
die Wonne
rozkosz
Stan wielkiego szczęścia, najwyższej przyjemności lub głębokiego zadowolenia.
Es war eine reine Wonne, in der warmen Sonne zu liegen.
Leżenie w ciepłym słońcu było czystą rozkoszą.
rozkosz
die Wonne, die Wonnen
Wczytuję zapisany stan.

rozkosz
Stan wielkiego szczęścia, najwyższej przyjemności lub głębokiego zadowolenia.
Es war eine reine Wonne, in der warmen Sonne zu liegen.
Leżenie w ciepłym słońcu było czystą rozkoszą.

mieć z czegoś wielką uciechę
Odczuwać wielką, często złośliwą radość z czegoś.
Er hatte seine helle Wonne daran, die anderen bei dem Spiel zu besiegen.
Miał wielką uciechę z pokonania pozostałych w grze.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Wonnen |
| Genitiv | der Wonne |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Wonne | die Wonnen |
| Akkusativ | die Wonne | die Wonnen |
| Dativ | der Wonne | den Wonnen |
| Genitiv | der Wonne | der Wonnen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo „Wonne” (rozkosz) jest używane głównie w języku pisanym albo w podniosłym, poetyckim stylu. Opisuje bardzo silne, niemal doskonałe uczucie szczęścia i jest raczej rzadkie w codziennej mowie.
Der Spaziergang im Sonnenuntergang war eine wahre Wonne.
Spacer o zachodzie słońca był prawdziwą rozkoszą.
Aby podkreślić intensywność tego uczucia, słowo „Wonne” (rozkosz) często łączy się z przymiotnikami „rein” (czysty) lub „wahr” (prawdziwy). Bardzo częste jest wyrażenie „Es ist eine reine/wahre Wonne, ...” (To czysta/prawdziwa rozkosz, ...), po którym występuje bezokolicznik z „zu” (partykuła bezokolicznika).
Es ist eine reine Wonne, dir beim Musizieren zuzuhören.
Słuchanie, jak grasz muzykę, to czysta rozkosz.
Wyrażenie „seine helle Wonne haben” (mieć z czegoś wielką uciechę) jest stałą konstrukcją. Zaimek dzierżawczy (seine, ihre, meine) dostosowuje się do osoby, a wyrażenie często występuje z „daran” (z tego) oraz konstrukcją bezokolicznikową z „zu” (partykuła bezokolicznika).
Die Kinder hatten ihre helle Wonne daran, im Schlamm zu springen.
Dzieci miały wielką uciechę z tego, że skakały w błocie.
Wyrażenie „seine helle Wonne haben” (mieć z czegoś wielką uciechę) opisuje nie tylko wielką radość, lecz często ma też lekko negatywny lub złośliwy podtekst. Ktoś cieszy się z czegoś, co dla innych może być nieprzyjemne.
Er hatte seine helle Wonne daran, dass sein Konkurrent einen Fehler machte.
Miał wielką uciechę z tego, że jego konkurent popełnił błąd.
radość
Freude (radość) i Wonne (rozkosz) oznaczają silne pozytywne uczucie. Freude jest neutralnym wyborem w codziennym języku. Wonne brzmi rzadko i podniośle oraz szczególnie podkreśla intensywne szczęście, najwyższą przyjemność lub głębokie zadowolenie; dlatego lepiej pasuje do języka uroczystego lub poetyckiego.

In ihrem Gedicht schrieb Mia, die Zusage erfülle sie mit großer Wonne.
W swoim wierszu Mia napisała, że przyjęcie jej zgłoszenia napełniło ją wielką rozkoszą.
In ihrer Nachricht schrieb Mia, die Zusage erfülle sie mit großer Freude.
W swojej wiadomości Mia napisała, że przyjęcie jej zgłoszenia napełniło ją wielką radością.