
jemandem etwas vorwerfen
zarzucać komuś coś
Krytykować kogoś lub oskarżać go o niewłaściwe zachowanie albo zaniechanie.
Er warf ihr vor, sein Vertrauen missbraucht zu haben.
Zarzucił jej, że nadużyła jego zaufania.
zarzucać / wyrzucać do przodu
vorwerfen – warf vor – hat vorgeworfen
Wczytuję zapisany stan.

zarzucać komuś coś
Krytykować kogoś lub oskarżać go o niewłaściwe zachowanie albo zaniechanie.
Er warf ihr vor, sein Vertrauen missbraucht zu haben.
Zarzucił jej, że nadużyła jego zaufania.

wyrzucać do przodu
Wyrzucać coś szybkim ruchem do przodu. Czasownik ten jest często używany w sporcie lub do opisywania ruchów zwierząt.
Nach dem Ballgewinn musste der Torwart den Ball schnell vorwerfen, um einen Gegenangriff zu starten.
Po przejęciu piłki bramkarz musiał szybko wyrzucić ją do przodu, żeby rozpocząć kontratak.
| ich | werfe vor |
|---|---|
| du | wirfst vor |
| er/sie/es | wirft vor |
| wir | werfen vor |
| ihr | werft vor |
| sie | werfen vor |
| ich | warf vor |
|---|---|
| du | warfst vor |
| er/sie/es | warf vor |
| wir | warfen vor |
| ihr | warft vor |
| sie | warfen vor |
| ich | habe vorgeworfen |
|---|---|
| du | hast vorgeworfen |
| er/sie/es | hat vorgeworfen |
| wir | haben vorgeworfen |
| ihr | habt vorgeworfen |
| sie | haben vorgeworfen |
| du | wirf vor! |
|---|---|
| ihr | werft vor! |
| Sie | werfen Sie vor! |
| ich | hatte vorgeworfen |
|---|---|
| du | hattest vorgeworfen |
| er/sie/es | hatte vorgeworfen |
| wir | hatten vorgeworfen |
| ihr | hattet vorgeworfen |
| sie | hatten vorgeworfen |
| ich | werde vorwerfen |
|---|---|
| du | wirst vorwerfen |
| er/sie/es | wird vorwerfen |
| wir | werden vorwerfen |
| ihr | werdet vorwerfen |
| sie | werden vorwerfen |
| ich | werfe vor |
|---|---|
| du | werfest vor |
| er/sie/es | werfe vor |
| wir | werfen vor |
| ihr | werfet vor |
| sie | werfen vor |
Używany w mowie zależnej.
| ich | würfe vor |
|---|---|
| du | würfest vor würfst vor |
| er/sie/es | würfe vor |
| wir | würfen vor |
| ihr | würfet vor würft vor |
| sie | würfen vor |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | vorwerfen |
|---|---|
| z zu | vorzuwerfen |
| Partizip I | vorwerfend |
| Partizip II | vorgeworfen |
„Vorwerfen” (zarzucać / wyrzucać do przodu) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym przedrostek „vor-” (przedrostek oznaczający kierunek do przodu) stoi na końcu. W zdaniach podrzędnych i w bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) czasownik pozostaje nierozdzielony.
Sie wirft ihm seine Unpünktlichkeit vor.
Zarzuca mu, że się spóźnia.
Ich verstehe nicht, warum sie ihm das vorwirft.
Nie rozumiem, dlaczego mu to zarzuca.
Es ist nicht fair, ihm das vorzuwerfen.
To niesprawiedliwe mu to zarzucać.
Czasownik składa się z „vor” (do przodu, przed) i „werfen” (rzucać). Dosłowne znaczenie to „nach vorne werfen” (wyrzucać do przodu). Znaczenie przenośne „beschuldigen” (oskarżać) można sobie wyobrazić tak, jakby zarzut był komuś „vor die Füße wirft” (rzucany pod nogi).
Der Hund wirft beim Laufen die Beine weit vor.
Podczas biegu pies wyrzuca łapy daleko do przodu.
Man kann ihm nichts vorwerfen, er hat alles richtig gemacht.
Nie można mu niczego zarzucić, wszystko zrobił prawidłowo.
Gdy oskarżasz kogoś, czasownik ma stałą konstrukcję: osoba, której coś zarzucasz, stoi w Dativ. To, co jej zarzucasz, stoi w Akkusativ.
Der Chef warf dem Mitarbeiter (Dativ) einen schweren Fehler (Akkusativ) vor.
Szef zarzucił pracownikowi (Dativ) poważny błąd (Akkusativ).
Ich werfe dir vor, dass du nicht ehrlich zu mir warst.
Zarzucam ci, że nie byłeś wobec mnie szczery.
Dosłowne znaczenie „nach vorne werfen” (wyrzucać do przodu) jest rzadkie. Używa się go głównie w sporcie, na przykład w piłce ręcznej, albo do opisywania ruchów zwierząt. W większości innych kontekstów „vorwerfen” (zarzucać) znaczy „oskarżać”.
Der Handballspieler wirft den Ball schnell vor zum Mitspieler.
Piłkarz ręczny szybko wyrzuca piłkę do przodu do kolegi z drużyny.
Das Pferd wirft im Trab die Vorderbeine elegant vor.
Koń w kłusie elegancko wyrzuca przednie nogi do przodu.
konfrontować
Oba czasowniki mogą oznaczać bezpośrednie poruszenie wobec kogoś problemu lub możliwego niewłaściwego zachowania. „Vorwerfen” (zarzucać komuś coś) zawsze zawiera naganę lub oskarżenie, podczas gdy „konfrontieren” (konfrontować kogoś z czymś) może również oznaczać wskazanie nieprzyjemnego faktu bez przypisywania winy. Używaj słowa „vorwerfen” przy krytyce; w pozostałych przypadkach często pasuje „konfrontieren”.

Die Chefin warf ihm vor, die fehlenden Zahlen absichtlich verschwiegen zu haben.
Szefowa zarzuciła mu, że celowo ukrył brakujące dane.
Die Chefin konfrontierte ihn mit den fehlenden Zahlen, ohne ihm sofort einen Fehler vorzuwerfen.
Szefowa skonfrontowała go z brakującymi danymi, nie zarzucając mu od razu popełnienia błędu.