obu czasowników.

Ich hielt der Verkäuferin mein Ticket vor.
Trzymałem mój bilet przed sprzedawczynią.
Ich zeigte der Verkäuferin mein Ticket.
Pokazałem sprzedawczyni mój bilet.