
aufschrecken
przestraszyć
Nagle kogoś przestraszyć lub zaniepokoić, tak że ta osoba staje się czujna albo niespokojna.
Das laute Geräusch schreckte die Kinder auf.
Głośny hałas przestraszył dzieci.
przestraszyć
aufschrecken – schreckte auf – hat aufgeschreckt
Wczytuję zapisany stan.

przestraszyć
Nagle kogoś przestraszyć lub zaniepokoić, tak że ta osoba staje się czujna albo niespokojna.
Das laute Geräusch schreckte die Kinder auf.
Głośny hałas przestraszył dzieci.

zerwać się
Nagle się przestraszyć i przez to gwałtownie się poderwać z chwili odpoczynku albo ze snu.
Sie schreckte auf, als sie ihren Namen hörte.
Zerwała się, kiedy usłyszała swoje imię.
| ich | schrecke auf |
|---|---|
| du | schreckst auf schrickst auf |
| er/sie/es | schreckt auf schrickt auf |
| wir | schrecken auf |
| ihr | schreckt auf |
| sie | schrecken auf |
| ich | schreckte auf schrak auf |
|---|---|
| du | schrecktest auf schrakst auf |
| er/sie/es | schreckte auf schrak auf |
| wir | schreckten auf schraken auf |
| ihr | schrecktet auf schrakt auf |
| sie | schreckten auf schraken auf |
| ich | habe aufgeschreckt bin aufgeschreckt |
|---|---|
| du | hast aufgeschreckt bist aufgeschreckt |
| er/sie/es | hat aufgeschreckt ist aufgeschreckt |
| wir | haben aufgeschreckt sind aufgeschreckt |
| ihr | habt aufgeschreckt seid aufgeschreckt |
| sie | haben aufgeschreckt sind aufgeschreckt |
| du | schreck auf! schrecke auf!, schrick auf! |
|---|---|
| ihr | schreckt auf! |
| Sie | schrecken Sie auf! |
| ich | hatte aufgeschreckt war aufgeschreckt |
|---|---|
| du | hattest aufgeschreckt warst aufgeschreckt |
| er/sie/es | hatte aufgeschreckt war aufgeschreckt |
| wir | hatten aufgeschreckt waren aufgeschreckt |
| ihr | hattet aufgeschreckt wart aufgeschreckt |
| sie | hatten aufgeschreckt waren aufgeschreckt |
| ich | werde aufschrecken |
|---|---|
| du | wirst aufschrecken |
| er/sie/es | wird aufschrecken |
| wir | werden aufschrecken |
| ihr | werdet aufschrecken |
| sie | werden aufschrecken |
| ich | schrecke auf |
|---|---|
| du | schreckest auf |
| er/sie/es | schrecke auf |
| wir | schrecken auf |
| ihr | schrecket auf |
| sie | schrecken auf |
Używany w mowie zależnej.
| ich | schreckte auf schräke auf |
|---|---|
| du | schrecktest auf schräkest auf, du schräkst auf |
| er/sie/es | schreckte auf schräke auf |
| wir | schreckten auf schräken auf |
| ihr | schrecktet auf schräket auf, ihr schräkt auf |
| sie | schreckten auf schräken auf |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | aufschrecken |
|---|---|
| z zu | aufzuschrecken |
| Partizip I | aufschreckend |
| Partizip II | aufgeschreckt |
„Aufschrecken” (przestraszyć, zerwać się) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym: w zdaniu głównym „auf” (przedrostek) stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” stoi między przedrostkiem a częścią czasownikową.
Der plötzliche Knall schreckte ihn auf.
Nagły huk przestraszył go.
Sie blieb ruhig, obwohl der Lärm sie aufschreckte.
Zachowała spokój, chociaż hałas ją przestraszył.
Er versuchte, seine schlafende Schwester nicht aufzuschrecken.
Próbował nie przestraszyć swojej śpiącej siostry.
W tym znaczeniu podmiotem jest zazwyczaj hałas, wydarzenie lub zachowanie, które kogoś przestrasza. Przestraszona osoba często występuje w Akkusativie.
Der Alarm schreckte die Anwohner auf.
Alarm przestraszył okolicznych mieszkańców.
Gdy chodzi o nagłe przebudzenie, czasownik „aufschrecken” (zerwać się) często występuje z określeniami takimi jak „aus dem Schlaf” (ze snu) lub „bei einem Geräusch” (na odgłos jakiegoś dźwięku). W tym wypadku przestraszona osoba sama jest podmiotem.
Er schreckte aus dem Schlaf auf, als draußen ein Fenster zerbrach.
Zerwał się ze snu, kiedy na zewnątrz rozbiło się okno.
przestraszyć się / przestraszyć
Oba czasowniki opisują reakcję na nagły dźwięk lub zdarzenie. „Erschrecken” (przestraszyć się) odnosi się przede wszystkim do samego strachu, podczas gdy „aufschrecken” (zerwać się) wskazuje dodatkowo, że ktoś nagle odzyskuje czujność po odpoczynku, śnie lub chwili nieuwagi. „Erschrecken” pasuje do samej reakcji strachu, a „aufschrecken” do gwałtownego poderwania się lub nagłego odzyskania czujności.

Ich schreckte auf, als hinter mir plötzlich eine Tür zufiel.
Zerwałem się, gdy nagle zatrzasnęły się za mną drzwi.
Ich erschrak, als hinter mir plötzlich eine Tür zufiel.
Przestraszyłem się, gdy nagle zatrzasnęły się za mną drzwi.