
die Ermahnung
تذکر جدی
درخواست مصرانه برای انجام دادن یا انجام ندادن کاری مشخص.
Die Ermahnung des Arztes, mehr Sport zu treiben, nahm sie ernst.
او توصیهٔ جدی پزشک برای بیشتر ورزش کردن را جدی گرفت.
تذکر جدی / توبیخ
die Ermahnung, die Ermahnungen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

تذکر جدی
درخواست مصرانه برای انجام دادن یا انجام ندادن کاری مشخص.
Die Ermahnung des Arztes, mehr Sport zu treiben, nahm sie ernst.
او توصیهٔ جدی پزشک برای بیشتر ورزش کردن را جدی گرفت.

توبیخ
سرزنش یا ملامت جدی بهخاطر اشتباه یا رفتار نادرست.
Wegen seines wiederholten Zuspätkommens erhielt er eine schriftliche Ermahnung.
او بهخاطر دیر رسیدنهای مکررش یک توبیخ کتبی دریافت کرد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Ermahnungen |
| Genitiv | der Ermahnung |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Ermahnung | die Ermahnungen |
| Akkusativ | die Ermahnung | die Ermahnungen |
| Dativ | der Ermahnung | den Ermahnungen |
| Genitiv | der Ermahnung | der Ermahnungen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Ermahnung» (تذکر جدی یا توبیخ) به خانوادهٔ واژهٔ «ermahnen» (تذکر دادن) تعلق دارد و به گفته یا نتیجهٔ این فرایند اشاره میکند. پسوند «-ung» در اینجا از فعل، اسم میسازد.
Seine Ermahnung blieb nicht ohne Wirkung.
تذکر او بیاثر نماند.
وقتی «Ermahnung» (تذکر جدی) به معنای درخواست برای انجام دادن کاری باشد، اغلب پس از آن «zu» (برای) همراه با مصدر میآید. معمولاً مشخص میشود که فرد باید چه کاری را انجام دهد یا انجام ندهد.
Die Ermahnung, beim Überqueren der Straße vorsichtiger zu sein, war berechtigt.
تذکر برای محتاطتر بودن هنگام عبور از خیابان، بجا بود.
معنای توبیخ را اغلب میتوان از واژههایی مانند «schriftlich» (کتبی)، «offiziell» (رسمی) یا «wegen» (بهخاطر) و نیز از اشاره به یک رفتار نادرست مشخص فهمید. ترکیبهای رایج عبارتاند از «eine Ermahnung erhalten» (توبیخ دریافت کردن) و «eine Ermahnung aussprechen» (توبیخ کردن).
Nach mehreren Verstößen gegen die Hausordnung sprach die Leitung eine schriftliche Ermahnung aus.
پس از چندین تخلف از مقررات ساختمان، مدیریت یک توبیخ کتبی صادر کرد.
هشدار
در مورد تذکر در محل کار، «Warnung» (اخطار رسمی) و «Ermahnung» (توبیخ) هر دو میتوانند مناسب باشند. «Ermahnung» بر انتقاد از رفتار و تغییری که انتظار میرود تأکید میکند. «Warnung» بیشتر بر این تأکید دارد که اگر رفتار دوباره تکرار شود، پیامدهای دیگری در پی خواهد داشت. چنین هشداری میتواند پیش از مجازات یا اخراج از کار مطرح شود.

Wegen seiner Verspätungen erhielt er eine ernste Ermahnung, künftig pünktlich zu erscheinen.
بهخاطر دیر رسیدنهایش، توبیخ جدی دریافت کرد و به او گفته شد که از این پس بهموقع سر کار حاضر شود.
Wegen seiner Verspätungen erhielt er eine formelle Warnung, die weitere Konsequenzen bei einer Wiederholung ankündigte.
بهخاطر دیر رسیدنهایش، اخطار رسمی دریافت کرد که در صورت تکرار، پیامدهای دیگری در انتظارش خواهد بود.