
die Rache
انتقام
کاری که با آن عمداً به کسی بهخاطر بیعدالتی یا توهینی که متحمل شده است آسیب زده میشود؛ تلافی.
Aus Angst vor der Rache seiner Feinde verließ er die Stadt.
او از ترس انتقام دشمنانش شهر را ترک کرد.
انتقام
die Rache
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

انتقام
کاری که با آن عمداً به کسی بهخاطر بیعدالتی یا توهینی که متحمل شده است آسیب زده میشود؛ تلافی.
Aus Angst vor der Rache seiner Feinde verließ er die Stadt.
او از ترس انتقام دشمنانش شهر را ترک کرد.

انتقام گرفتن از
عبارت ثابتی برای انجام فعالانهٔ عمل تلافی.
Der Held des Films schwor, an den Mördern seiner Familie Rache zu nehmen.
قهرمان فیلم قسم خورد از قاتلان خانوادهاش انتقام بگیرد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| Genitiv | der Rache |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Rache | – |
| Akkusativ | die Rache | – |
| Dativ | der Rache | – |
| Genitiv | der Rache | – |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
برای بیان دلیل انتقام از «aus Rache» (از روی انتقام) برای انگیزه یا از «Rache für» (انتقام برایِ) + Akkusativ برای علت مشخص استفاده میشود. هدف انتقام با «an» (از) + Dativ بیان میشود.
Er handelte aus blinder Rache.
او از روی انتقامی کورکورانه عمل کرد.
Das war die Rache für den Verrat.
این انتقامِ خیانت بود.
فعلهای رایج در ارتباط با انتقام عبارتاند از «Rache üben» (انتقام گرفتن) و «auf Rache sinnen» (در فکر انتقام بودن).
Der verstoßene Prinz sann auf Rache an seinem Bruder.
شاهزادهٔ تبعیدشده در فکر انتقام گرفتن از برادرش بود.
«Rache» (انتقام) اغلب با صفتهای معینی توصیف میشود که نوع آن را دقیقتر مشخص میکنند. ترکیبهای رایج عبارتاند از «süße Rache» (انتقام شیرین)، «grausame Rache» (انتقام بیرحمانه) و «persönliche Rache» (انتقام شخصی).
Für ihn war es die süße Rache, am Ende doch noch zu gewinnen.
برای او، اینکه سرانجام برنده شد، انتقامی شیرین بود.
عبارت «Rache nehmen» (انتقام گرفتن) فعالترین و رایجترین روش بیان این عمل است. شخصی که از او انتقام گرفته میشود، همیشه در Dativ میآید و حرف اضافهٔ «an» آن را معرفی میکند.
Sie schwor, an dem Dieb Rache zu nehmen.
او قسم خورد از دزد انتقام بگیرد.
صورتحساب / تسویهحساب
هر دو واژه میتوانند به تلافیِ بیعدالتیای که به کسی شده است اشاره کنند. «Rache» (انتقام) بیشتر بر تمایل شخصی به آسیب زدنِ عمدی به کسی تأکید میکند، درحالیکه «Abrechnung» (تسویهحساب) بر تسویهکردنِ مجازیِ یک حساب باز و اغلب بر پایانی نمایشی تأکید دارد. برای انگیزهٔ شخصیِ انتقام، «Rache» مناسب است و برای ضدحملهٔ نهایی، «Abrechnung» هم میتواند به کار برود.

Aus Rache zerkratzte er das Auto seines Nachbarn.
او از روی انتقام، ماشین همسایهاش را خط انداخت.
Nach dem Verrat kündigte sie eine schonungslose Abrechnung mit ihrem früheren Geschäftspartner an.
او پس از خیانت، از تسویهحسابی بیرحمانه با شریک تجاری سابقش خبر داد.