
anreden
zagadywać
Rozpoczęcie rozmowy z jakąś osobą; odezwanie się do kogoś.
Ein Fremder hat mich auf der Straße angeredet und nach dem Weg gefragt.
Jakiś nieznajomy zagadnął mnie na ulicy i zapytał o drogę.
zagadywać / zwracać się do kogoś
anreden – redete an – hat angeredet
Wczytuję zapisany stan.

zagadywać
Rozpoczęcie rozmowy z jakąś osobą; odezwanie się do kogoś.
Ein Fremder hat mich auf der Straße angeredet und nach dem Weg gefragt.
Jakiś nieznajomy zagadnął mnie na ulicy i zapytał o drogę.

zwracać się do kogoś
Używanie wobec kogoś określonej formy zwracania się, takiej jak „du” (ty) lub „Sie” (Pan, Pani), albo tytułu.
Darf ich Sie mit Ihrem Vornamen anreden?
Czy mogę zwracać się do Pana po imieniu?
| ich | rede an |
|---|---|
| du | redest an |
| er/sie/es | redet an |
| wir | reden an |
| ihr | redet an |
| sie | reden an |
| ich | redete an |
|---|---|
| du | redetest an |
| er/sie/es | redete an |
| wir | redeten an |
| ihr | redetet an |
| sie | redeten an |
| ich | habe angeredet |
|---|---|
| du | hast angeredet |
| er/sie/es | hat angeredet |
| wir | haben angeredet |
| ihr | habt angeredet |
| sie | haben angeredet |
| du | red an! rede an! |
|---|---|
| ihr | redet an! |
| Sie | reden Sie an! |
| ich | hatte angeredet |
|---|---|
| du | hattest angeredet |
| er/sie/es | hatte angeredet |
| wir | hatten angeredet |
| ihr | hattet angeredet |
| sie | hatten angeredet |
| ich | werde anreden |
|---|---|
| du | wirst anreden |
| er/sie/es | wird anreden |
| wir | werden anreden |
| ihr | werdet anreden |
| sie | werden anreden |
| ich | rede an |
|---|---|
| du | redest an |
| er/sie/es | rede an |
| wir | reden an |
| ihr | redet an |
| sie | reden an |
Używany w mowie zależnej.
| ich | redete an |
|---|---|
| du | redetest an |
| er/sie/es | redete an |
| wir | redeten an |
| ihr | redetet an |
| sie | redeten an |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | anreden |
|---|---|
| z zu | anzureden |
| Partizip I | anredend |
| Partizip II | angeredet |
„Anreden” (zwracać się do kogoś) to czasownik rozdzielnie złożony. Przedrostek „an-” (przedrostek rozdzielny) znajduje się na końcu zdania głównego. W zdaniach podrzędnych oraz w bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) czasownik pozostaje nierozdzielony.
Er redet die Professorin immer sehr höflich an.
On zawsze bardzo uprzejmie zwraca się do profesorki.
Ich weiß nicht, ob ich ihn einfach so anreden soll.
Nie wiem, czy powinienem tak po prostu się do niego zwrócić.
Es ist unhöflich, fremde Leute einfach anzureden.
Zwracanie się bezpośrednio do obcych ludzi jest niegrzeczne.
Czasownik „anreden” (zwracać się do kogoś) zawsze wymaga dopełnienia bliższego w Akkusativie. Pytasz: „Wen oder was redest du an?” (Kogo lub co zagadujesz?).
Der Verkäufer hat mich sofort angeredet, als ich den Laden betrat.
Sprzedawca od razu się do mnie odezwał, kiedy wszedłem do sklepu.
Gdy podajesz formę zwracania się, na przykład „du” (ty) lub „Sie” (Pan, Pani), używasz przyimka „mit” (z) z Dativem. Schemat jest następujący: jemanden (kogoś) w Akkusativie mit etwas (czymś) w Dativie anreden.
In unserer Firma reden wir alle Kollegen mit dem Vornamen an.
W naszej firmie zwracamy się do wszystkich współpracowników po imieniu.
Es ist üblich, den Chef mit „Sie“ anzureden.
Zwyczajowo zwraca się do szefa, używając formy „Sie” (Dativ).
nazwać
Nennen (nazwać) oznacza tu ogólnie określenie, którego używa się wobec danej osoby. Anreden (zwracać się do) odnosi się dokładniej do formy zwracania się lub tytułu używanego w bezpośredniej rozmowie. Dlatego przy bezpośrednim zwracaniu się do kogoś lepiej pasuje anreden.

Die Patienten reden den neuen Arzt mit Herr Doktor an.
Pacjenci zwracają się do nowego lekarza, mówiąc do niego „doktorze”.
Die Kollegen nennen den neuen Arzt einfach Herr Weber.
Koledzy po prostu nazywają nowego lekarza panem Weberem.