
jemandem etwas zuwerfen
rzucać komuś coś
Przemieszczać coś w stronę innej osoby za pomocą rzutu, żeby mogła to złapać albo otrzymać.
Sie warf ihrem Bruder den Schlüssel zu.
Rzuciła bratu klucze.
rzucać / zatrzaskiwać
zuwerfen – warf zu – hat zugeworfen
Wczytuję zapisany stan.

rzucać komuś coś
Przemieszczać coś w stronę innej osoby za pomocą rzutu, żeby mogła to złapać albo otrzymać.
Sie warf ihrem Bruder den Schlüssel zu.
Rzuciła bratu klucze.

zatrzaskiwać
Szybko zamykać coś, zwłaszcza drzwi lub okno, często z trzaskiem.
Er warf die Tür wütend zu.
Wściekły zatrzasnął drzwi.

rzucać komuś spojrzenie
Krótko na kogoś patrzeć, zwykle z określonym zamiarem albo jako znak porozumienia.
Sie warf ihrer Freundin einen verschwörerischen Blick zu.
Rzuciła przyjaciółce porozumiewawcze spojrzenie.
| ich | werfe zu |
|---|---|
| du | wirfst zu |
| er/sie/es | wirft zu |
| wir | werfen zu |
| ihr | werft zu |
| sie | werfen zu |
| ich | warf zu |
|---|---|
| du | warfst zu |
| er/sie/es | warf zu |
| wir | warfen zu |
| ihr | warft zu |
| sie | warfen zu |
| ich | habe zugeworfen |
|---|---|
| du | hast zugeworfen |
| er/sie/es | hat zugeworfen |
| wir | haben zugeworfen |
| ihr | habt zugeworfen |
| sie | haben zugeworfen |
| du | wirf zu! |
|---|---|
| ihr | werft zu! |
| Sie | werfen Sie zu! |
| ich | hatte zugeworfen |
|---|---|
| du | hattest zugeworfen |
| er/sie/es | hatte zugeworfen |
| wir | hatten zugeworfen |
| ihr | hattet zugeworfen |
| sie | hatten zugeworfen |
| ich | werde zuwerfen |
|---|---|
| du | wirst zuwerfen |
| er/sie/es | wird zuwerfen |
| wir | werden zuwerfen |
| ihr | werdet zuwerfen |
| sie | werden zuwerfen |
| ich | werfe zu |
|---|---|
| du | werfest zu |
| er/sie/es | werfe zu |
| wir | werfen zu |
| ihr | werfet zu |
| sie | werfen zu |
Używany w mowie zależnej.
| ich | würfe zu |
|---|---|
| du | würfest zu würfst zu |
| er/sie/es | würfe zu |
| wir | würfen zu |
| ihr | würfet zu würft zu |
| sie | würfen zu |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | zuwerfen |
|---|---|
| z zu | zuzuwerfen |
| Partizip I | zuwerfend |
| Partizip II | zugeworfen |
„Zuwerfen” (rzucać komuś coś lub zatrzaskiwać) składa się z przedrostka „zu-” i czasownika „werfen” (rzucać) i jest rozdzielnie złożony. W zdaniu głównym „zu” stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony. W bezokoliczniku z „zu” „zu” wstawia się między przedrostek a czasownik.
Der Torwart wirft den Ball dem Mitspieler zu.
Bramkarz rzuca piłkę koledze z drużyny.
Sie blieb stehen, weil er ihr den Schlüssel zuwarf.
Zatrzymała się, bo on rzucił jej klucze.
Er versucht, mir den Ball zuzuwerfen.
Próbuje rzucić mi piłkę.
Przy rzucaniu czegoś innej osobie osoba odbierająca stoi w Dativ, a rzucana rzecz w Akkusativ. Typowy schemat to: jemandem etwas zuwerfen (rzucać komuś coś).
Der Mann warf dem Kind einen Tennisball zu.
Mężczyzna rzucił dziecku piłkę tenisową.
W tym znaczeniu „zuwerfen” (zatrzaskiwać) szczególnie często występuje ze słowami „Tür” (drzwi) lub „Fenster” (okno). Słowo to często opisuje szybkie, gwałtowne albo gniewne zamykanie.
Nach dem Streit warf sie das Fenster zu.
Po kłótni zatrzasnęła okno.
Na określenie krótkiego spojrzenia istnieje stałe połączenie „jemandem einen Blick zuwerfen” (rzucać komuś spojrzenie). Osoba, na którą się patrzy, stoi w Dativ, a „Blick” (spojrzenie) w Akkusativ.
Während des Gesprächs warf er seiner Kollegin einen fragenden Blick zu.
Podczas rozmowy rzucił koleżance pytające spojrzenie.
uderzyć
Drzwi można „zuschlagen” (zatrzasnąć) albo „zuwerfen” (zatrzasnąć); oba słowa pasują do szybkiego zamknięcia z trzaskiem. „Zuschlagen” podkreśla mocne i głośne zamknięcie. „Zuwerfen” skupia się bardziej na zamykaniu drzwi zamachem; przy tym również często powstaje trzask.

Verärgert warf sie die Tür mit einem lauten Knall zu.
Zdenerwowana zatrzasnęła drzwi z głośnym trzaskiem.
Verärgert schlug sie die Tür mit einem lauten Knall zu.
Zdenerwowana zatrzasnęła drzwi z głośnym trzaskiem.