
wo
کجا
قید پرسشیای که برای پرسیدن دربارهٔ مکان یا موقعیت به کار میرود.
Wo wohnst du?
کجا زندگی میکنی؟
کجا / که
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

کجا
قید پرسشیای که برای پرسیدن دربارهٔ مکان یا موقعیت به کار میرود.
Wo wohnst du?
کجا زندگی میکنی؟

جایی که
قید موصولیای که جملهوارهای وابسته را آغاز میکند و به مکانی در جملهٔ اصلی اشاره دارد.
Das ist das Haus, wo ich aufgewachsen bin.
این همان خانهای است که در آن بزرگ شدهام.

که
در زبان محاوره بهجای ضمیر موصولی، مانند der، die یا das، به کار میرود تا جملهوارهای وابسته را آغاز کند که به مکان اشاره ندارد.
Ich suche den Film, wo der Hauptdarsteller am Ende stirbt.
دنبال فیلمی میگردم که بازیگر اصلی آن در پایان میمیرد.

درحالیکه
کمتر بهعنوان حرف ربط به کار میرود تا تقابل یا همزمانی را بیان کند؛ مانند «während» (درحالیکه) یا «wohingegen» (درحالیکه، اما).
Sie gibt ihr Geld für Kleidung aus, wo sie doch eigentlich sparen sollte.
او پولش را برای لباس خرج میکند، درحالیکه در واقع باید پسانداز کند.
«Wo» (کجا) شبیه واژهٔ انگلیسی «who» (چه کسی) به نظر میرسد، اما همیشه دربارهٔ مکان میپرسد. برای پرسیدن دربارهٔ شخص، در زبان آلمانی از واژهٔ پرسشی «wer» (چه کسی) استفاده میشود.
Wo ist der nächste Supermarkt?
نزدیکترین سوپرمارکت کجاست؟
Ich weiß nicht, wo meine Schlüssel sind.
نمیدانم کلیدهایم کجا هستند.
«wo» (کجا) بهعنوان واژهٔ پرسشی، یک پرسش W را آغاز میکند و فعل در جایگاه 2 میآید. این واژه بهعنوان قید موصولی یا حرف ربط، جملهوارهای وابسته را آغاز میکند و فعل صرفشده در پایان آن میآید.
Wo beginnt der Wanderweg?
مسیر پیادهروی از کجا شروع میشود؟
Das ist die Stelle, wo der Wanderweg beginnt.
این همان جایی است که مسیر پیادهروی از آنجا شروع میشود.
در زبان گفتاری، «wo» (که) اغلب بهعنوان ضمیر موصولی عمومی، بهجای «der» (آن، برای اسم مذکر)، «die» (آن، برای اسم مؤنث یا جمع) یا «das» (آن، برای اسم خنثی) به کار میرود. این کاربرد در زبان نوشتاری و بافتهای رسمی از نظر سبکی نامناسب به شمار میآید.
Kennst du den Film, wo ein Hund die Hauptrolle spielt?
آن فیلمی را میشناسی که یک سگ نقش اصلی را در آن بازی میکند؟
Das ist die Frau, wo ich gestern getroffen habe.
این همان زنی است که دیروز ملاقاتش کردم.
«wo» (جایی که) بهعنوان قید موصولی درست، باید به یک مکان یا عبارت مکانی در جملهٔ اصلی اشاره کند. واژههای مرجع رایج عبارتاند از «Stadt» (شهر)، «Haus» (خانه)، «Platz» (مکان)، «Land» (کشور) یا قیدهایی مانند «dort» (آنجا).
Wir fahren nach Berlin, wo meine Tante wohnt.
ما به برلین میرویم؛ عمهام آنجا زندگی میکند.
Das ist das Café, wo wir uns immer treffen.
این همان کافهای است که همیشه در آن همدیگر را میبینیم.
در طول / درحالیکه
«Während» (درحالیکه) و «wo» (درحالیکه) میتوانند در یک جملهٔ پیرو همزمانی را بیان کنند. در این کاربرد، «während» (درحالیکه) انتخاب معیار و خنثی است، درحالیکه «wo» (درحالیکه) کمکاربردتر و بیشتر محاورهای است. بنابراین در جملهای معمولی، چه نوشتاری و چه گفتاری، معمولاً «während» (درحالیکه) مناسبتر است.

Wo ich das Abendessen kochte, hörte meine Schwester im Wohnzimmer Musik.
وقتی شام میپختم، خواهرم در اتاق نشیمن موسیقی گوش میداد.
Während ich das Abendessen kochte, hörte meine Schwester im Wohnzimmer Musik.
وقتی شام میپختم، خواهرم در اتاق نشیمن موسیقی گوش میداد.