
die Gnade
بخشش
عملی از روی رحم، گذشت یا بخشودن مجازات، بهویژه از سوی کسی که در جایگاه قدرت قرار دارد.
Der zum Tode Verurteilte richtete ein Gnadengesuch an den Präsidenten.
فرد محکوم به اعدام از رئیسجمهور تقاضای بخشش کرد.
بخشش / لطف الهی
die Gnade, die Gnaden
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

بخشش
عملی از روی رحم، گذشت یا بخشودن مجازات، بهویژه از سوی کسی که در جایگاه قدرت قرار دارد.
Der zum Tode Verurteilte richtete ein Gnadengesuch an den Präsidenten.
فرد محکوم به اعدام از رئیسجمهور تقاضای بخشش کرد.

لطف الهی
در زمینهٔ دینی، لطفِ محبتآمیز و سزاوارنبودهٔ خداوند نسبت به انسانها.
Im Christentum ist die göttliche Gnade ein zentraler Glaubensinhalt.
در مسیحیت، لطف الهی یکی از باورهای اساسی دینی است.

بیرحمانه
بیملاحظه، بیرحمانه یا خشن.
Der Boxer griff seinen Gegner ohne Gnade an.
بوکسور بیرحمانه به حریفش حمله کرد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Gnaden |
| Genitiv | der Gnade |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Gnade | die Gnaden |
| Akkusativ | die Gnade | die Gnaden |
| Dativ | der Gnade | den Gnaden |
| Genitiv | der Gnade | der Gnaden |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
صفت «gnädig» (رحیم) و فعل «begnadigen» (مجازات کسی را بخشیدن) از «Gnade» (بخشش) ساخته شدهاند. همهٔ این واژهها ایدهٔ اصلیِ بخشیدن از جایگاه قدرت را در خود دارند.
Der König erwies sich als gnädiger Herrscher.
پادشاه حاکمی رحیم از آب درآمد.
Der Präsident hat die Gefangene begnadigt.
رئیسجمهور آن زندانی را بخشید.
واژهٔ «Gnade» (بخشش) بیشتر به زبان رسمی یا ادبی تعلق دارد. این واژه در گفتوگوی روزمره کمتر به کار میرود، مگر در عبارتهای ثابتی مانند «ohne Gnade» (بیرحمانه).
Er bat um Gnade, aber der Richter blieb hart.
او از قاضی تقاضای بخشش کرد، اما قاضی همچنان سختگیر ماند.
در زمینهٔ حقوقی یا سیاسیِ مرتبط با قدرت، «Gnade» (بخشش) اغلب با فعلهایی مانند «bitten» (درخواست کردن)، «anflehen» (التماس کردن)، «gewähren» (اعطا کردن) یا «suchen» (در پی چیزی بودن) به کار میرود. یک عبارت رایج «ein Gnadengesuch stellen» (تقاضای بخشش ارائه کردن) است.
Der Gefangene flehte den König um Gnade an.
زندانی از پادشاه برای بخشش التماس کرد.
معنای «göttlichen Zuwendung» (لطف الهی) تقریباً فقط به متنها و گفتوگوهای دینی یا الهیاتی محدود میشود. واژههای شاخص آن «Gott» (خدا)، «göttlich» (الهی) یا «Sünder» (گناهکار) هستند.
In seiner Predigt sprach der Pfarrer über die Gnade Gottes.
کشیش در موعظهاش دربارهٔ لطف خدا صحبت کرد.
عبارت «ohne Gnade» (بیرحمانه) مانند قید به کار میرود و معنی «rücksichtslos» (بیملاحظه) یا «unbarmherzig» (بیرحمانه) میدهد. این عبارت عملی را توصیف میکند که هیچ ملایمتی نشان نمیدهد.
Die Mannschaft kämpfte ohne Gnade um den Sieg.
تیم برای پیروزی بیرحمانه جنگید.
عنایت
«Gnade» (بخشش) و «Gunst» (عنایت) هر دو میتوانند به تصمیم مثبتی از سوی فردی قدرتمند اشاره کنند. «Gnade» بیشتر به این معناست که کسی از روی رحم، از مجازات یا سرزنشی که فرد سزاوار آن است چشمپوشی میکند. «Gunst» بیشتر نشاندهندهٔ حسننظر یا ترجیح دادن است، بدون اینکه مفهومی از تقصیر و گذشت در میان باشد.

Der König gewährte dem besiegten Feind Gnade und ließ ihn frei.
پادشاه به دشمن شکستخورده رحم کرد و او را آزاد کرد.
Der König gewährte dem talentierten Musiker seine Gunst und lud ihn an den Hof ein.
پادشاه به موسیقیدان بااستعداد عنایت کرد و او را به دربار دعوت کرد.