
vernehmen
sorgulamak
Teknik dilde, özellikle hukukta: bir kişiye, özellikle bir tanığa veya şüpheliye resmî olarak sorular sormak veya onu sorguya çekmek.
Die Polizei wird den Zeugen morgen vernehmen.
Polis yarın tanığı sorgulayacak.
sorgulamak
Kayıtlı durumun yükleniyor.

sorgulamak
Teknik dilde, özellikle hukukta: bir kişiye, özellikle bir tanığa veya şüpheliye resmî olarak sorular sormak veya onu sorguya çekmek.
Die Polizei wird den Zeugen morgen vernehmen.
Polis yarın tanığı sorgulayacak.

duymak
Resmî ve edebî dilde, eskimekte olan kullanım: bir sesi, gürültüyü veya insan sesini işitmek ya da fark etmek.
Plötzlich vernahm er ein leises Knistern im Gebüsch.
Birden çalıların arasında hafif bir çıtırtı duydu.
“Vernehmen” (sorgulamak / duymak) ayrılamayan bir fiildir. “ver-” ön eki bütün zamanlarda ve cümle yapılarında “nehmen” (almak) fiil köküyle birleşik kalır.
Der Richter vernahm den Angeklagten den ganzen Vormittag.
Hâkim, sanığı bütün sabah boyunca sorguladı.
Bu fiil, “nehmen” (almak) fiilinden türemiştir. “ver-” ön eki, kelimeye sorgulayarak veya işiterek bir şeyi öğrenmek ya da almak anlamı katar.
Man konnte aus der Ferne laute Rufe vernehmen.
Uzaktan yüksek sesli bağırışlar duyulabiliyordu.
“vernehmen” fiilinin bu anlamı adalet ve polis alanındaki teknik dile aittir. Günlük hayatta bunun yerine “befragen” (soru sormak) veya “verhören” (sorguya çekmek) gibi kelimeler kullanılır.
Der Beschuldigte wurde von der Staatsanwaltschaft vernommen.
Şüpheli, savcılık tarafından sorgulandı.
Bu anlamda “vernehmen” fiili her zaman sorgulanan kişiyi belirten bir Akkusativ nesnesiyle kullanılır. Kişinin rolü çoğu zaman “als” (olarak) ile eklenir. Örneğin “jemanden als Zeugen vernehmen” (birini tanık olarak sorgulamak) denir.
Die Kriminalpolizei wird sie als Zeugin vernehmen.
Kriminal polis onu tanık olarak sorgulayacak.
“vernehmen” fiili “hören” (duymak) anlamında resmî ve edebî dilde kullanılır ve biraz eski bir kullanımdır. Bu kelimeye çoğunlukla edebiyatta veya çok resmî dilde, bir sesi bilinçli olarak algılamayı anlatırken rastlanır.
In der Stille der Nacht vernahm sie plötzlich Schritte im Flur.
Gecenin sessizliğinde koridorda birden ayak sesleri duydu.
duymak
Her iki kelime de bir sesi veya bir insanın sesini kulaklarla algılamak anlamına gelebilir. “Hören” (duymak) bu anlamda nötr ve bugün yaygın olarak kullanılan kelimedir. “Vernehmen” (duymak) ise bu anlamda resmî ve edebî dilde ya da eski kullanımda görülür. Bu yüzden günlük hayatta çoğunlukla “hören”, eski anlatılarda veya özellikle resmî ve edebî metinlerde ise “vernehmen” kullanılır.

In der alten Erzählung vernahm der Wanderer ein leises Geräusch im Wald.
Eski anlatıda gezgin ormanda hafif bir ses duydu.
Ich hörte im Flur ein leises Geräusch.
Koridorda hafif bir ses duydum.