
entzweien
skłócić
Rozdzielić dwie osoby lub grupy i zniszczyć ich relację albo zgodę między nimi.
Der Streit entzweite die beiden Brüder.
Kłótnia skłóciła obu braci.
skłócić / pokłócić się
entzweien – entzweite – hat entzweit
Wczytuję zapisany stan.

skłócić
Rozdzielić dwie osoby lub grupy i zniszczyć ich relację albo zgodę między nimi.
Der Streit entzweite die beiden Brüder.
Kłótnia skłóciła obu braci.

pokłócić się
Wdać się z kimś w poważną kłótnię i zerwać relację z tą osobą albo bardzo ją pogorszyć.
Die beiden Freunde entzweiten sich nach diesem Streit.
Obaj przyjaciele pokłócili się po tej kłótni.
| ich | entzweie |
|---|---|
| du | entzweist |
| er/sie/es | entzweit |
| wir | entzweien |
| ihr | entzweit |
| sie | entzweien |
| ich | entzweite |
|---|---|
| du | entzweitest |
| er/sie/es | entzweite |
| wir | entzweiten |
| ihr | entzweitet |
| sie | entzweiten |
| ich | habe entzweit |
|---|---|
| du | hast entzweit |
| er/sie/es | hat entzweit |
| wir | haben entzweit |
| ihr | habt entzweit |
| sie | haben entzweit |
| du | entzwei! entzweie! |
|---|---|
| ihr | entzweit! |
| Sie | entzweien Sie! |
| ich | hatte entzweit |
|---|---|
| du | hattest entzweit |
| er/sie/es | hatte entzweit |
| wir | hatten entzweit |
| ihr | hattet entzweit |
| sie | hatten entzweit |
| ich | werde entzweien |
|---|---|
| du | wirst entzweien |
| er/sie/es | wird entzweien |
| wir | werden entzweien |
| ihr | werdet entzweien |
| sie | werden entzweien |
| ich | entzweie |
|---|---|
| du | entzweiest |
| er/sie/es | entzweie |
| wir | entzweien |
| ihr | entzweiet |
| sie | entzweien |
Używany w mowie zależnej.
| ich | entzweite |
|---|---|
| du | entzweitest |
| er/sie/es | entzweite |
| wir | entzweiten |
| ihr | entzweitet |
| sie | entzweiten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | entzweien |
|---|---|
| z zu | zu entzweien |
| Partizip I | entzweiend |
| Partizip II | entzweit |
„Entzweien” (skłócić) ma przedrostek „ent-” (przedrostek) i nie rozdziela się. Przedrostek pozostaje połączony z czasownikiem także w zdaniu głównym; w zdaniu podrzędnym pełny czasownik stoi na końcu.
Ein Gerücht entzweite die langjährigen Nachbarn.
Plotka skłóciła wieloletnich sąsiadów.
Niemand verstand, warum eine Kleinigkeit die alten Freunde entzweite.
Nikt nie rozumiał, dlaczego drobiazg skłócił starych przyjaciół.
W tym znaczeniu czasownik „entzweien” (skłócić) często łączy się z osobami, które wcześniej były ze sobą blisko albo były zgodne. Typowe połączenia to „zwei Freunde entzweien” (skłócić dwoje przyjaciół), „ein Paar entzweien” (skłócić parę) i „Familien entzweien” (skłócić rodziny).
Die politische Debatte entzweite viele Familien.
Debata polityczna skłóciła wiele rodzin.
W konstrukcji „sich entzweien” (pokłócić się) drugą osobę można wskazać za pomocą „mit” (z) i Dativ. Przyczynę często opisuje dodatek taki jak „nach einem Streit” (po kłótni) lub „wegen eines Konflikts” (z powodu konfliktu).
Die Geschäftspartner entzweiten sich wegen eines finanziellen Konflikts.
Wspólnicy pokłócili się z powodu konfliktu finansowego.
Nach vielen Jahren entzweite sie sich mit ihrer besten Freundin.
Po wielu latach pokłóciła się ze swoją najlepszą przyjaciółką.
pokłócić się
Sich zerstreiten (pokłócić się) i sich entzweien (pokłócić się) mogą oznaczać poważną kłótnię między ludźmi. Sich zerstreiten mocniej podkreśla sam przebieg kłótni, podczas gdy sich entzweien akcentuje rozpad relacji, który jest jej skutkiem. Używaj zerstreiten, gdy chodzi o konflikt, a entzweien, gdy najważniejszy jest rozpad relacji.

Die beiden Freunde entzweiten sich nach dem heftigen Streit endgültig.
Dwaj przyjaciele po tej ostrej kłótni ostatecznie się rozstali.
Die beiden Freunde zerstritten sich nach einem heftigen Streit über Geld.
Dwaj przyjaciele pokłócili się po ostrej kłótni o pieniądze.