
aufflammen
rozgorzeć
Nagle zacząć płonąć albo przez krótki czas płonąć jaśniej i intensywniej.
Als der Wind aufkam, flammte das Feuer wieder auf.
Kiedy zerwał się wiatr, ogień znów rozgorzał.
rozgorzeć
aufflammen – flammte auf – ist aufgeflammt
Wczytuję zapisany stan.

rozgorzeć
Nagle zacząć płonąć albo przez krótki czas płonąć jaśniej i intensywniej.
Als der Wind aufkam, flammte das Feuer wieder auf.
Kiedy zerwał się wiatr, ogień znów rozgorzał.

odżyć
Nagle ponownie się pojawić albo wyraźnie się nasilić, zwłaszcza w odniesieniu do uczuć, konfliktów lub sporów.
Nach dem Spiel flammte der alte Streit zwischen den Fans wieder auf.
Po meczu dawny spór między kibicami znów odżył.
| er/sie/es | flammt auf |
|---|---|
| sie | flammen auf |
| er/sie/es | flammte auf |
|---|---|
| sie | flammten auf |
| er/sie/es | ist aufgeflammt |
|---|---|
| sie | sind aufgeflammt |
| er/sie/es | war aufgeflammt |
|---|---|
| sie | waren aufgeflammt |
| er/sie/es | wird aufflammen |
|---|---|
| sie | werden aufflammen |
| er/sie/es | flamme auf |
|---|---|
| sie | flammen auf |
Używany w mowie zależnej.
| er/sie/es | flammte auf |
|---|---|
| sie | flammten auf |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | aufflammen |
|---|---|
| z zu | aufzuflammen |
| Partizip I | aufflammend |
| Partizip II | aufgeflammt |
„Aufflammen” (rozgorzeć) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym z „auf” (przedrostek) i „flammen” (płonąć). W zdaniu głównym „auf” stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” stoi między przedrostkiem a czasownikiem.
Das Streichholz flammte kurz auf und erlosch sofort wieder.
Zapałka na chwilę rozgorzała i natychmiast znowu zgasła.
Alle erschraken, als das trockene Holz aufflammte.
Wszyscy się przestraszyli, kiedy suche drewno zajęło się ogniem.
Das Feuer war kurz davor, wieder aufzuflammen.
Ogień miał za chwilę znowu rozgorzeć.
W znaczeniu związanym z płonięciem czasownik „aufflammen” (rozgorzeć) często występuje ze słowami „Feuer” (ogień), „Flamme” (płomień) lub „Flammen” (płomienie). Często dodatkowo wskazuje się, co nagle sprawia, że ogień płonie intensywniej, na przykład wiatr lub dodatkowe paliwo.
Als sie trockene Zweige nachlegte, flammte das Lagerfeuer hell auf.
Kiedy dołożyła suche gałęzie, ognisko jasno rozgorzało.
W odniesieniu do uczuć i konfliktów czasownik „aufflammen” (odżyć) zazwyczaj opisuje coś, co po spokojniejszym okresie nagle znowu się nasila. Typowe połączenia to „alte Gefühle aufflammen” (odżywają dawne uczucia), „ein Streit flammt auf” (wybucha spór) i „der Konflikt flammt wieder auf” (konflikt znów wybucha).
Nach dem Treffen flammten bei ihr alte Gefühle wieder auf.
Po spotkaniu odżyły w niej dawne uczucia.
ożywić się / odżyć
Oba słowa mogą opisywać ponowne pojawienie się starego sporu. „Aufleben” (odżyć) ogólnie opisuje jego ponowne uaktywnienie, natomiast „aufflammen” (rozgorzeć) podkreśla nagły, często gwałtowny i być może krótkotrwały wybuch. Przy spokojnym powrocie pasuje „aufleben”, a przy nagłym wybuchu raczej „aufflammen”.

Nach seinem Vorwurf flammte der alte Streit plötzlich wieder auf.
Po jego zarzucie stary spór nagle znów rozgorzał.
Nach dem Treffen lebte der alte Streit zwischen den beiden wieder auf.
Po spotkaniu stary spór między nimi znów odżył.