
anreden
مخاطب قرار دادن
گفتوگو را با کسی شروع کردن؛ با کسی صحبت کردن.
Ein Fremder hat mich auf der Straße angeredet und nach dem Weg gefragt.
یک غریبه در خیابان با من صحبت کرد و نشانی را پرسید.
مخاطب قرار دادن
anreden – redete an – hat angeredet
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

مخاطب قرار دادن
گفتوگو را با کسی شروع کردن؛ با کسی صحبت کردن.
Ein Fremder hat mich auf der Straße angeredet und nach dem Weg gefragt.
یک غریبه در خیابان با من صحبت کرد و نشانی را پرسید.

خطاب کردن
برای کسی از یک شیوهٔ خطاب مشخص، مانند «du» (تو) یا «Sie» (شما)، یا از یک عنوان استفاده کردن.
Darf ich Sie mit Ihrem Vornamen anreden?
میتوانم شما را با نام کوچکتان خطاب کنم؟
| ich | rede an |
|---|---|
| du | redest an |
| er/sie/es | redet an |
| wir | reden an |
| ihr | redet an |
| sie | reden an |
| ich | redete an |
|---|---|
| du | redetest an |
| er/sie/es | redete an |
| wir | redeten an |
| ihr | redetet an |
| sie | redeten an |
| ich | habe angeredet |
|---|---|
| du | hast angeredet |
| er/sie/es | hat angeredet |
| wir | haben angeredet |
| ihr | habt angeredet |
| sie | haben angeredet |
| du | red an! rede an! |
|---|---|
| ihr | redet an! |
| Sie | reden Sie an! |
| ich | hatte angeredet |
|---|---|
| du | hattest angeredet |
| er/sie/es | hatte angeredet |
| wir | hatten angeredet |
| ihr | hattet angeredet |
| sie | hatten angeredet |
| ich | werde anreden |
|---|---|
| du | wirst anreden |
| er/sie/es | wird anreden |
| wir | werden anreden |
| ihr | werdet anreden |
| sie | werden anreden |
| ich | rede an |
|---|---|
| du | redest an |
| er/sie/es | rede an |
| wir | reden an |
| ihr | redet an |
| sie | reden an |
برای نقل قول غیرمستقیم به کار میرود.
| ich | redete an |
|---|---|
| du | redetest an |
| er/sie/es | redete an |
| wir | redeten an |
| ihr | redetet an |
| sie | redeten an |
برای آرزوها و جملههای دارای «würde» به کار میرود.
| مصدر | anreden |
|---|---|
| با zu | anzureden |
| Partizip I | anredend |
| Partizip II | angeredet |
«Anreden» (مخاطب قرار دادن) یک فعل جداشدنی است. پیشوند «an-» در جملهٔ اصلی در پایان جمله میآید. در جملهٔ وابسته و در مصدر همراه با «zu» (نشانهٔ مصدر با «ـن») فعل بهصورت پیوسته میآید.
Er redet die Professorin immer sehr höflich an.
او همیشه استاد را خیلی مؤدبانه خطاب میکند.
Ich weiß nicht, ob ich ihn einfach so anreden soll.
نمیدانم آیا باید همینطور ساده با او صحبت کنم یا نه.
Es ist unhöflich, fremde Leute einfach anzureden.
اینکه آدم با غریبهها همینطور سرِ صحبت را باز کند، بیادبانه است.
فعل «anreden» (مخاطب قرار دادن) همیشه به یک مفعول مستقیم در Akkusativ نیاز دارد. میپرسیم: «Wen oder was redest du an?» (چه کسی یا چه چیزی را مخاطب قرار میدهی؟).
Der Verkäufer hat mich sofort angeredet, als ich den Laden betrat.
وقتی وارد فروشگاه شدم، فروشنده فوراً با من صحبت کرد.
وقتی شیوهٔ خطاب را نام میبرید، مثلاً «du» (تو) یا «Sie» (شما)، از حرف اضافهٔ «mit» (با) همراه با Dativ استفاده کنید. الگو این است: jemanden (کسی را، در Akkusativ) mit etwas (با چیزی، در Dativ) anreden (خطاب کردن).
In unserer Firma reden wir alle Kollegen mit dem Vornamen an.
در شرکت ما همهٔ همکاران را با نام کوچک خطاب میکنیم.
Es ist üblich, den Chef mit „Sie“ anzureden.
معمول است که رئیس را با «شما» خطاب کنند.
نام گذاشتن
«nennen» (نامیدن) در اینجا بهطور کلی به عنوان یا نامی اشاره میکند که برای یک نفر به کار میبرید. «anreden» (خطاب کردن) دقیقتر به شیوهٔ خطاب یا عنوانی مربوط است که در گفتوگوی مستقیم استفاده میکنید. بنابراین، برای خطاب مستقیم به کسی، «anreden» مناسبتر است.

Die Patienten reden den neuen Arzt mit Herr Doktor an.
بیماران، پزشک جدید را با عنوان آقای دکتر خطاب میکنند.
Die Kollegen nennen den neuen Arzt einfach Herr Weber.
همکاران، پزشک جدید را بهسادگی آقای وبر مینامند.