
eigentümlich
dziwny / osobliwy
Inny od oczekiwań w sposób rzucający się w oczy lub nietypowy; dziwny albo osobliwy.
Sein eigentümliches Verhalten machte die anderen Gäste unsicher.
Jego dziwne zachowanie zaniepokoiło pozostałych gości.
dziwny / charakterystyczny
eigentümlich – eigentümlicher – am eigentümlichsten
Wczytuję zapisany stan.

dziwny / osobliwy
Inny od oczekiwań w sposób rzucający się w oczy lub nietypowy; dziwny albo osobliwy.
Sein eigentümliches Verhalten machte die anderen Gäste unsicher.
Jego dziwne zachowanie zaniepokoiło pozostałych gości.

charakterystyczny
Należący do kogoś lub czegoś; charakterystyczny dla osoby, grupy albo rzeczy.
Diese Ruhe ist dem abgelegenen Dorf eigentümlich.
Ten spokój jest charakterystyczny dla tej odległej wsi.
| forma podstawowa | eigentümlich |
|---|---|
| Komparativ | eigentümlicher |
| Superlativ | am eigentümlichsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do eigentümlich.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do eigentümlich.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do eigentümlich.
„Eigentümlich” (charakterystyczny) zawiera rdzeń „eigen” (własny). Dzięki temu łatwiej zapamiętać zwłaszcza znaczenie, w którym coś należy do osoby, grupy lub rzeczy albo jest dla niej charakterystyczne.
Die dem Bergdorf eigentümliche Art zu sprechen ist in der ganzen Region bekannt.
Sposób mówienia charakterystyczny dla górskiej wsi jest znany w całym regionie.
W odniesieniu do zachowania, wyglądu lub sytuacji „eigentümlich” (dziwny) często znaczy „sonderbar” (dziwny) albo „ungewöhnlich” (nietypowy). Kiedy opisuje osobę, miejsce lub rzecz jako mające charakterystyczną cechę, odnosi się do czegoś, co należy do danego obszaru lub jest dla niego charakterystyczne.
Die eigentümlichen Geräusche aus dem Keller machten sie nervös.
Dziwne odgłosy z piwnicy zdenerwowały ją.
Diese besondere Färbung ist der Pflanze eigentümlich.
To szczególne zabarwienie jest charakterystyczne dla tej rośliny.
W znaczeniu „charakterystyczny” często występuje połączenie „charakteristisch” (charakterystyczny) oraz „jemandem oder etwas eigentümlich sein” (być charakterystycznym dla kogoś lub czegoś). Osoba lub rzecz, do której należy dana cecha, występuje w Dativie.
Eine große Gelassenheit ist dem erfahrenen Bergführer eigentümlich.
Duży spokój jest charakterystyczny dla doświadczonego przewodnika górskiego.
własny
W odniesieniu do osobliwego, nietypowego sposobu bycia eigen (charakterystyczny) i eigentümlich (dziwny, osobliwy) mogą pasować. Eigen może podkreślać to, co wyróżnia daną osobę, ale może też znaczyć „dziwny”. Eigentümlich częściej podkreśla, że sposób bycia wydaje się nietypowy lub budzący niepokój, i często brzmi nieco bardziej podniośle.

Sie hat eine ganz eigentümliche Art zu lachen.
Ma bardzo osobliwy sposób śmiania się.
Sie hat eine ganz eigene Art zu lachen.
Ma bardzo charakterystyczny sposób śmiania się.